เข้าสู่ระบบผ่าน

เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2866

ตอนที่​ 2866: ตอบแทน​

อินทรี​ยักษ์​ร่อน​ลงมา​ที่​พื้น​ด้านหน้า​และ​พบ​ว่า​เป็น​เจี้ยนเฉิน​ที่อยู่​ด้านหน้า​ต้นไม้​ที่​ตาย​แล้ว​ ขณะที่​มอง​เพียง​แว่บ​เดียว​ สายตา​ของ​นก​อินทรี​ยักษ์​จ้องมอง​ไปที่​เจี้ยนเฉิน​เหมือนกับ​ปกติ​ มัน​จ้อง​มาที่​เขา​ตรง ๆ​

เจี้ยนเฉิน​ลอยตัว​อยู่​บน​อากาศ​ใน​ระดับ​เดียว​กับ​นก​อินทรี​ยักษ์​ เขา​จ้องมอง​ไปที่​นก​อินทรี​ด้วย​ความประหลาดใจ​และ​ยิ้ม​จาง ๆ ก่อนที่จะ​พูดว่า​ “ข้า​ไม่คิด​ว่า​ ข้า​จะได้​พบ​เจ้าอีก​และ​เจ้าก็​ทะลวง ง​ไปยัง​ขอบเขต​ตั้งต้น​ได้​แล้ว​ ข้า​ไม่รู้​ว่า​เจ้าจะยัง​จำข้า​ได้​อยู่​หรือไม่​ ? ” เมื่อ​มอง​ไปที่​นก​อินทรี​ เจี้ยนเฉิน​ก็​อด​ไม่ได้​ที่จะ​คิดถึง​สัตว์​อสูร​กลืน​ชีวิต​ราชา​เทพ​ที่​ครั้งหนึ่ง​เขา​ใช้ มัน​เดิน​ทางใน​ภูเขา​ พวกเขา​พบ​กับ​หลังจากที่​เขา​ก้าว​เท้า​ออกจาก​กลุ่มคน​ที่​เข้ามา​ใน​ภูเขา​โลกา​แฝด​เป็นครั้งแรก​

ซึ่งตอนนี้​มัน​ก็​คือ​สัตว์​อสูร​กลืน​ชีวิต​ราชา​เทพ​ อินทรี​ทอง​ตัว​ยักษ์​ด้านหน้า​ของ​เขา​ตัว​นี้​

ตอนนี้​พวกเขา​พบกัน​อีกครั้ง​ นก​อินทรี​ทอง​ได้​ทะลวง​เข้าสู่​ขอบเขต​ตั้งต้น​แล้ว​ ทำให้​เจี้ยนเฉิน​ประหลาดใจ​มาก​

นก​อินทรี​ยักษ์​ไม่ทำให้​เจี้ยนเฉิน​ผิดหวัง​ มัน​จำผู้เชี่ยวชาญ​มนุษย์​ที่​เคย​ช่วยเหลือ​มัน​ไว้​ก่อนหน้า​ได้​ในไม่ช้า​ หาก​ไม่ใช่เพราะ​สมอง​สัตว์​อสูร​กลืน​ชีวิต​ขอบเขต​ตั้งต้น​ที่​เจี้ยนเฉิน​มอบให้​มั น​ มัน​ก็​ไม่สามารถ​ทะลวง​ขอบเขต​ไปเป็น​ขอบเขต​ตั้งต้น​ได้​เร็ว​ขนาด​นี้​

ใน​เวลา​ต่อมา​ นก​อินทรี​ได้​ส่งเสียงร้อง​ออกมา​ด้วยความยินดี​ หัว​ของ​มัน​ที่​ใหญ่​กว่า​ตัว​เจี้ยนเฉิน​หลายเท่า​ได้​เขยิบ​เข้าหา​เขา​อย่าง​ช้า ๆ

เจี้ยนเฉิน​เผย​รอยยิ้ม​ที่​หา​ได้​ยาก​ เขา​ใช้มือ​ลูบ​หัว​นก​อินทรี​ ขน​สีทอง​ที่​ให้​ความรู้สึก​ถึงโลหะ​ พวก​มันแข็ง​มาก​ “ข้า​ไม่คิด​ว่า​เจ้าจะจำข้า​ได้​”

อินทรี​ยักษ์​ส่งเสียงร้อง​กังวาน​ราวกับว่า​มัน​กำลัง​สื่อสาร​โดย​ใช้ภาษาของ​มัน​เอง​ จากนั้น​มัน​ก็​หันไป​รอบ​ ๆ ทันที​พร้อมกับ​สอด​ใต้เท้า​ของ​เจี้ยนเฉิน​ หลังจากที่​เจี้ยนเฉิน​ไม่ทัน​ได้​บอก​อะไร​ มัน น​ก็​กระพือปีก​โผ​ทะยาน​และ​แรงลม​จาก​ปีก​พัด​กวาด​ไปรอบข้าง​ มัน​ทะยาน​สู่ท้องฟ้า​โดย​มีเจี้ยนเฉิน​อยู่​ด้านหลัง​

