เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2832

2832 /3045

ตอนที่ 2832 : จัดการกับศาลาเทพที่เจ็ด

หน้าผากของเหลยหยุนชุ่มไปด้วยเหงื่อทันที เขารีบพูดขึ้นมา “ท่านหัวหน้าศาลา ราคาหยกท่านต้องการนั้นต่างจากเหรียญผลึกขั้นสูงสุดอย่างสิ้นเชิง จริง ๆ แล้วเหตุผลว่าทำไมทุกคนที่ นี่ถึงได้รวบรวมเหรียญผลึกมากมายในสามวันนี้ก็เพราะเหรียญผลึกเหล่านี้ไม่ได้มาจากองค์กรในโลกเซียน กลับกันแล้วพวกเขายืมมันมาจากองค์กรต่าง ๆ ในโลกจิตวิญญาณ ไม่งั้นแล้วมันคงเ เป็นไปไม่ได้ที่จะเสนอเหรียญผลึกได้ถึง 5 พันล้านเหรียญในสามวันนี้”

“สำหรับหยกที่ท่านต้องการแล้ว ข้าอาจจะไม่รู้มูลค่าที่แท้จริงของมัน แต่พวกมันเป็นของที่ล้ำค่าอย่างมาก แม้แต่ตระกูลสายฟ้าสวรรค์ของเราก็ไม่มีของเช่นนั้น ผู้อาวุโสของตระกูล เราได้มันมาผ่านช่องทางอื่น ผลก็คือหากตระกูลเราต้องการรวบรวมหยก 30 ชิ้นตามที่ท่านต้องการ แน่นอนว่าเราต้องใช้เวลา ข้าหวังว่าผู้อาวุโสจะยืดเวลาออกไปได้อีก”

มันพอมีเหตุผลสำหรับ เจี้ยนเฉิน เขารู้ดีว่าส่วนที่เหลือของโลกจิตวิญญาณและโลกเซียนนั้นต่างกันอย่างมาก แม้ว่าเขาจะมองข้ามองค์ประกอบอื่น ๆ และเดินทางผ่านช่องทางระหว่างส่วนที่เห หลือของโลกจิตวิญญาณและโลกเซียนแต่ก็ยังต้องใช้เวลนาอยู่บ้าง

ยิ่งกว่านั้นพวกเขาก็ยังต้องเดินทางตัดโลกเซียนที่กว้างอย่างมากเพื่อกลับไปยังตระกูลของพวกเขา มันต้องใช้เวลาอยู่ช่วงหนึ่ง

ย้อนกลับไป เด็กไร้หัวใจได้พาเขามาที่นี่ ด้วยระดับการบ่มเพาะของเด็กไร้หัวใจที่เขาได้แต่เงยหน้ามอง อีกฝ่ายขึ้นไปถึงระดับที่น่ากลัวจนมองข้ามระยะห่างมิติในระดับหนึ่งได้ตอ อนที่เดินทาง นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมถึงใช้เวลาเดินทางไม่ได้มากนัก

แต่ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นแบบนั้นที่มีระดับการบ่มเพาะเท่ากับเด็กไร้หัวใจ ผลก็คือการที่ตระกูลสายฟ้าสวรรค์จะทำภารกิจนี้สำเร็จใน 3 วันนั้นจึงดูไม่อาจเป็นจริงได้

เมื่อคิดแบบนี้ เจี้ยนเฉินก็ไม่ได้เร่งอะไรต่อ เขาได้พูดขึ้น “งั้นข้าจะให้เวลาเจ้าอีก 7 วัน ใน 7 วันนี้ตระกูลของเจ้าจะอยู่หรือไปก็ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว”

หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็ได้พูดถึงเรื่องการดูแลกับคนอื่น ๆ ก่อนจะออกจากเมืองร้อยเซียนไปพร้อมกับปิงหยวน ในเวลาเดียวกันเขาก็ได้เอาแหวนมิติ 50 วงไปกับตัวด้วย

แหวนทุกวงมีเหรียญผลึกขั้นสูงสุอย่างน้อย 5 พันล้านเหรียญ มันมีหลายอันที่มีมากกว่านั้น นี่ถือว่าเป็นเหรียญผลึกจำนวนมากสำหรับเผ่าดาวทมิฬที่เพียงพอจะปกปิดช่องว่างของสวนโอสถ ได้หมด

ปิงหยวนที่อยู่ข้างเจี้ยนเฉินอยากจะถามแต่ก็ลังเล เขาไม่เข้าใจว่าทำไมหัวหน้าศาลาถึงไม่ยอมรับเหรียญผลึกทั้งหมด

มันต่างกันรึที่ปกป้อง 50 องค์กรกับปกป้องทุกองค์กร ? พวกเขาจะได้เหรียญผลึกเป็นแสนล้านเหรียญเพิ่มโดยไม่ยากลำบาก ใครกันในเผ่าดาวทมิฬที่จะเต็มใจปล่อยโอกาสดี ๆ แบบนั้นหลุด ดลอยไปบ้าง ?

แต่เมื่อคิดถึงการที่หัวหน้าศาลาหงุดหงิดอย่างมากภายใต้การรบกวนของสัตว์อสูรอวกาศตั้งแต่ที่เขาไปยังภูเขาโลกาแฝด ปิงหยวนก็ข่มความอยากรู้เอาไว้และไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาได้ แต่เสียดายเหรีญผลึกที่หลุดมือไป

เจี้ยนเฉินและปิงหยวนได้กลับไปยังศาลาที่ห้า ในตอนที่เจี้ยนเฉินนั่งลงไปนั้น สายตาของเจี้ยนเฉินก็สั่นไหวก่อนจะมองไปในทิศทางของศาลาที่เจ็ด เขาได้แผ่การรับรู้วิญญาณออกไปโดย ไม่คิดจะปกปิดเลยแม้แต่น้อย

ในศาลาที่เจ็ดนั้น หัวหน้าศาลาที่เจ็ด เก็ตตี้ เองก็นั่งอยู่ที่บัลลังก์ของตัวเอง เขากำลังลังเลอยู่ เขาถึงกับขมวดคิ้ว

เขารู้มาว่าเกิดอะไรขึ้นที่เมืองร้อยเซียนและเขาก็รู้ว่ามีหลายสิบองค์กรในเมืองร้อยเซียนที่คุนเทียนได้ปฏิเสธไปตะกี้ โดยที่พวกนั้นได้เสนอเหรียญผลึกหลายพันล้านเหรียญเพื อขอการปกป้อง

แม้แต่เก็ตตี้ก็ยากที่จะรวบรวมสติให้มั่นคงได้ต่อหน้าเหรียญผลึกจำนวนมากแบบนั้น เขาร้อนใจเพราะหากศาลาที่เจ็ดได้เหรียญผลึกเหล่านั้นมา มันคงเพียงพอที่จะแก้ปัญหาเร่งด่วนที่พว วกเขาเผชิญอยู่ตอนนี้ได้

แต่เขาเริ่มกลัวคุนเทียนแล้ว ตั้งแต่ที่คุนเทียนได้ปะทะกับเออร์วินเมื่อสามวันก่อน ความกลัวนี้ก็มากขึ้นกว่าเก่า