เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2803
ตอนที่ 2803: ได้รับสูตรยา
จินหงสูดหายใจเข้าลึก ๆ และพูดว่า “น้องหยางยู่เทียนพูดถูก ข้ารู้สึกต้องการแก่นโลหิตอย่างมา ก แต่มันเป็นแก่นโลหิตของจอมปราชญ์สูดสุดที่เป็นของเจ้า และเนื่องจากเรามีต้นกำ ำเนิดเดียวกัน มรดกของมันอาจมีประโยชน์ต่อข้ามากกว่าที่ข้าจะจินตนาการได้ มันสามารถเปลี่ยนชะตากรรมของข้าได้”
“อย่างไรก็ตาม เจ้าไม่เข้าใจข้า เจ้าไม่เข้าใจว่าข้าเป็นคนแบบไหน เพราะข้า จินหง ไม่ใช่คนที่อิจฉาเมื่อเห็นคนอื่นร่ำรวย และข้าก็เป็นโจรที่รู้วิธีการปล้นด้วยกำลัง การขโมยโชค ของคนอื่นไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งในหลักการของข้า”
“ทุกคนมีโชคและวาสนา การได้รับแก่นโลหิตนั่นคือโชคลาภและวาสนาของเจ้า ภายใต้ตรรกะเดียวกัน มรดกหมาป่านภาโบราณที่ผู้อาวุโสทิ้งไว้ข้างหลังได้เลือกข้าแทนที่จะเป็นคนอื่น ๆ ในตระ ะกูลมากมายของของข้า มันคือโชคลาภของข้า หากทุกคนอิจฉาเมื่อเห็นความมั่งคั่งผู้อื่นเช่นเดียวกับที่เจ้าคิด หากคนอื่นใช้กำลังโดยไม่คิดถึงผลที่ตามมา มรดกจอมปราชญ์สูงสุดในมือขอ องข้าอาจจะไม่ได้อยู่กับข้าอีกต่อไป ผู้เชี่ยวชาญในตระกูลคงยึดมันไปนานแล้ว”
จินหงพูดอย่างฉะฉานและไม่เห็นแก่ตัว ซึ่งมาจากก้นบึ้งของหัวใจของเขาและเมื่อเขาพูดอย่างนั้นเขาก็เปล่งประกายแห่งความชอบธรรมออกมา
เจี้ยนเฉินมองไปที่จินหงอย่างลึกล้ำ เห็นได้ชัดว่าเขาสัมผัสได้ถึงความชอบธรรมของจินหง ทั่วทั้งโลกเซียนอันกว้างใหญ่ ไม่ว่าเขาจะเห็นคนมามายเท่าไร มันก็ไม่เท่ากับที่เขาเห็นจิน นหง ตราบใดที่ผลประโยชน์มากพอ แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญขั้นอัครสูงสุดก็ยังพยายามที่จะเอามันมาให้ได้ โดยไม่รู้สึกละอาย
ในอดีตเมื่อเขาต้องหลบหนีในโลกเซียนเพราะหอคอยอนัตตา ก็มีคนแบบนี้มากมาย
นอกจากนี้ยังมีตอนเสี่ยวม่านที่กลายเป็นเจ้าของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนก็ยังถูกอัครสูงสุดพยายามจะเอามันไปด้วยกำลัง
“จินหง ขอถามหน่อยเถอะ เจ้าไม่ต้องการแก่นโลหิตของข้าหรือ ? ” เจี้ยนเฉินถามอย่างใจเย็น
“ข้าต้องการ ข้าจะไม่อยากได้ได้อย่างไร หากแก่นโลหิตนี้เป็นของใครก็ไม่รู้ ข้าอาจจะแย่งชิงมันมา อย่างไรก็ตามแก่นโลหิตนี้เป็นของเจ้าและข้าได้รับเพียงมรดกของจอมปราชญ์สูงสุดเ เท่านั้น ต้องขอบคุณที่เจ้าเปิดสถานที่มรดกนั่น ด้วยเหตุนี้ข้าจึงไม่ต้องจำเป็นเอาแก่นโลหิตของเจ้าแม้แต่นิดเดียว ไม่อย่างนั้นข้าจะผิดคำพูดของตัวเอง” จินหงกล่าว
“ข้าไม่ได้คิดผิดเกี่ยวกับเจ้า” แสงรอบ ๆ เจี้ยนเฉินค่อย ๆ ลดลงและเผยให้เห็นร่างกายของเขา ในตอนนี้เขาได้ฟื้นสภาพอย่างสมบูรณ์แล้ว นอกจากความเหนื่อยล้าทางจิตใจ เขาก็ดูเหมือนจะ ะปกติดี
หลังจากนั้นแก่นโลหิตหมาป่านภาโบราณก็ลอยออกจากร่างของเจี้ยนเฉินอย่างช้า ๆ พลังงานที่หนาแน่นซึมออกมาทำให้สภาพแวดล้อมรอบ ๆ เป็นสีแดงสนิททันที
