ตอนที่ 2805: จักรพรรดิที่ไร้พ่าย
ในเวลานี้สัตว์อสูรกลืนชีวิตก็ค่อย ๆ เข้ามาถึงตัวจักรพรรดิดาวทมิฬแล้ว อย่างไรก็ตามพวกมันหยุดหลังจากห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตร ก่อนที่จะมองไปที่ยังทิศทางที่เขาอยู่ ดวงตาที่ค ค่อนข้างฉลาดของมันแสดงให้เห็นถึงความกลัว จริง ๆ แล้วพวกมันไม่กล้าที่จะเข้าไปหาเขา
ความแข็งแกร่งของจักรพรรดิดาวทมิฬและพลังแห่งการมีอยู่ของเขาแผ่ออกมา ทำให้เกิดแรงกดดันระดับเทียบเท่ากับขอบเขตตั้งต้นของสัตว์อสูรกลืนชีวิต ความกลัวที่รุนแรงนั้นเห็นได้ชัดจาก กสายตาของสัตว์อสูรกลืนชีวิตระดับขอบเขตตั้งต้น
ราวกับว่าพวกมันจำได้ครั้งหนึ่งที่เคยทุกข์ทรมานจากจักรพรรดิดาวทมิฬ
วูบ !
ในตอนนี้จักรพรรดิดาวทมิฬเริ่มเคลื่อนไหว ด้วยความที่เขานั้นไร้พ่ายในระดับเดียวกัน เขาสามารถอาละวาดอยู่ในส่วนลึกของภูเขาโลกาแฝดได้ และบินไปยังทิศทางอื่น
ทิศทางที่เขาบินไปนั้นทำให้สัตว์อสูรกลืนชีวิตขอบเขตตั้งต้นต่างลังเล ซึ่งดูเหมือนกับว่ามันกับรอกำลังเสริม ตอนนี้เมื่อเห็นจักรพรรดิดาวทมิฬบินมาหามัน มันก็สั่นสะท้านก่อนที่ จะหันหัวและหลบหนีไป
อย่างไรก็ตามมันยังช้าเกินไป หลายสิบกิโลเมตรเป็นเพียงก้าวเดียวของจักรพรรดิดาวทมิฬ เขามาถึงสัตว์อสูรกลืนชีวิตที่กำลังหลบอยู่ได้ภายในพริบตาและดูเหมือนว่าสัตว์อสูรกลืนชีวิตต ตัวนี้กำลังขวางทางอยู่ เขาโบกมือออกไปอย่างสบาย ๆ
ในขณะที่เขาโบกมือ พลังปราณที่น่าตกใจก็พุ่งออกมาทันทีและควบเป็นฝ่ามือใหญ่ขนาด 300 เมตรก่อนที่จะตบไปที่สัตว์อสูรกลืนชีวิตอย่างไร้ความปราณี
ในส่วนลึกของภูเขาโลกาแฝด ความแข็งแกร่งของจักรพรรดิดาวทมิฬได้ถูกยับยั้ง ทำให้เขาไม่ได้ใช้กำลังทั้งหมดของเขา แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นการโจมตีของเขาก็ยังคงน่าตกใจ
ปัง !
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหลังมือ สัตว์อสูรกลืนชีวิตที่อยู่ขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 3 ก็ไม่อาจหลบหนีได้ มันถูกตบอย่างแรงทำจนต้องส่งเสียงครวญครางอย่างน่าสังเวช จากการโจมตีระย ยะไกล มันก็กระเด็นไปชนต้นไม้ที่ขวางทางก่อนที่จะเลยไปถึงภูเขาและจมอยู่ใต้ดินทั้งเป็น
ฝ่ามือนั้นน่ากลัวอย่างมาก ไม่เพียงแต่จะทำให้สัตว์อสูรกลืนชีวิตบาดเจ็บสาหัส แต่คลื่นพลังของมันก็ยังทำให้บริเวณรอบ ๆ กลายเป็นพายุกวาดออกไปให้ต้นไม้และใบหญ้าถูกพัดออกไปใน นระยะทางกว่าสิบกิโลเมตรจนเป็นชิ้น ๆ
คลื่นพลังจากการโจมตีเพียงแค่ครั้งเดียวก็ได้กวาดล้างทุกชีวิตในรัศมี 10 กิโลเมตรให้กลายเป็นพื้นราบ
เมื่อจักรพรรดิดาวทมิฬทำร้ายสัตว์อสูรกลืนชีวิตในขอบเขตตั้งต้น สัตว์อสูรกลืนชีวิตตัวอื่นที่ซ่อนอยู่ใกล้ ๆ ก็ไม่ได้ให้ความช่วยเหลือใด ๆ แต่พวกมันทั้งหมดถอยกลับไปโดยสัญชาตญาณ ดวงตาของพวกมันเต็มไปด้วยความกลัว
อย่างไรก็ตามจักรพรรดิดาวทมิฬไม่ได้สนใจกับพวกมันเลย บางทีสำหรับจักรพรรดิดาวทมิฬไม่เคยแม้แต่จะเหลียวแล ที่เขาโจมตีมันไปนั้นเพราะว่าพวกมันขวางทางของเขาเท่านั้น
หลังจากนั้นเขาก็ลอยขึ้นไปในอากาศและหายไปในพริบตา เพียงไม่กี่ก้าวของเขา เขาก็ปรากฏตัวออกไปหลายหมื่นกิโลเมตรก่อนที่จะหยุดอีกครั้งและส่งสัมผัสออกไปอย่างใกล้ชิด


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...