เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2813

2813 /3047

ตอนที่ 2813: เก็ตตี้อยู่ในความสิ้นหวัง

อาร์นาออกจากศาลาเทพที่ห้า อย่างไรก็ตามเห็นได้ว่าเขามาเพื่อดูว่าเขาจะสามารถใช้หญ้าราชาเทพจากเจี้ยนเฉินได้หรือไม่นั้น นี่เป็นเหตุผลเดียวที่เขาเข้ามาเยี่ยมเยียนศาลาเทพที่ห้า

อีกเหตุผลหนึ่งที่เห็นได้ชัดคือการทำตามคำสั่งของจักรพรรดิดาวทมิฬ เขาจำเป็นต้องจัดหาทุกอย่างที่จำเป็นให้กับเจี้ยนเฉินอย่างสุดความสามารถ ด้วยเหตุนี้เขาจึงสามารหาวิธีการที่จะเข้าใจกฏภายในหญ้าราชาเทพให้เร็วที่สุด

ทำให้เมื่อเขาออกจากศาลาเทพที่ห้า เขาก็ทิ้งหญ้าราชาเทพระดับสูงทั้งหมดที่ศาลาเทพที่สองสะสมมาตลอดหลายปี ปริมาณรวมกันกว่าสามหมื่นต้น

ศาลาเทพที่ห้ามีหญ้าอยู่ 30,000 ต้นและเฟิงสือให้เขาอีก 28,000 ต้น เมื่อรวมกับอีก 30,000 ต้นของศาลาเทพที่สองของอาร์นา ปริมาณหญ้าราชาเทพระดับสูงในการครอบครองของเจี้ยนเฉินตอนนี้มีเกือบ 90,000 ต้นแล้ว

หากองค์กรใดในเมืองร้อยเซียนได้รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะหวาดกลัวมากแค่ไหน

และนี่ไม่ใช่หญ้าราชาเทพระดับต่ำที่คนในเมืองร้อยเซียนครอบครอง พวกมันทั้งหมดเป็นระดับสูง !

จนถึงตอนนี้แม้แต่องค์กรของเมืองร้อยเซียนก็ยังไม่รู้เกี่ยวกับการมีอยู่ของหญ้าราชาเทพระดับสูง พวกเขาไม่รู้ว่าหญ้าราชาเทพถูกแบ่งออกเป็น 3 ระดับที่แตกต่างกันในเผ่าดาวทมิฬ

เจี้ยนเฉินนั่งอยู่บนบัลลังก์ในศาลาเทพ เขาจับแหวนมิติของอาร์นาอย่างแน่นหนา มันวางซ้อนกันอย่างเรียบร้อยภายในมีกล่องหยกประมาณ 30,000 กล่อง เขาพยายามที่จะสงบสติอารมณ์

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และค่อย ๆ สงบลง หลังจากนั้นการจ้องมองของเขาดูเหมือนจะผ่านโครงสร้างและม่านป้องกันต่าง ๆ ในศาลาเทพที่ห้าโดยมองไปยังศาลาอื่นอีก 7 แห่งจากศาลาเทพทั้งสิบ ดวงตาของเขากระพริบด้วยประกายแปลก ๆ

“ไม่คิดเลย ไม่คิดเลยว่าข้าจะได้หญ้าราชาเทพระดับสูงกว่า 90,000 ต้นที่ทำให้คนทั่วไปและคนของโลกเซียนต้องการอย่างง่ายดาย และนี่เป็นเพียงของจากศาลาเทพที่ 2 และ 10 เท่านั้น จากการประมาณของข้าอีก 7 ศาลาต้องมีอย่างน้อยแห่งละ 2-30,000 ต้นเป็นอย่างน้อย” เจี้ยนเฉินคิดกับตัวเอง ความทรงจำของสัตว์อสูรอวกาศที่เขาได้รับจากภูเขาโลกาแฝดนั้นเป็นของปลอม ในขณะที่ความสามารถในการใช้หญ้าราชาเทพเพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับกฏก็เป็นของปลอมเช่นกัน เขาทำเช่นนี้เพื่อรวบรวมหญ้าราชาเทพระดับสูงเพื่อที่จะเลี้ยงดูราชาเทพหลังจากที่กลายเป็นราชาเทพแล้ว

“โตววูจิน, ทารอท, ปิงหยวน จงไปหาศาลาเทพอีก 7 แห่งด้วยตัวเอง พวกเขาพวกเขาว่าข้าต้องการหญ้าราชาเทพระดับสูงจำนวนมาก ขอให้พวกเขามอบให้กับข้าโดยเร็วที่สุด” เจี้ยนเฉินพูดกับรองหัวหน้าศาลาทั้งสามที่อยู่ด้านล่าง

“ขอรับ หัวหน้าศาลา ! ” โตววูจิน, ทารอทและปิงหยวนออกไปทำตามคำสั่งทันที

“เดี๋ยว เจ้าต้องเน้นว่าสิ่งเหล่านี้มีความเกี่ยวข้องกับอนาคตของหัวหน้าศาลาและรองหัวหน้าศาลาทั้งหมดของสิบศาลาเทพ และมันอาจส่งผลต่อชะตากรรมของเผ่าทั้งหมด พวกเขาต้องทำสิ่งนี้เพราะมันเป็นเรื่องสำคัญ” เจี้ยนเฉินกล่าวเสริม เขาจำได้ว่ามีความขัดแย้งเกิดขึ้นมากมายในสิบศาลาเทพ ด้านที่เขาอยู่นั้นเหมือนกับศาลาที่ห้าซึ่งต่อต้านศาลาเทพอื่น ๆ อีก 5 ศาลาเป็นเวลาหลายปี นอกจากศาลาเทพที่หนึ่งแล้ว เขาได้เตือนพวกเขาเป็นพิเศษเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพื่อป้องกันไม่ให้ศาลาเทพอีกห้าเติบโตขึ้นอย่างระมัดระวังหรือทำตามคำสั่งของจักรพรรดิดาวทมิฬเพียงผิวเผิน แต่กลับต่อต้านมันอย่างลับ ๆ

เขายกระดับความสำคัญของหญ้าราชาเทพโดยทางอ้อม เมื่อถึงระดับที่มีอิทธิพลต่อชะตากรรมและอนาคตของเผ่าดาวทมิฬทั้งหมด การต่อสู้ระหว่างศาลานั้นไม่จำเป็นเลย

ในเวลาเดียวกัน เขากล่าวว่าสิ่งนี้มีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับอนาคตของหัวหน้าศาลาและรองหัวหน้าศาลาทั้งหมดทั้งสิบศาลาเพื่อรวมพวกเขาเข้าด้วยเพื่อแสดงให้เห็นว่าหากใครต่อต้านเขา ถ้าเขาทำสำเร็จ คงไม่มีใครยอมที่จะถูกลืมแน่นอน

เจี้ยนเฉินได้ไม่ได้โง่นัก เขาได้สั่งออกไปตรง ๆ เพื่อที่จะได้หญ้าราชาเทพระดับสูงอีกสองสามต้น

หลังจากได้รับคำสั่ง โตววูจิน,ทารอทและปิงหยวนได้ไปเยือนศาลาเทพทั้งเจ็ดแห่งด้วยตัวเองและบอกต่อคำพูดของเจี้ยนเฉินทุกคำพูดโดยไม่ตกหล่น