ตอนที่ 2799 – มรดกของจอมปราชญ์สูงสุด
“บัดซบ ทำไมเขาถึงได้ฆ่ายากเย็นนัก ? ทำไมเขาถึงยังมีชีวิตอยู่” ในที่สุดฉู่เจี๋ยก็อดไม่ได้ที่จะสาปแช่งดัง ๆ เมื่อหยางหยู่เทียนได้รับบาดเจ็บอย่างหนักเพียงแค่แวบเดียวของเขาก็เ เพียงพอที่จะทำให้กระดูกสันหลังของเขาเย็นลง หากผู้ฝึกฝนปกติได้รับบาดแผลที่รุนแรงพอ ๆ กับเขา ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะต้องตายไปกี่ครั้งแล้ว แต่หยางยู่เทียนยังมีชีวิตอยู่
“ให้ตายเถอะ เขาบาดเจ็บมากแล้ว ข้าปฏิเสธที่จะเชื่อว่าเราไม่สามารถฆ่าเขาได้ในวันนี้ โจมตีวิญญาณของเขา” โจวจื้อกัดฟันของเขา ดวงตาของเขาแดงก่ำเล็กน้อย ดูเหมือนเขาจะบ้าไปแล้ ว
“เนื้อของหยางยู่เทียนนั้นมีความเหนียวมากและส่วนหัวเป็นส่วนที่แข็งที่สุดของร่างกาย ข้าฟาดเขาเข้าที่หัวเขาถึง 3 ครั้งด้วยความแข็งแกร่งของขอบเขตตั้งต้น แต่ก็เหมือนข้าก็ไม ม่ได้ทำอะไรลงไปด้วยซ้ำ”
“แม้ว่าเราจะทำลายหัวเขาไม่ได้ แต่เราก็ต้องแยกวิญญาณของเขาออกจากกัน ทุกคนมาใช้กำลังของเราอย่างเต็มที่และมุ่งเป้าไปที่หัวของเขาด้วยทักษะลับ”
…
ทันใดนั้นพวกเขาทั้งห้าก็กัดฟันขณะที่พวกเขาเริ่มใช้ทักษะลับอันทรงพลัง
ทักษะลับเหล่านี้เป็นการโจมตีที่ทรงพลังซึ่งบรรพบุรุษขององค์กรของพวกเขาได้สร้างจากการกักตนและสร้างขึ้นเป็นพิเศษสำหรับค่ายกลที่พวกเขาใช้ มันสามารถทำให้การโจมตีของพวกเขารุน นแรงขึ้น
ในโลกดาวทมิฬ พวกเขาใช้ทักษะลับนี้ทั้งหมด 2 ครั้ง ครั้งแรกคือตอนที่พวกเขายึดเมืองร้อยเซียนกลับมาเมื่อพวกเขาล้อมกรอบรองหัวหน้าศาลา ดัฟฟ์ ยกระดับความสามารถในการต่อสู้ของพวกเขา าที่ชั้นสวรรค์ที่ 1 เพื่อขับไล่ดัฟฟ์ซึ่งอยู่ชั้นสวรรค์ที่ 2
ครั้งที่สองคือตอนที่เก็ตตี้ หัวหน้าศาลาที่เจ็ดมาถึงเมืองร้อยเซียนเป็นการส่วนตัว พวกเขาใช้ทักษะลับนี้เพื่อตั้งรับการโจมตีของเก็ตตี้ แม้ว่าแทบไม่มีประโยชน์ต่อหน้าเก็ตตี้ แต่ พลังของทักษะลับก็เป็นไม้เด็ดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเขาซึ่งเป็นสิ่งที่พวกเขาภาคภูมิใจ
อย่างไรก็ตาม มันจะสร้างภาระอันยิ่งใหญ่ให้กับพวกเขาและทหารพลีชีพราชาเทพในค่ายกลเมื่อใช้ทักษะลับ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถใช้มันได้เว้นแต่จะมีความจำเป็นอย่างแท้จริง
ทันใดนั้นแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวของขั้นอสงไขยสวรรค์ชั้นสวรรค์ที่ 1 ขั้นสูงสุด แผ่ออกมาจาก ร่างที่พร่ามัวปรากฏขึ้นในค่ายกลของพวกเขาแผ่กระจายไปด้วยความกดดันที่เย็นยะเยือกและ ะน่าสะพรึงกลัว
บุคคลเหล่านี้เป็นบรรพชนขององค์กรของพวกเขา พวกเขาใช้ทักษะลับในการเสกร่างของบรรพชนขั้นอัครสูงสุดของพวกเขา แม้ว่าพลังงานจะถูกจำกัดไว้ที่ขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 1 แต่ก็มีพล ลังที่ไม่อาจอธิบายได้
แน่นอนว่าทักษะลับของทุกคนไม่เหมือนกัน
กระบี่มายาปรากฏขึ้นจากที่ใดที่หนึ่งในค่ายกลใดค่ายกลหนึ่งของพวกเขาซึ่งเปล่งประกายด้วยแสงที่ทำให้ไม่เห็น
กระบี่เป็นสมบัติประจำตระกูลของพวกเขาซึ่งเป็นวัตถุเทพขั้นสูงที่บรรพชนที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขาถือครอง
นอกจากนี้ยังมีค่ายกลที่ควบแน่นนิ้วสีดำสนิทออกมาจากพลังงานบริสุทธิ์ที่แผ่ออกมาด้วยแสงสีดำที่หนาวเหน็บ
ในระยะเวลาอันสั้น ร่างที่พวกเขาควบแน่นด้วยทักษะลับของพวกเขาล้วนแตกต่างกันไป แต่ทั้งหมดนี้มาถึงจุดสูงสุดของชั้นสวรรค์ที่ 1 หรือกระทั่งเข้าใกล้ชั้นสวรรค์ที่ 2
ในช่วงเวลาต่อมา ทักษะลับทั้งห้าได้ส่งผลกระทบต่อเจี้ยนเฉินด้วยพลังที่เพียงพอที่จะทำให้ราชาเทพหน้าซีด
คราวนี้พวกเขาทั้งหมดพุ่งเป้าไปที่หัวของเจี้ยนเฉิน
ตูม !
