เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2818
ตอนที่ 2818 – ตบหน้า
การมาถึงของหัวหน้าศาลาที่ห้าทำให้อัจฉริยะที่สิ้นหวังและหมดหนทางด้วยความหวังที่หลุดลอย พวกเขาทั้งหมดกลายเป็นมีอารมณ์และใบหน้าที่เศร้าหมองของพวกเขาก็แดงขึ้นมาทันที
พวกเขาเริ่มปฏิบัติต่อศาลาที่ห้าในฐานะบุคคลที่พวกเขาพึ่งพาได้มากที่สุดในเผ่าดาวทมิฬเมื่อนานมาแล้ว แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าพวกเขาจะไม่ได้รับความคุ้มครองหากพวกเขาไม่สามารถส่งมอบ บสมบัติสวรรค์ระดับเทพตามที่เขาเรียกร้อง แต่พวกเขาก็ยังยอมรับและเชื่อมั่นในตัวเขา
อย่าลืมว่า ในอดีตหัวหน้าศาลาที่ห้าได้ช่วยชีวิตพวกเขาอย่างเต็มใจแม้ว่าจะต้องเสี่ยงที่จะทำสงครามกับศาลาเทพที่เจ็ดเพื่อช่วยพวกเขา
ด้วยความเมตตาที่เขาแสดงให้เห็น อัจฉริยะของเมืองร้อยเซียนเชื่อมั่นอย่างชัดเจนต่อศาลาที่ห้ามากขึ้น
ในทางกลับกัน เมื่อมองไปที่ศาลาเทพที่หกและเจ็ดไม่เพียง แต่ในอดีตจะพรากเมืองร้อยเซียนไปจากพวกเขา แต่พวกเขาก็เกือบจะทำลายพวกเขาด้วย ในตอนหลังพวกเขาได้ทำลายทางเข้าของ โถงศัก กดิ์สิทธิ์แพนธีออนทันทีที่มาถึงและก็ทำตัวหยิ่งผยองและดูถูกพวกเขาทั้งหมด พวกเขาปฏิบัติกับพวกเขาเหมือนลูกแกะจะที่ถูกฆ่าโดยไม่แสดงเจตนาที่ไม่ดีอย่างแท้จริง
เมื่อเทียบกับพวกเขา ศาลาเทพที่ห้าเป็นเหมือนเทพเจ้าผู้ใจดี พวกเขาควรค่าแก่การพึ่งพาและไว้วางใจ
“หัวหน้าศาลาที่นับถือ ในที่สุดท่านก็มาแล้ว ท่านต้องช่วยเรา เมืองร้อยเซียนของเราได้รับความคุ้มครองจากท่านอย่างชัดเจน ดังนั้นใครก็ตามที่ทำร้ายผู้คนในเมืองร้อยเซียนของเรา ก็เท่ากับว่าได้หักหน้าท่าน อย่างไรก็ตาม แม้จะรู้ถึงความสัมพันธ์ของเรากับศาลาเทพที่ห้า แต่ศาลาเทพที่หกและเจ็ดยังคงคุกคามเราโดยไม่ได้คิดถึงศาลาเทพที่ห้า แม้กระทั่งบังคับใ ให้เราต้องมอบเหรียญผลึกระดับสูงสุดหมื่นล้านในแต่ละศตวรรษ ดะ- โด- โดยพื้นฐานแล้วพวกเขาไม่เหลือทางเลือกให้พวกเราเลย” เหลยหยุนเป็นคนที่โกรธมากที่สุดในบรรดาพวกเขาและเป็น นคนแรกที่พูดขึ้นอย่างกระตือรือร้นโดยพูดคุยกับหัวหน้าศาลาที่ห้า
นี่เป็นเพราะตระกูลสายฟ้าสวรรค์ของพวกเขาได้ส่งมอบสมบัติสวรรค์ระดับเทพให้กับศาลาเทพที่ห้าตามที่สัญญาไว้ ในทางเทคนิคแล้ว ตระกูลสายฟ้าสวรรค์ของพวกเขาอยู่ภายใต้การคุ้มครองขอ องศาลาเทพที่ห้าแล้ว ด้วยการสนับสนุนที่ทรงพลังเช่นนี้ ในที่สุดเขาก็ได้รับความมั่นใจเล็กน้อยเมื่อเผชิญหน้ากับศาลาเทพทั้งสิบแห่งเผ่าดาวทมิฬ
สำหรับการดูถูกเหยียดหยามอย่างโจ่งแจ้งและการเยาะเย้ยของศาลาเทพที่ห้า เหลยหยุนถือว่าเป็นเพียงการอวดอ้าง อย่าลืมว่าเขาสามารถบอกได้เพียงแวบเดียวถึงการแสดงออกของหัวหน้าศาลา ที่ห้าในตอนนี้ว่าสถานการณ์ของศาลาเทพที่ห้านั้นไม่ได้เลวร้ายอย่างที่สีหวู่ฉิงได้อธิบายไว้
ด้วยสิ่งที่เหลยหยุนพูด เศษเสี้ยวแห่งความเย็นยะเยือกฉายผ่านดวงตาของสีหวู่ฉิงทันที ขณะที่เจตนาสังหารพุ่งขึ้นภายใน ในสายตาของเขา คนนอกทุกคนล้วนเป็นตัวตนดั่งเช่นมดปลวก ต ตัวตนที่เขาสามารถบดขยี้ได้ด้วยความตั้งใจ หากพวกเขาเชื่อฟังและนำผลประโยชน์มาสู่เผ่าดาวทมิฬอยู่ตลอดเวลา เขาจึงอนุญาตให้พวกเขาเคลื่อนที่ไปรอบ ๆ ในดินแดนของเขาได้
แต่ตอนนี้มีใครบางคนที่เป็นดั่งมดตัวน้อยในสายตาของเขากำลังพยายามทำลายความสัมพันธ์ของเขากับหัวหน้าศาลาที่ห้า สิ่งนี้เกินกว่าที่เขาจะยอมให้เกิดขึ้นได้
“เจ้ากำลังรนหาที่ตาย ! ” สีหวู่ฉิงพ่นคำพูดเหล่านั้นออกมาอย่างเย็นชา เขากำลังจะฆ่าเหลยหยุนให้ตายคาที่ ในขณะที่สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างมากในทันที
นี่เป็นเพราะการปรากฏตัวของภูเขาที่หล่นลงมาอย่างกะทันหันทำให้ทั้งร่างของเขาจมลง แม้แต่การไหลเวียนของพลังงานในร่างกายของเขาก็แสดงอาการเฉื่อยชา
สีหวู่ฉิงหันกลับมาและจ้องไปที่คุนเทียนด้วยความยากลำบาก มีความหวาดกลัวในดวงตาของเขา อย่าลืมว่าคุนเทียนไม่เพียงแต่เป็นหัวหน้าศาลาเทพเท่านั้น แต่ความแข็งแกร่งของเขายังไปถ ถึงขั้นอสงไขยสวรรค์ชั้นที่ 6 อีกฝ่ายทำให้เขาหนักใจทั้งสถานะและความแข็งแกร่ง
การตบของเจี้ยนเฉินนั้นทรงพลังอย่างมากโดยยกสีหวู่ฉิงลอยขึ้นทั้งตัวไปในอากาศ ใบหน้าครึ่งหนึ่งของเขาเหลือเพียงเท่าแผ่นกระดาษและเลือดที่กระเซ็นไปทั่วทุกหนทุกแห่ง
โถงศักดิ์สิทธิ์แพนธีออนเงียบลงทันที เหล่าอัจฉริยะที่นั่นเฝ้าดูขณะที่สีหวู่ฉิงลอยไปในอากาศ หัวใจของพวกเขาเต้นแรง ทุกคนต้องตะลึง
ในขณะที่การพูดคุยยังดำเนินไป การตบคนอื่นเป็นเรื่องยุติธรรม ไม่ใช่แค่ตบหน้าเขา ไม่เพียงแต่หัวหน้าศาลาที่ห้าตบใครบางคนไปที่ใบหน้า แต่คนที่เขาตบยังเป็นถึงรองหัวหน้าศาลาที่น น่าเคารพนับถือ การกระทำของเขาส่งผลกระทบอย่างหนักต่อเหล่าอัจฉริยะ
ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นแม้เพียงแค่ขั้นอสงไขยก็เทียบเท่ากับผู้อาวุโสในองค์กรระดับสูงสุดที่มี ขั้นอัครสูงสุด พวกเขามีความสุขในระดับหนึ่งและสมควรได้รับความเคารพในระดับหนึ่ง
ในโลกดาวทมิฬ ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นได้รับการยกย่องว่าเป็นบุคคลที่ยืนอยู่ที่จุดสูงสุดและยืนอยู่เหนือคนอื่น ๆ พวกเขามีสถานะที่น่าเคารพอย่างยิ่ง แต่เขาเพิ่งถูกตบหน้าอย่าง ไร้ความปราณีเช่นนี้
ฉากนี้ทำให้เหล่าอัจฉริยะทั้งหมดค่อนข้างมึนงง
อันเล่ยก็ถูกทิ้งให้ยืนอย่างโง่งมเช่นกัน สมองทั้งหมดของเขาดูเหมือนจะหยุดทำงาน ความขัดแย้งในหมู่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นของเผ่าดาวทมิฬเป็นเรื่องปกติมาก และการต่อสู้เต็มรูป ปแบบก็เกิดขึ้นเป็นครั้งคราวเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ทุกอย่างจะอยู่ในการควบคุม การถูกตบหน้าโดยตรงในฐานะผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นเหมือนสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...