เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2816
ตอนที่ 2816 – สีหวู่ฉิง
เมื่อเผชิญหน้ากับขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 4 แม้ว่าทุกองค์กรในเมืองร้อยเซียนจะรวมตัวกันและปลดปล่อยทุกสิ่งที่อยู่ในมือของพวกเขา พวกเขาก็ไม่มีโอกาสที่จะปัดป้อง
นี่เป็นเพราะพวกเขาไม่สามารถนำสมบัติลับระดับสูงจากตระกูลของพวกเขาเข้ามายังโลกดาวทมิฬได้ ด้วยเหตุนี้แม้แต่คนที่หยิ่งผยองอย่างพวกเขาที่ไม่เคยสนใจขั้นอสงไขยอย่างจริงจังในโล ลกแห่งเซียนก็ถูกบังคับให้ยอมเชื่อฟังและปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยความระมัดระวัง แม้ว่าพวกเขาจะรู้สึกโกรธ แต่พวกเขาก็ถูกบังคับให้อดทนต่อมัน
พวกเขาทั้งหมดเข้าใจหลักการ หากพวกเขาถูกสังหารในดินแดนของเผ่าดาวทมิฬ ไม่ว่าตระกูลที่อยู่เบื้องหลังของพวกเขาจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ยังคงเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะล้างแค้นให้ได้
“ดังนั้นสิ่งที่พวกเจ้าคิดก็คือ ? ข้าต้องการให้เรื่องนี้ชัดเจนต่อพวกเจ้าทั้งหมด เวลาของข้ามีจำกัด ข้าไม่ได้มีเวลามาเสียเวลากับพวกเจ้ามากนัก ทุกองค์กรต้องเสนอเหรียญผลึกระด ดับสูงสุดถึงหมื่นล้านชิ้นให้กับศาลาเทพที่เจ็ดของเราทุก ๆ ศตวรรษเพื่อแลกกับความสัมพันธ์ฉันท์มิตร รองหัวหน้าศาลา 3 คนของศาลาเทพที่เจ็ด ได้ขอร้องอย่างยากลำบากต่อหัวหน้าศาล ลาสำหรับเงื่อนไขนี้ อย่าเสียมันไป” อันเล่ยพูดอย่างไม่ใส่ใจโดยนั่งไขว้ห้างอยู่บนเก้าอี้กลางอากาศ สีหน้าที่น่าสนใจของอัจฉริยะดูเหมือนจะอยู่ภายใต้ความสนใจของเขา แต่เขากลับกวา าดสายตาในโถงศักดิ์สิทธิ์แพนธีออน เหมือนไม่มีใครอยู่ การจ้องมองของเขาดูเหมือนจะสามารถทะลุผ่านโถงศักดิ์สิทธิ์แพนธีออน ทำให้เขาเห็นเมืองร้อยเซียนทั้งหมด
“นี่เป็นเมืองที่น่าประทับใจมาก ราคาที่ใช้ในการก่อสร้างเมืองนี้ในอดีตอาจจะสูงมากจนต้องใช้ความพยายามอย่างมากสำหรับตระกูลที่ร่ำรวยมหาศาลที่อยู่เบื้องหลังเจ้า เพียงแค่เมืองนี้ เพียงอย่างเดียวก็มีค่ามากกว่าเหรียญผลึกระดับสูงสุดถึงหนึ่งพันล้านชิ้นเสียอีก”
“อย่าลืมว่าในโลกแห่งเซียนที่อุดมไปด้วยทรัพยากร เหรียญผลึกระดับสูงสุดเป็นทรัพยากรหมุนเวียน อุปทานไม่มีที่สิ้นสุดอย่างแท้จริง กล่าวอีกนัยหนึ่งเหรียญผลึกระดับสูงสุดกว่าหมื่นล้ านชิ้นอาจฟังดูมาก แต่ที่จริงแล้วไม่มีค่าอะไรในโลกแห่งเซียนอันไร้ขอบเขต”
