เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2856
ตอนที่ 2856: ไม่มีใครหยุดได้
เมื่อเจี้ยนเฉินสัมผัสได้ถึงอาร์นาที่พุ่งเข้ามาหาเขาด้วยความเป็นปรปักษ์ ความลังเลก็ฉายผ่านดวงตาของเขา เขารู้สึกไม่เต็มใจที่จะโจมตีคน ๆ นี้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยยืนอยู่ข้างเขา าเพื่อต่อสู้กับศาลาเทพทั้งห้า
แต่ในไม่ช้าความลังเลของเขาก็หายไปโดยสิ้นเชิง มันถูกแทนที่ด้วยความเย็นชา
เขาจะไม่มีวันลืมว่าเผ่าดาวทมิฬปฏิบัติต่อจักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์อย่างไร ไม่เพียงแต่พวกเขาได้ดูดแก่นเลือดของเขาจนหมด แต่พวกเขายังต้องการบูชายัญเขาในตอนท้าย และมันก็ เป็นไปเพียงเพื่อให้พวกเขามีโอกาสที่จะทะลุไปยังขอบเขตแห่งการบ่มเพาะที่สูงขึ้น
ในสายตาของเจี้ยนเฉิน พวกเขาไม่สมควรได้รับอภัยกับการกระทำเหล่านี้ แม้ว่าเขาจะสังหารพวกเขาและทำลายเผ่าดาวทมิฬ เขาก็ไม่คิดว่ามันมากเกินไป
ด้วยเหตุนี้ดวงตาของเจี้ยนเฉินก็เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าทันที ด้วยคลื่นในมือของเขา ปราณกระบี่คมอีกเส้นหนึ่งพุ่งออกมาและแทงไปที่อาร์นาอย่างไร้ความปราณี
หลังจากเสียงระเบิดปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉินบังคับให้อาร์นาถอยหลังกลับไป เขาบินถอยหลังไปข้างหลัง กระแทกตรงเข้าไปในศาลาเทพที่สอง ใบหน้าของเขากลายเป็นสีแดงสด
หลังจากขับไล่อาร์นา เจี้ยนเฉินก็มาถึงหน้าค่ายกลส่งตัวทางไกลของศาลาเทพที่สอง เขาฟาดด้วยฝ่ามือ พลังมหาศาลพุ่งออกมาและทุบค่ายกลส่งตัวทางไกลออกเป็นชิ้น ๆ
ในเวลาเดียวกัน เสียงดังสนั่นก็ปะทุมาจากค่ายกลส่งตัวทางไกลของศาลาเทพที่สาม, ศาลาเทพที่สี่, ศาลาเทพที่เก้าและศาลาเทพที่สิบ ปราณกระบี่ที่เจี้ยนเฉินยิงออกมาได้ทำลายทั้งหมด
มีเพียงศาลาเทพที่หกและเจ็ดเท่านั้นที่ยังคงสบายดี ภายใต้ความแข็งแกร่งอย่างเต็มที่ของหัวหน้าศาลาของพวกเขา พวกเขาจึงสามารถปิดกั้นปราณกระบี่ของเจี้ยนเฉินได้ในที่สุด
ค่ายกลส่งตัวทางไกลของศาลาเทพที่แปดเป็นที่เดียวที่เจี้ยนเฉินไม่ได้โจมตี
“ตายไปซะ ไอ้สารเลว ! ” จักรพรรดิดาวทมิฬระเบิดความโกรธเกรี้ยวออกมา เขาเข้าใกล้เจี้ยนเฉินอย่างรวดเร็ว ในตอนที่เขากำลังจะโจมตีเขาไม่คิดว่าเจี้ยนเฉินจะไม่สนใจที่จะติดตามเขาเลย กฎแห่งมิติหมุนรอบตัวเจี้ยนเฉิน เขาหายไปเหมือนหายตัว เขามาถึงศาลาเทพที่สี่ในชั่วพริบตา
ทันทีที่เขาปรากฏตัว ก่อนที่หัวหน้าศาลาที่หกจะสามารถตอบสนองได้ เขาก็พุ่งออกไปโดยตรง ส่งฝ่ามือฟาดไปที่ค่ายกลส่งตัว
ตูม !