“จินหง เจ้าจะได้ประโยชน์อย่างมากหากได้แก่นโลหิตนี้ ถ้าเจ้าปล่อยมันไว้กับข้า มันก็ไม่ต่างจากฝุ่น ข้าจะให้แก่นโลหิตนี้กับเจ้า เพื่อที่มันจะได้กลับไปอยู่กับคนที่มันต้องก การ” เจี้ยนเฉินส่งแก่นโลหิตให้กับจินหงอย่างช้า ๆ มันไม่ใช่หยดเลือดขนาดใหญ่ แต่มันมีพลังปราณหนาแน่นที่น่ากลัวซ่อนอยู่ภายใน มันถือได้ว่าสามารถเขย่าโลกได้เลย
นี่เป็นเพราะมันอยู่ในระดับที่สูงเกินไป ซึ่งมีแต่ผู้คนที่จะทำได้เพียงเงยหน้าและจ้องมองมันได้เท่านั้น
จินหงปฏิเสธทันที “น้องหยางยู่เทียน เจ้าไม่ต้องทำอย่างนี้ หากเจ้าไม่มีแก่นโลหิต ความแข็งแกร่งของเจ้าจะได้รับผลกระทบอย่างหนักแน่นอน”
จินหงเชื่อว่าพลังต่อสู้ที่ท้าทายกับคนที่ขอบเขตบ่มเพาะที่มากกว่านั้นมาจากมัน รวมทั้งพลังชีวิตที่อึดทนของเขาที่ดูเหมือนกับว่าเขาไม่สามารถตายได้และการฟื้นตัวที่น่ากลัว วของเขาล้วนมาจากแก่นโลหิต
“จินหงต้องการสูตรยาร้อยเท่าทะลวงขั้นราชาเทพงั้นหรือ ? แปลกมาก เขาต้องการมันเพื่ออะไร ? คนของเผ่าดาวทมิฬที่อยู่ในโลกสัตว์เทพที่ร่วงหล่นดูเหมือนว่าไม่ได้ต้องการสูตรยาแ แบบนี้ใช่หรือไม่ ? ” บรรพชนของเผ่าหมาป่าหายนะได้รับข้อความและเต็มไปด้วยความสงสัย
“ในอดีตตระกูลของเขามีข้อตกลงกับผู้ที่สร้างสูตรยาว่ามันจะเอามาใช้ได้กับเฉพาะตระกูลของเราและห้ามไม่ให้ส่งให้คนอื่น ไม่เพียงแต่เผ่าหมาป่าหายนะเท่านั้นที่มีพันธะนี้ แต่องค์ กรระดับสูงอื่น ๆ ทั้งหมดที่ได้รับสูตรยาก็ลงความเห็นชอบเช่นกัน ด้วยเหตุนี้หากจินหงให้สูตรยากับตัวของเขาเอง มันก็ไม่ได้เป็นการละเมิดข้อตกลง แต่ถ้าเขาให้กับคนตระกูลอื่น เราจะผิดข้อตงลงและเราจะต้องเสียทรัพยากรก้อนใหญ่เป็นอย่างมาก”
“ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม จินหงเป็นอัจฉริยะที่ล้ำค่าของตระกูลของเรา เขาจะนำเราไปสู่ความรุ่งโรจน์ในอนาคต ตระกูลของเราต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อตอบสนองคำขอของเขา….”
โลกดาวทมิฬ บนภูเขาเดียวกันในชานเมืองของภูเขาโลกาแฝด เจี้ยนเฉินและจินหงรออยู่ที่นั่นเป็นเวลาสองวันแล้วก่อนที่ทหารพลีชีพราชาเทพของเผ่าหมาป่าหายนะจะมาส่งมอบสูตรยา
จินหงส่งมอบสูตรยานี้ให้กับเจี้ยนเฉินอย่างจริงจังและกล่าวว่า “หยางหยู่เทียน บรรพชนได้เตือนข้าแล้ว สูตรยานี้จำกัดเฉพาะในตระกูลหรือในองค์กรเพียงอย่างเดียว หากเจ้านำไปมอ อบให้กับองค์กรอื่นหรือตระกูลอื่น เราจะเสียหายเป็นอย่างมาก”
“นั่นเป็นเพราะแม้ว่าแต่เผ่าของเขาก็ต้องจ่ายมากเพื่อให้ได้นับสูตรยานี้ ก่อนที่เราจะได้มาซึ่งข้อตกลง หากเราผิดข้อตกลงและส่งให้กับคนที่ไม่ได้มาจากเผ่าของเรา เราจะต้องจ่า ายค่าความเสียหายเป็นจำนวนมาก แน่นอนว่าเราจะได้รับบทลงโทษเพราะสูตรยารั่วไหลมาจากเผ่าของเรา แต่เมื่อเจ้าได้รับแล้ว เจ้าควรจะจำกัดมันให้อยู่ในองค์กรของเจ้า เจ้าไม่อาจส่งต่อไป ยังองค์กรอื่น เนื่องจากไม่มีคนธรรมดาที่ไหนที่จะแบกรับผลที่ตามมาได้
“ดูเหมือว่าสูตรยานี้จะมีที่มาค่อนข้างสูง แม้แต่สุดยอดเผ่าอย่างเผ่าหมาป่าหายนะของเจ้าต้องระวังขนาดนี้” เจี้ยนเฉินถือสูตรยาและอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น ด้วยสูตรยานี้เขาจะใช้ เวลาไม่นานก่อนที่จะแปลงหญ้าราชาเทพทั้งสามหมื่นต้นให้กลายเป็นยาราชาเทพ
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...