“และในศตวรรษที่กำลังจะมาถึง แม้ว่าเราจะเพิกเฉยต่อข้อตกลงที่ยิ่งใหญ่เพียงใด ที่ซึ่งพวกเจ้าจะได้รับจากทรัพยากรที่เจ้าจะได้รับจากเผ่าพันธุ์ของเรา แค่สิ่งของที่พวกเจ้าได้รับจาก ภูเขาโลกาแฝดเพียงอย่างเดียวก็มีมูลค่ามากมายมหาศาล”
“ถ้าเจ้าคิดแบบนั้น การแลกเปลี่ยนเหรียญผลึกระดับสูงสุดหมื่นล้านชิ้นเพื่อความสงบสุขในศตวรรษนั้นก็เป็นข้อตกลงที่ดีมากมิใช่หรือ ? ”
อันเล่ยพูดอย่างผ่อนคลายราวกับว่าเหรียญผลึกระดับสูงสุดหมื่นล้านไม่มีค่าอะไรเลย อย่างไรก็ตาม ส่วนลึกของดวงตาของเขาซ่อนความปรารถนาอันเร่าร้อน
เหรียญผลึกหนึ่งหมื่นล้านไม่ใช่จำนวนเล็กน้อยสำหรับศาลาเทพที่เจ็ด เนื่องจากในอดีตพวกเขามักจะต้องแลกกับดินศักดิ์สิทธิ์บรรพชนจำนวนมากเพื่อรวบรวมเหรียญผลึกจำนวนมาก
ที่สำคัญที่สุดก็คือถ้าศาลาเทพที่เจ็ด7 มีเหรียญผลึกจำนวนมากนี้ ก็เพียงพอที่จะจัดการกับปัญหาเร่งด่วนที่พวกเขาเผชิญอยู่ในขณะนี้
ไม่มีอัจฉริยะคนใดพูดอะไรในศาลาเทพของโถงศักดิ์สิทธิ์แพนธีออน สีหน้าของพวกเขามืดครึ้มลงอย่างน่ากลัวเช่นเดียวกับตระกูลใหญ่มหึมาที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา เหรียญผลึกระดับสูงสุดหมื่ นล้านเม็ดเป็นจำนวนมหาศาล
รองหัวหน้าศาลาเทพที่เจ็ดได้เรียกร้องเหรียญผลึกระดับสูงสุดหมื่นล้านจากพวกเขาและเขาเพียงสัญญาว่าจะหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดปัญหาใด ๆ เป็นเวลาหนึ่งศตวรรษ นี่ไม่ใช่เพียงแค่การเรียกร ร้องราคาที่สูงเกินไปอีกต่อไป
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ข้าไม่คิดว่ารองหัวหน้าศาลา อันเล่ย จะมาที่นี่จริง ๆ ดูเหมือนว่าข้าจะมาช้าเกินไป” ในขณะนี้เสียงหัวเราะดังขึ้นและมีเสียงดังกึกก้องตามมา พลังที่ยิ่งใหญ่ได้กระแทกเข้า าที่ทางเข้าของโถงศักดิ์สิทธิ์แพนธีออนที่ปิดอย่างแน่นหนาเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ระลอกพลังงานอันทรงพลังสร้างความหายนะ ส่งผลให้บรรดาสิ่งมหัศจรรย์ในโถงศักดิ์สิทธิ์แพนธีออนปลิวและกระแ แทกเข้ากับกำแพงด้านหลังด้วยความน่ากลัวอย่างมาก
ถ้ามันเป็นอันเล่ย ก็คงจะไม่น่ากลัวเกินไป อย่าลืมว่าเขาไม่ได้ใช้กำลังข่มขู่ใด ๆ ยังมีที่ว่างสำหรับการเจรจา
อย่างไรก็ตามบุคคลที่มาในตอนนี้ไม่ได้เป็นมิตร เขาทำลายทางเข้าหลักทันทีที่มาถึงปล่อยให้พวกอัจฉริยะทั้งหมดค้างเติ่ง
ตอนนี้พวกเขาเริ่มสงสัยว่ามีการเปลี่ยนแปลงทางสังคมครั้งใหญ่ในเผ่าหรือไม่ที่ทำให้ศาลาเทพที่ห้าสูญเสียอำนาจทั้งหมด คำสัญญาที่หัวหน้าศาลาเทพที่ห้าได้ให้ไว้นั้นไร้ค่าถึงขนาดท ที่รองหัวหน้าศาลาคนใดก็จะสามารถมองข้ามมันไปได้ ?
