เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2801

ตอนที่​ 2801: ระเบิด​แก่น​โลหิต​

ใน​พริบตา​ แสงสีแดง​ส่องสว่าง​ออก​มาจาก​ลูกศร​พร้อมกับ​พลัง​ปราณ​ที่​ห่อ​หุ่ม​พวก​มัน​ทั้ง​ห้า​ไว้​

สีหน้า​ของ​ฉู่เจี๋ย,​โจว​จื้อ,​ คง​เฟย​หยิน​, เส้าเห​วิน​ปิน​ และ​กง​รุ่ย​ เปลี่ยนไป​อย่าง​มาก​ พวกเขา​เคย​เห็น​ความ​น่ากลัว​ของ​พลัง​ปราณ​หลัก​มาก่อน​แล้ว​ นั่น​เป็น​พลัง​ปราณ​หลัก​ที่​ทำให้​ทั้งโลก​ซี ดเซียว​ พวกเขา​หวาดกลัว​ของ​จุดจบ​อย่าง​จนปัญญา​

และ​ที่​สำคัญ​พวกเขา​เดา​ได้​แล้ว​ว่า​พลัง​ปราณ​หลัก​นั้น​น่าจะ​เชื่อมโยง​กับ​มรดก​ของ​จอม​ปราชญ์​สูงสุด​หรือ​อาจจะ​เป็น​พลัง​ที่​จอม​ปราชญ์​สูงสุด​ครอบครอง​อยู่​

ก่อนที่​พลัง​จะมีระดับสูง​เช่นนี้​ พวกเขา​จะต้อง​เข้าสู่​ค่าย​กล​ขอบเขต​ตั้งต้น​ แต่​พวกเขา​ก็​ไม่อาจ​ทำได้​ นับประสาอะไร​กับ​การเข้าสู่​ค่าย​กล​ขอบเขต​ตั้งต้น​ที่​เต็มไปด้วย​ความปั่นป่วน​ ความ​แข็งแกร่ ง​ของ​พวกเขา​ได้​กลับคืน​สู่สถานะ​เดิม​ก่อนหน้านี้​ ทำให้​พวกเขา​หมดหนทาง​มากขึ้น​ต่อหน้า​พลัง​ที่​พวกเขา​เชื่อ​ว่า​มัน​อาจ​ไปถึงระดับ​จอม​ปราชญ์​สูงสุด​แล้ว​

ทั้งหมด​นี้​เป็น​เพราะ​พวกเขา​มีพลัง​ไม่เพียงพอ​ ไม่อย่างนั้น​หาก​มีผู้เชี่ยวชาญ​ขอบเขต​ตั้งต้น​อยู่​ พวกเขา​อาจจะ​มองเห็น​ผ่าน​ภาพลวงตา​ของ​ลูกศร​พลัง​ปราณ​หลัก​ทั้ง​ห้า​ภายใต้การควบคุม​ของ​เจี้ยนเฉิน​

“หยาง​ยู่​เทียน​ ข้า​เป็น​ศิษย์​หลัก​ของ​นิกาย​ห​ยู​เจียง​ ข้า​มีสถานะ​สูงส่งใน​นิกาย​ห​ยู​เจียง​ ถ้าเจ้าฆ่าข้า​ นิกาย​ห​ยู​เจียง​ จะไม่มีวัน​ปล่อย​เจ้า ! ” ในขณะที่​พลัง​ปราณ​หลัก​ที่​น่ากลัว​เข้า​ปกคล ลุม​เขา​ ท้ายที่สุด​มัน​ก็​เป็นอันตราย​ถึงชีวิต​จน​แทบ​ทำให้​วิญญาณ​ของ​โจว​จื้อ​แหลก​สลาย​ เขา​ตะโกน​ออก​ไปอย่าง​หวาดกลัว​เพื่อ​ต่อรอง​ชีวิต​ของ​เขา​อย่าง​ชัดเจน​

