ลั่วหนิงรับคมดาบแทนไทเฮาจนตัวเองได้รับบาดเจ็บ ทำให้ตระกูลได้รับบรรดาศักดิ์ หากแต่นางจำต้องลงใต้ไปพักรักษาตัวนานถึงสามปี

แต่เมื่อกลับมา กลับพบว่ามีญาติผู้น้องฝ่ายมารดาเข้ามายึดครองเรือนของนาง ทั้งยังเข้ามาแทนที่สถานะของนาง บิดามารดาและพี่ชายรักใคร่นาง ท่านย่าก็ชมชอบนาง แม้แต่คนรักแต่วัยเยาว์ของลั่วหนิงก็แอบปันใจให้นาง กล่าวว่านางเหนือกว่าลั่วหนิงในทุกด้าน

ลั่วหนิงอาละวาดทวงความเป็นธรรม แต่พวกเขากลับร่วมมือกันสังหารนาง

สิบแปดปีในฐานะวิญญาณเร่ร่อน นางได้เห็นจุดจบของพวกเขาทุกคน สุดท้ายได้กลับมาเกิดใหม่ฟื้นคืนชีพอีกครั้ง คราวนี้นางปรารถนาจะใช้ชีวิตให้เต็มที่ยิ่งกว่าเดิม

——*——*——

ได้เกิดใหม่อีกครั้ง ลั่วหนิงต้องการแก้แค้น นางจึงแสวงหาความพึ่งพิงจากอ๋องผู้สำเร็จราชการ

“ในนาม เจ้าคือพระชายาอ๋องยง แต่ในความเป็นจริง เจ้าคือทาสของข้า วันหน้า ข้าจะช่วยให้เจ้าตายจากไปอย่างแนบเนียน เปลี่ยนชื่อแซ่ สถาปนาเจ้าเป็นจวิ้นจู่ มีดินแดนและเบี้ยหวัดเทียบเท่าจวิ้นอ๋อง”

นางตกลง นางสามารถควบคุมชายารอง ต่อกรกับตระกูลขุนนางที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน และเอาชนะใจไทเฮาได้สำเร็จ

หลายปีต่อมา อ๋องผู้สำเร็จราชการได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์องค์ใหม่

ฮ่องเต้หนุ่มหนุ่มผู้ทรงอำนาจและเด็ดขาด เอ่ยถามนางด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ลัญจกรจวิ้นจู่แลกกับลัญจกรทองคำของฮองเฮา เจ้าปรารถนาหรือไม่”

นางผู้ภักดีและเชื่อฟังมาตลอด กลับกล้าขัดบัญชาเป็นครั้งแรก “ไม่!”