ภายในเสียงอันดังก้อง เจี้ยนเฉินได้ปลิวตัวออกไปไกล คลื่นกระแทกอันทรงพลังสร้างความหายนะให้กับสภาพแวดล้อมขณะที่พื้นด้านล่างกลายเป็นเละเทะปกคลุมไปด้วยรอยแยกขนาดใหญ่
พวกเขาทั้งห้าหายใจไม่ออกเล็กน้อยขณะที่พวกเขาจ้องไปที่หัวของเจี้ยนเฉิน พวกเขาต้องการดูว่าการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขาสามารถทำให้หัวของเจี้ยนเฉินแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ ได ด้หรือไม่
อย่างไรก็ตาม หัวใจของพวกเขาจมลงเล็กน้อยในไม่ช้าเมื่อพวกเขาพบว่าหัวของเจี้ยนเฉินยังคงเหมือนเดิมนอกจากจะถูกปกคลุมไปด้วยเลือด มันไม่ได้แตกสลายเหมือนที่พวกเขาหวังไว้
“ นะ – นั่นคืออะไร…”
“มะ – มรดกแบบนั้นคืออะไร? เหตุใดข้าจึงรู้สึกอยากยอมแพ้ก่อนที่ต่อหน้าพลังชีวิตนี้ มันรุนแรงยิ่งกว่าตอนที่ข้าเผชิญหน้ากับบรรพชนของเรา…”
“การปรากฏตัวครั้งนี้ดูเหมือน…ดูเหมือน…จะค่อนข้างคล้ายกับจินหง…”
…
ในทันใดนั้นพวกเขาทั้งห้าก็ตัวสั่นอยู่ข้างใน พวกเขาจ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยดวงตาที่เบิกกว้างขณะที่ใบหน้าของพวกเขาถูกฉาบด้วยความตกใจไม่เชื่อสงสัยและตกใจ อารมณ์เหล่านี้กระพริบไ ไปทั่วใบหน้าของพวกเขาอย่างรวดเร็วซึ่งเป็นภาพที่น่าสนใจทีเดียว
นี่เป็นเพราะพวกเขาทุกคนคิดเหมือนกันในขณะนั้น มันเป็นความคิดนี้ที่ทำให้หัวใจของพวกเขาเต้นรัว
พวกเขารู้มาโดยตลอดว่าหยางยู่เทียนได้รับมรดกของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้น เดิมทีพวกเขาคิดว่ามันเป็นเพียงผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้น ดังนั้นพวกเขาจึงไม่เคยสนใจเรื่องนี้ แต่ตอนนี พลังชีวิตที่เขาแผ่ออกมานั้นคล้ายคลึงกับพลังตัวตนของจินหงที่เปล่งออกมาเมื่อเขาใช้ทักษะลับของจอมปราชญ์สูงสุดในภูเขาโลกาแฝด ซึ่งทำให้พวกเขาเชื่อมต่อจุดต่าง ๆ ได้ทันทีแ และได้ข้อสรุปที่น่ากลัวจนพวกเขาต้องดิ้นรนที่จะเชื่อ
“มรดกอันยิ่งใหญ่ของจอมปราชญ์สูงสุด อย่าบอกนะว่าหยางยู่เทียนได้รับมรดกของจอมปราชญ์สูงสุดแล้วหรือ ? ” หัวใจของพวกเขาเริ่มเต้นเร็วขึ้นขณะที่เลือดไหลเวียนผ่านร่างกาย ไม่น่า าแปลกใจที่หยางยู่เทียนสามารถทนอยู่ได้นานภายใต้การโจมตีของพวกเขา เขาได้รับมรดกของจอมปราชญ์สูงสุดแล้ว
ตอนนี้พวกเขาไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีกแล้ว พวกเขาทุกคนรู้ว่าพวกเขาต้องทำอะไร ในขณะนั้นพวกเขาทั้งห้าลืมไปอย่างสิ้นเชิงเกี่ยวกับความเกลียดชังที่พวกเขามีต่อหยางยู่เทียน ดวงตาของ พวกเขาเต็มไปด้วยความสุขและความโลภ พวกเขาทั้งหมดพุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉินอย่างบ้าคลั่ง
“หยุด ! ”
ในขณะนี้เสียงอันยิ่งใหญ่ได้ดังออกมาจากระยะไกลดั่งเช่นฟ้าร้องดังก้องในหูของพวกเขา มันเต็มไปด้วยความโกรธ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...