“หยาง​ห​ยู่​เทียน​ ข้า​จะลืม​ความบาดหมาง​ใน​ครั้งนี้​ ตอนนี้​ข้า​กับ​เจ้าจะไม่ยุ่ง​เกี่ยวกับ​อีกต่อไป​ในอนาคต​ ข้า​หวัง​ว่า​เจ้าจะยั้ง​มือ​ทันที​” ภายใต้​ความ​คุกคาม​ถึงชีวิต​ กง​รุ่ย​ได้​ละทิ้ง​ความ​โอ อหัง​ของ​เขา​ทั้งหมด​ไปพร้อมกับ​ขอ​ความเมตตา​ แม้ว่า​จะรู้สึก​อับอาย​และ​ไม่เต็มใจ​ก็ตาม​ นั่น​คือ​สิ่งที่​เขา​พูด​ แต่​ความแค้น​และ​จิต​สังหาร​ที่​รุนแรง​ยัง​ซ่อน​อยู่​ใน​ส่วนลึก​ของ​ดวงตา​ของ​เขา​

คง​เฟย​หยิน​จาก​ตระกูล​คัง​เฉียง​และ​เส้าเห​วิน​ปิน​แห่ง​ตระกูล​เส้าก็​สื่อสาร​กัน​อย่าง​ลับ​ ๆ เช่นกัน​ พวกเขา​ทุกคน​ต่าง​เต็มไปด้วย​ความหวาดกลัว​ เนื่องจาก​พวกเขา​สัมผัส​ได้​ถึงแรงกดดัน​จาก​ความตาย​จน น​ทำให้​แม้แต่​วิญญาณ​ของ​เขา​ก็​สั่นสะท้าน​จาก​พลัง​ปราณ​หลัก​

แม้แต่​ราชา​เทพ​ที่จะ​ถูก​นำ​บูชายัญ​ซึ่งพวกเขา​นำมา​ด้วย​ แม้ว่า​จะได้รับ​การปกป้อง​จาก​วัตถุ​เซียน​คุณภาพ​สูงก็ตาม​ พวกเขา​ก็​ยัง​รู้สึก​ว่า​ความตาย​อยู่​ใกล้​เพียง​เอื้อมมือ​ใน​ครั้งนี้​

อย่างไรก็ตาม​เจี้ยนเฉิน​ไม่สนใจ​คำ​ขอร้อง​ของ​พวกเขา​ สายตา​ของ​เขา​เย็นชา​และ​เจตจำนง​ใน​การสังหาร​ก็​แน่วแน่​ เขา​ควบคุม​ปราณ​กระบี่​ที่​เต็มไปด้วย​พลัง​ปราณ​หลัก​พุ่ง​เข้าใส่​หัว​ของ​พวกเขา​อย่าง​ไร้ ความปราณี​

ใน​ความ​เงียบงัน​ ปราณ​กระบี่​เส้น​เล็ก​ ๆ ได้​หาย​เข้าไป​ที่​หน้าผาก​ของ​พวกเขา​

นี่​เป็น​พลัง​ที่​น่าสะพรึงกลัว​ที่​สามารถ​ฆ่าขอบเขต​ตั้งต้น​ก่อนหน้านี้​ได้​ เห็นได้ชัด​ว่า​พวกเขา​ไม่อาจ​ต้านทาน​ใด​ ๆ ได้​เลย​ใน​ฐานะ​ราชา​เทพ​

ทันใดนั้น​วิญญาณ​ของ​ฉู่เจี๋ย,​ คง​เฟย​หยิน​,โจว​จื้อ,กง​รุ่ย​และ​เส้าเห​วิน​ปิน​ก็​แตก​เป็น​เสี่ยง​ ๆ พวกเขา​ตาย​ทันที​

หลังจากนั้น​พลัง​ปราณ​หลัก​ก็​เข้าสู่​ศีรษะ​ของ​พวกเขา​ทันที​ ผ่าน​บาดแผล​ทาง​หน้าผาก​พร้อมกับ​ร่องรอย​เพียง​เล็กน้อย​ เพื่อให้​ดู​ว่า​พวกเขา​ตาย​เพราะ​พลัง​ปราณ​หลัก​