รองหัวหน้าศาลา สีหวู่ฉิง แห่งศาลาเทพที่หกยิ้มและพูดช้า ๆ “อันที่จริง ในอดีตศาลาเทพที่หกของเราไม่เคยสนใจเกี่ยวกับการดำรงอยู่ของเมืองร้อยเซียนเช่นกัน ในสายตาของเราเมืองร้อ อยเซียนเป็นเพียงมด มันเกินกว่าที่ศาลาเทพที่หกของเราจะรบกวนได้ ยิ่งไปกว่านั้นมดตัวนี้ยังสามารถให้สิ่งที่เราต้องการเป็นครั้งคราว ดังนั้นเราจึงมีความสุขอย่างเห็นได้ชัดที่มีอ อยู่”
“อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ในวันนี้ค่อนข้างแตกต่างเ พราะนั่นทำให้เหรียญผลึกของศาลาเทพที่หกของเราหมดลงอย่างมาก แม้ว่าจะมีมดตัวเล็ก ๆ บางตัวคอยให้บริการศาลาเทพที่หกของเรา แต่ เหรียญผลึกที่มดตัวเล็ก ๆ เหล่านั้นสามารถนำเสนอนั้นมีน้อยเกินไป มันคงเพียงพอแล้วในอดีต แต่ด้วยสถานการณ์ปัจจุบันเหรียญผลึกที่พวกเขาสามารถจัดหาได้นั้นไม่มีที่ไหนใกล้พอที่จะ รองรับความต้องการ ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีทางเลือกอื่นสิ่งที่เราทำได้ก็คือมาที่เมืองร้อยเซียน” สีหวู่ฉิงกล่าว
“นั่นชัดเจนดี บุคคลภายนอกที่ทำงานกับศาลาเทพที่หกของเจ้า ส่วนใหญ่เป็นองค์กรที่มีขั้นบรรพกาลในโลกแห่งเซียน แม้ว่าพวกเขาบางคนจะมีขั้นอัครสูงสุดเพียงไม่กี่คน แต่พวกเขาก็อยู่ ในอันดับต้น ๆ ขององค์กรระดับสูงสุด แน่นอนว่าพวกเขาไม่สามารถเทียบได้กับองค์กรเหล่านี้ของเมืองร้อยเซียน” อันเล่ยพูดอย่างไม่ไยดีก่อนที่จะเปลี่ยนหัวข้อ “สีหวู่ฉิง ข้าขอถามว่า าศาลาเทพที่หกของเจ้ามีแผนจะแลกเปลี่ยนกับพวกเขาเป็นเหรียญผลึกอย่างไร”
“แลกเปลี่ยน ? ไม่ ไม่ ไม่ อันเล่ย เจ้าจะทำมันมากเกินไปต่อศาลาเทพที่หกของเรา ถ้านั่นคือสิ่งที่เจ้าคิด ทำไมต้องเป็นศาลาเทพที่เจ็ดของเจ้าเท่านั้นที่สามารถเรียกร้องเหรียญผลึกจา ากเมืองร้อยเซียนได้เปล่า ๆ ในขณะที่ศาลาเทพที่หกของเราต้องแลกเปลี่ยนสิ่งของเป็นการตอบแทน ? นั่นไม่ได้หมายความว่าศาลาเทพที่หกของเราไม่ยิ่งใหญ่เท่าศาลาเทพที่เจ็ดของเจ้าหรือ ? ถ้าศาลาเทพที่เจ็ดของเจ้าแข็งแกร่งกว่าเรา แน่นอนว่าเรายอมรับมัน แต่ในความเป็นจริงศาลาเทพที่หกของเรายังแข็งแกร่งกว่าศาลาเทพที่เจ็ดของเจ้าเล็กน้อย มันไม่ถูกต้องหรือ ? ” สี หวู่ฉิงกล่าวด้วยท่าทางที่คลุมเครือโดยเจตนา
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...