ค่ายกลส่งตัวทางไกลของศาลาเทพที่หกก็ถูกทำลายเช่นกัน
เมื่อจักรพรรดิดาวทมิฬเห็นว่าเจี้ยนเฉินได้ทำลายค่ายกลทางไกลทีละค่ายกลและยังถล่มศาลาเทพทีละศาลาภายใต้อำนาจการปกครองของเขา เขาก็เริ่มคลั่งปะทุความโกรธออกมาทันที ด้วยคลื่ นมือ ผนึกตราประทับบินขึ้นมาจากใต้ดิน ลอยอยู่เหนือเมืองหลวงด้วยพลังแห่งการยับยั้งที่ไม่มีที่สิ้นสุดราวกับว่าเขาต้องการปิดผนึกเมืองทั้งเมืองและปิดกั้นพื้นที่ของมิติ เขากำลังจ จะจำกัดกฎของมิติองเจี้ยนเฉิน
ทันใดนั้นมิติก็หนักขึ้น ทุกคนรู้สึกเหมือนติดอยู่ในโคลนเมื่อพวกเขาพยายามเคลื่อนที่ไปรอบ ๆ ทุกอย่างเริ่มไม่สะดวก
กฎของมิติก็ได้รับผลกระทบในระดับหนึ่งเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์นี้เบามาก มันถือเป็นสิ่งเล็กน้อยสำหรับเจี้ยนเฉิน เนื่องจากกฎของมิติของเขาไม่ได้มาจากความเข้าใจของเขาเอง แต่เป็นจักรพรรดิแมลงมิติ เป็นผลให้การใช้งานและ ความเข้าใจกฎของมิติของเขาเหนือกว่าผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นที่เข้าใจกฎของมิติด้วยตัวเอง
แมลงมิติเป็นสัตว์อสูรที่เกิดในมิติ พวกมันมีการควบคุมตามธรรมชาติเหนือมิติและจักรพรรดิแมลงมิติเป็นราชาในหมู่แมลงมิติ
เจี้ยนเฉินได้ดูดซับวิญญาณของจักรพรรดิแมลงมิติ แม้ว่าความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับมิติจะยังไม่ถึงระดับเดียวกับจักรพรรดิแมลงมิติ แต่ก็มีความคล้ายคลึงกันอย่างน้อยที่สุด ดังนั้นควา ามเข้ากันได้ของเขากับมิติจึงสูงมาก
เจี้ยนเฉินหายตัวไปอย่างเงียบ ๆ อีกครั้งโดยออกจากที่ที่เขาอยู่ผ่านกฎของมิติทันที พลังแห่งความยับยั้งที่ไม่มีที่สิ้นสุดจากผนึกในอากาศไม่สามารถขัดขวางเขาได้เลย
ในช่วงเวลาถัดไป เสียงกึกก้องดังออกมาจากศาลาเทพที่เจ็ด เจี้ยนเฉินได้ตบตาและทำลายค่ายกลส่งตัวทางไกลที่นั่นอย่างง่ายดาย
“ไอ้สารเลว ! ระฆังแห่งการปราบปราม ! ”
หัวหน้าศาลาที่เจ็ดตะโกนออกมา ดูเหมือนว่าเขาจะคาดเดาไว้แล้วว่าเจี้ยนเฉินจะปรากฏตัวที่นี่ ดังนั้นเขาจึงเลิกสนใจเกี่ยวกับสภาพของค่ายกลส่งตัวทางไกล เขาเริ่มเตรียมทักษะลับอัน นทรงพลังอย่างลับ ๆ ตั้งแต่แรก
เป็นผลให้ช่วงเวลาที่ค่ายกลส่งตัวทางไกลถูกทำลายก็เป็นช่วงเวลาที่ระฆังแห่งการปราบปรามก่อตัวขึ้น มันปรากฏขึ้นเหนือเจี้ยนเฉินเร็วมากจนเขาไม่สามารถตอบสนองต่อมันได้ทัน
นี่เป็นครั้งที่สองที่เจี้ยนเฉินได้เห็นพลังของระฆังแห่งการปราบปราม ครั้งแรกคือตอนที่เขาต่อสู้กับเก็ตตี้ภายใต้ตัวตนของคุนเทียน ย้อนกลับไปตอนนั้นเพราะเขาต้องซ่อนความแข็ง งแกร่งของเขาไว้ เขาจึงต้องแสร้งทำเป็นว่าระฆังแห่งการปราบปรามดักจับเขาไว้ชั่วขณะ
สำหรับตอนนี้…
เจี้ยนเฉินหายตัวไปอย่างน่าขนลุกอีกครั้ง เปลี่ยนสนามรบด้วยกฎของมิติและหลีกเลี่ยงการติดต่อกับพวกเขา
เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง เขาได้ยืนอยู่ตรงหน้าค่ายกลส่งตัวทางไกลของศาลาเทพที่แปดแล้ว
“ในที่สุดเจ้าก็มาที่นี่ ข้าไม่ได้รอเจ้าอยู่ที่นี่อย่างไร้ประโยชน์” ในขณะนี้เสียงอันเยือกเย็นของจักรพรรดิดาวทมิฬก็ดังขึ้น ร่างของเขาปรากฏตัวต่อหน้าค่ายกลส่งตัวทางไกลโดยอยู ในระยะเอื้อมมือของเจี้ยนเฉิน
ตอนนี้นี่คือจักรพรรดิดาวทมิฬที่แท้จริง จักรพรรดิดาวทมิฬได้ใช้ทักษะลับในการปกปิดตัวเองตั้งแต่ตอนที่เจี้ยนเฉินออกนอกเส้นทางเพื่อทำลายค่ายกลส่งตัวทางไกล โดยนอนซุ่มอยู่ใกล้ กับค่ายกลส่งตัวทางไกลของศาลาเทพที่แปด
สำหรับอีกร่างที่ยืนอยู่ต่อหน้าทุกคนนั้นเทียบเท่ากับร่างโคลน
ตอนนี้โคลนกำลังสลายไป
“เจ้าเป็นใครกันแน่ ? คนนอกรึ ? ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร ข้าจะฉีกเนื้อของเจ้าออกจากกระดูก” จักรพรรดิดาวทมิฬกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น เขาฟาดออกด้วยฝ่ามือที่ว่างเปล่า พลังของ ขั้นบรรพกาลทำให้การโจมตีหนักหน่วง มันแช่แข็งมิติและดักจับเจี้ยนเฉินไว้ที่นั่น
“ช่างอวดดี เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้จริง ๆ หรือว่าเจ้าแอบซุ่มอยู่ที่นี่” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างเย็นชา เขากวัดแกว่งนิ้วของเขาราวกับกระบี่และแทงออกไป
ในขณะที่เขาแทงออกไป พลังที่สำคัญของเขาและแม้กระทั่งทั้งหมดของเขาก็ดูเหมือนจะละลายเข้ากับมิติ และหลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบ ส่วนเล็ก ๆ ของแขนของเขาเช่นเดียวกับปราณ กระบี่ที่สุกใสดูเหมือนจะแทงเข้าไปในมิติ อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่ามันได้เข้าสู่อีกโลกหนึ่ง ไม่ได้อยู่ที่นี่อีกต่อไป
ทักษะการจู่โจมไร้ร่องรอย !
ใบหน้าของจักรพรรดิดาวทมิฬเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ในช่วงเวลานั้นเอง เขาก็พบกับความตกตะลึงว่าเส้นปราณกระบี่ที่ทรงพลังได้เข้าไปในร่างกายของเขาโดยไม่มีสัญญาณใด ๆ เลยก่อนที่จ จะเฉือนอย่างโหดเหี้ยม !
ทันใดนั้นปราณกระบี่ทรงพลังก็ระเบิดออกและอวัยวะของจักรพรรดิดาวทมิฬก็ได้รับความเสียหายอย่างหนักในทันที พลังของเขาพุ่งขึ้นอย่างรุนแรงเมื่อปราณกระบี่ที่แหลมคเจาะเข้าไปในเน นื้อของเขาและแทงทะลุผิวหนังของเขาจากภายในสู่ภายนอกและปะทุออกจากร่างกายของเขา
ทันใดนั้นร่างกายของจักรพรรดิดาวทมิฬก็ดูเหมือนจะตั้งครรภ์ด้วยปราณกระบี่นับไม่ถ้วน พวกมันพุ่งออกจากร่างของเขาอย่างไม่มีที่สิ้นสุดและเขาก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง ใบหน้าของเขา เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
ปะทุ !
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...