พลัง​ปราณ​หลัก​กระจาย​เต็ม​ไปทั่ว​ เมื่อ​สภาพแวดล้อม​กระจ่าง​อีกครั้ง​ ฉู่เจี๋ย,​ โจว​จื้อ,คงเฟย​หยิน​ , กง​รุ่ย​และ​เส้าเห​วิน​ปิน​ได้​กลายเป็น​ศพ​นอน​แน่​นิ้ง​ราวกับ​ท่อนไม้​ บน​พื้น​ ราชา​เทพ​ที่​กำล ลังจะ​ถูก​นำ​ไปบูชายัญ​ต่าง​ตกตะลึง​โดยที่​พวกเขา​ไม่รู้​ว่า​จะทำ​อย่างไร​ดี​

สำหรับ​เจี้ยนเฉิน​ เขา​ดู​มีท่าที​ราวกับ​กำลัง​หมด​พลัง​ แรงกดดัน​ของ​เขา​ไม่เพียงแต่​อ่อนแรง​เท่านั้น​ แต่​พลัง​ชีวิต​ของ​พวกเขา​ก็​สั่น​ไหว​ราวกับ​มัน​กำลังจะ​หมดแรง​ หลังจากนั้น​เขา​ก็​หลับตา​และ​ทรุ ดตัว​ลง​กับ​พื้น​หมดสติ​ทันที​

ในขณะที่​เขา​เป็นลม​ แก่น​โลหิต​ของ​หมาป่า​นภา​โบราณ​ใน​ร่างกาย​ของ​เขา​ก็​ดูเหมือน​จะหลุด​จาก​การ​เหนี่ยวรั้ง​บางอย่าง​ไว้​ พลัง​ปราณ​บริสุทธิ์​ปะทุ​ขึ้น​จาก​การฝืน​ขีดจำกัด​ของ​เจี้ยนเฉิน​และ​แผ่น​ออก ก​ไปรอบตัว​ของ​เขา​จน​ทำให้เกิด​ลม​หมุน​

ในเวลาเดียวกัน​ หยด​แก่น​โลหิต​ก็​ดูเหมือน​จะพัฒนา​จิตใจ​ของ​มัน​เอง​โดย​เคลื่อนไหว​ผ่าน​ร่างกาย​ของ​เจี้ยนเฉิน​อย่าง​ช้า ๆ ก่อนที่จะ​ถึงปาก​ของ​เขา​ใน​ท้ายที่สุด​ ราวกับว่า​มัน​ต้องการ​ที่จะ​หลุด​จาก​ก การควบคุม​ของ​เจี้ยนเฉิน​และ​ลอย​หาย​ไป

อย่างไรก็ตาม​เจี้ยนเฉิน​กัดฟัน​แน่น​โดย​ใช้ปาก​ของ​เขา​เพื่อ​ป้องกัน​ไม่ให้​มัน​หนี​ แก่น​โลหิต​ถูก​ปิดกั้น​ที่นั่น​

ตอนนี้​เจี้ยนเฉิน​ไม่อาจ​ป้องกัน​อะไร​ได้​มาก​ไปกว่า​นี้​แล้ว​ การขโมย​แก่น​โลหิต​ของ​จอม​ปราชญ์​นี้​ไม่จำเป็นต้อง​ใช้การบ่ม​เพาะ​ที่​มาก​นัก​ แค่​เพียง​แงะปาก​ของ​เจี้ยนเฉิน​อย่าง​เบา​ ๆ แก่น​โลหิต​ก็​ จะเป็น​ของ​พวกเขา​

ใกล้​ ๆ ทายาท​ของ​เบญจา​จ้อง​ไปที่​เจี้ยนเฉิน​ที่​หมดสติ​ เขา​รู้สึก​ได้​ถึงวัตถุ​ที่​แผ่​พลัง​อัน​บริสุทธิ์​ออก​มาจาก​ปาก​ของ​เจี้ยนเฉิน​ในขณะที่​เขา​ลังเล​

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน