ตอนที่ 2830 – เส้นตายใกล้เข้ามา
“ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเผ่าดาวทมิฬจะมีคนอย่างปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ได้จริง ๆ ดูเหมือนว่าข้าต้องระวังในอนาคต”
“แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือข้าไม่รู้ว่าปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์มองเห็นตัวตนที่แท้จริงของข้าหรือไม่ เขาไม่ควรเห็น มิฉะนั้นเขาจะไม่สงบขนาดนี้ หากจู่ ๆ เขาก็พบว่าหัวหน้า ศาลาที่ห้าไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป”
เจี้ยนเฉินคิดกับตัวเอง ย้อนกลับไปในโถงศักดิ์สิทธิ์ดาวทมิฬ เขาให้ความสนใจกับทุกการกระทำจากปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ตลอดเวลา เมื่อเขานึกถึงมันแล้ว ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่ง สวรรค์ยังคงสงบนิ่งตลอดเวลาในโถงศักดิ์สิทธิ์ดาวทมิฬ เขาไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ
“หน้ากากที่ผู้อาวุโสโมเทียนหยุนมอบให้ข้านั้นไม่ธรรมดา ตราบเท่าที่ข้าสวมหน้ากาก แม้แต่ขั้นอัครสูงสุดก็ไม่สามารถมองทะลุตัวตนที่แท้จริงของข้าได้ หน้ากากจะไม่ทำงานก็ต่อเมื่อมี คนที่มาถึงช่วงสูงสุดของขั้นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 9 เท่านั้น ต้นกำเนิดของปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์และสิ่งที่เขาสามารถทำได้อาจเป็นปริศนา แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเป็น นผู้เชี่ยวชาญเช่นนั้น”
“นั่นเป็นเพราะที่นี่คือโลกดาวทมิฬซึ่งเป็นสถานที่พิเศษที่ขั้นบรรพกาลก็ไม่สามารถปรากฏได้ในตอนนี้”
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ในที่สุดจิตใจที่กระวนกระวายของเจี้ยนเฉินก็สงบลง เขาผ่อนคลายขึ้นมากทีเดียว
แน่นอนว่า สิ่งที่ทำให้เขามั่นใจมากที่สุดก็ยังคงเป็นความแข็งแกร่งของเขา ตอนนี้ภายในเผ่าดาวทมิฬไม่มีใครสามารถคุกคามเขาได้นอกจากจักรพรรดิดาวทมิฬ
อย่างไรก็ตามหลังจากที่รู้เกี่ยวกับการดำรงอยู่ของปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ เจี้ยนเฉินก็เข้าใจบางอย่าง เผ่าดาวทมิฬอาจจะอ่อนแอ แต่ก็อย่าลืมว่าพวกเขาก็ยังคงมีอดีตอันรุ่งโรจ จน์ แม้ว่าพวกเขาจะถูกปฏิเสธแต่ไม่อาจดูถูกพวกเขาได้
ใครจะรู้ว่ายังมีสิ่งพิเศษที่ไม่รู้จักอีกดั่งเช่นปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ที่ซ่อนตัวอยู่ในโลกดาวทมิฬ ใครจะรู้ว่ามีอีกกี่คน ?
สิ่งนี้ทำให้เขาเพิ่มความระมัดระวังเล็กน้อยต่อเผ่าดาวทมิฬ ซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์ที่ยังอ่อนแอมากในทางเทคนิค
เจี้ยนเฉินไม่รู้เลยว่าในขณะที่เขายังคงอยู่ในห้องลับของศาลาเทพที่ห้า ปราชญ์ผู้เที่ยงธรรมแห่งสวรรค์ที่มีตัวตนเป็นภาพมายายืนอยู่ในวังจักรพรรดิเหนือศาลาเทพทั้งสิบอย่างเงี ยบ ๆ ราวกับผี ดวงตาของเขาที่ซ่อนอยู่ในหมอกที่ไม่มีใครสามารถมองเห็นได้จับจ้องไปที่ศาลาเทพที่ห้า
การจ้องมองของเขาดูเหมือนจะกำหนดเป้าหมายไปที่ตำแหน่งปัจจุบันของเจี้ยนเฉินได้อย่างแม่นยำ เขาจ้องตรงไปที่ตำแหน่งของห้องลับด้วยความแม่นยำอย่างสมบูรณ์แบบ
“เจี้ยนเฉิน โอ้ เจี้ยนเฉิน เจ้าได้วิ่งไปรอบ ๆ ในเผ่าดาวทมิฬเมื่อเร็ว ๆ นี้ใช่หรือไม่ ? หน้ากากแปลก ๆ ที่เจ้านำมาปกปิดไม่ให้ใครก็ตามในเผ่าดาวทมิฬมองเห็นตัวตนที่แท้จริงของเจ้า านอกเหนือจากข้าและการทำตัวเป็นคนความจำเสื่อมยังให้ความคุ้มครองที่เหมาะสมสำหรับทุกสิ่งที่อาจนำไปสู่ความไม่พอใจ แต่เจ้าไม่ควรปฏิบัติต่อชนชั้นสูงของเผ่าดาวทมิฬเป็นคนงี่เง่าไร้ สมองที่เจ้าสามารถหลอกล่อได้”
“ถ้ามันเป็นแค่ครั้งหรือสองครั้งก็ไม่เป็นอะไร แต่ถ้ามันกลายเป็นนิสัย เจ้าจะเผลอเข้าสักวัน”
“ไม่สำคัญว่าเจ้าจะยอมทิ้งตัวตนไป แต่ถ้าเจ้ามาขวางทางเรื่องของข้า เจ้าก็สมควรตายอย่างแท้จริง แม้ว่าเจ้าจะยังไม่สามารถตายในโลกดาวทมิฬได้”
“ข้าหวังว่าการปรากฏตัวของข้าจะทำให้เจ้าต้องระวังตัว อย่าประมาทอีกเลย เนื่องจากเจ้าได้เลือกตัวตนของคุนเทียนแล้ว เจ้าควรแสดงบทบาทของคุนเทียนให้ถึงที่สุด”
นั่นเป็นอัตราการปฏิเสธที่สูงเกินไป สูงมากจนทุกคนในปัจจุบันรู้สึกว่าถูกคุกคาม
“ตระกูลยังไม่ตอบมาอีกหรือ ? ” เหลยหยุนแห่งตระกูลสายฟ้าสวรรค์ถามคนรับใช้ข้าง ๆ เขาครั้งแล้วครั้งเล่า เขาสามารถอธิบายได้ว่าเขาเป็นคนที่ประหม่าและวิตกกังวลที่สุดในปัจจุบันเน นื่องจากโดยพื้นฐานแล้วบรรดาอัจฉริยะจากองค์กรอื่น ๆ ได้รวบรวมผลึกศักดิ์สิทธิ์ไว้มากพอ ในขณะที่ตระกูลสายฟ้าสวรรค์ของเขายังคงเงียบตลอดเวลา
คนรับใช้ส่ายหัว นอกจากนี้เขายังรู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง ตระกูลสายฟ้าสวรรค์จะยอมแพ้ในเรื่องนี้ต่อเผ่าดาวทมิฬแล้วหรือ ?
“หัวหน้าศาลาที่ห้ามาแล้ว ! ”
ในขณะนี้เสียงสะท้อนดังออกมาด้านนอกโถงศักดิ์สิทธิ์แพนธีออน บรรดาอัจฉริยะที่นั่งอยู่รอบ ๆ โต๊ะต่างก็กระโจนเข้าใส่ พวกเขาทั้งหมดโค้งคำนับอย่างสำรวมและเคร่งขรึมไปที่หัวหน้าศาลา ที่ห้าในเวลาเดียวกันกับที่เขาก้าวเข้ามา
เจี้ยนเฉินเดินตรงไปยังที่นั่งที่ของผู้มีเกียรติและนั่งลง ขณะที่ปิงหยวนยืนอยู่ด้านหนึ่งอย่างเงียบ ๆ อย่างไรก็ตาม ดวงตาของเขาเปล่งประกายเล็กน้อยซ่อนความกระตือรือร้นในการจ้องมอ องไปยังอัจฉริยะ
นั่นเป็นเพราะศาลาเทพที่ห้าของพวกเขาก็ไม่มีเหรียญผลึกเช่นกัน แม้ว่าพวกเขาจะซื้อเหรียญผลึกแล้วจำนวนมาก แต่ก็ยังไม่เพียงพอ ไม่ว่าพวกเขาจะสามารถแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับเหรียญผลึกได ด้หรือไม่นั้นก็ขึ้นอยู่กับวันนี้
“ทุกคน เจ้าคงรู้ว่าทำไมข้าถึงมาอยู่ที่นี่แล้ว เมื่อเป็นเช่นนั้น ข้าจะเข้าประเด็น ครบกำหนด 3 วันแล้ว ทุกคนวางแผนจะทำอะไร” เจี้ยนเฉินเข้าประเด็นทันทีที่เขาพูดแล้วมองไปที่ทุก กคนด้วยความสนใจ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...