นก​อินทรี​ยักษ์​ทะยาน​ขึ้น​อย่าง​มีความสุข​ท่ามกลาง​ท้องฟ้า​ที่​มีหมอก​ปกคลุม​ มัน​มองผ่าน​แนว​ภูเขา​ที่อยู่​ด้านล่าง​อย่าง​ภูมิใจด้วย​ท่าที​สำรวจ​ มัน​ส่งเสียงร้อง​กังวาน​ครั้งแล้วครั้งเล่า​ ราวกับ​มัน น​กำลัง​แนะนำ​อาณาเขต​ของ​มัน​ให้​กับ​เจี้ยนเฉิน​ด้วย​ภาษาที่​เขา​ไม่อาจ​เข้าใจ​

ระหว่างทาง​มัน​ปล่อย​แรงกดดัน​ขอบเขต​ตั้งต้น​ ไม่ว่า​จะผ่าน​ไปที่ใด​สัตว์​อสูร​กลืน​ชีวิต​ทั้งหมด​ก็​สั่นสะท้าน​อยู่​บน​พื้น​ราวกับว่า​มัน​กำลัง​แสดงท่าทาง​เคารพ​อย่าง​สูงสุด​ต่อ​ราชา​ของ​พวก​มัน​

เจี้ยนเฉิน​นั่ง​อยู่​บน​หลัง​ของ​นก​อินทรี​และ​ยิ้ม​จาง ๆ เขา​เลี้ยง​นก​อินทรี​ตัว​นี้​ให้​เชื่อง​เหมือนกับ​สัตว์​ที่​เขา​ชอบ​ใน​อดีต​ หลังจากนั้น​เมื่อ​เขา​ฆ่าสัตว์​อสูร​กลืน​ชีวิต​ขอบเขต​ตั้ง​ตั้น​และ ะ​มอบ​สมอง​ให้​กับ​มัน​ เขา​ก็​ไม่ได้​คิดมาก​นัก​ อย่างไรก็ตาม​เขา​ไม่คิด​ว่า​การกระทำ​ของ​เขา​ใน​อดีต​จะสร้าง​ราชา​ใน​ภูเขา​โลกา​แฝด​ได้​ใน​เวลา​สั้น​ ๆ

ท้ายที่สุด​แล้ว​นก​อินทรี​ยักษ์​ก็ได้​พา​เจี้ยนเฉิน​กลับ​ไปยัง​รัง​ของ​มัน​ มัน​เป็นต้น​มงกุ​ฏขนาดใหญ่​มาก​และ​ต้นไม้​ก็​ยังมี​สัตว์​อสูร​กลืน​ชีวิต​ที่อยู่​ใน​ขั้น​ราชา​เทพ​สูงสุด​แล้วด้วย​

นก​อินทรี​ยักษ์​ร่อน​ลง​บน​ยอดไม้​ตาม​ธรรมชาติ​ หลังจากนั้น​ไม่นาน​กิ่ง​ต้นไม้​มากมาย​ก็​เลื้อย​ขึ้น​มา แต่ละ​กิ่ง​ได้​ขัง​สัตว์​อสูร​กลืน​ชีวิต​ที่​อ่อนแอ​หลาย​ตัว​ ซึ่งทั้งหมด​ถูก​ส่งมาป้อน​ให้​ถึงปาก ก​ของ​นก​อินทรี​

ทั้งหมด​นี้​เป็น​อาหาร​ของ​นก​อินทรี​ !

นก​อินทรี​ยักษ์​อ้า​ปาก​และ​ดูด​อาหาร​ทั้งหมด​ก่อนที่จะ​แสดง​สีหน้า​พึงพอใจ​ หลังจากนั้น​ก็​ดูเหมือนว่า​มัน​จะนึก​อะไร​ขึ้น​ได้​บาง​อย่า​และ​เปิด​มุมหนึ่ง​ของ​รัง​ออก​ด้วย​จงอย​ปาก​เผย​ให้​เห็น​ของเหลว​ สีเขียว​ขนาดเล็ก​ที่​เต็มไปด้วย​พลัง​ชีวิต​ที่​หนาแน่น​ มัน​ใช้หัว​ของ​มัน​ดัน​เจี้ยนเฉิน​ไปยัง​แอ่ง​ของเหลว​สีเขียว​นี้​

เจี้ยนเฉิน​จำของเหลว​สีเขียว​นี้​ได้​อย่าง​ชัดเจน​ มัน​คือ​น้ำ​แห่ง​ชีวิต​ที่​ควบแน่น​จาก​พลัง​ชีวิต​ที่​หนาแน่น​ มัน​มีผล​ที่​น่าอัศจรรย์​มาก​ไม่ว่า​จะเป็น​การรักษา​หรือ​หลอม​ยา​ และ​เป็น​สิ่งที่​คนนอก ก​ทั้งหมด​ต้องการ​

อย่างไรก็ตาม​ ขณะที่​สายเลือด​ที่​เป็น​ของ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​นั้น​อ่อนแอ​มาก​ แต่​ก็​แสดงให้เห็น​ถึงความ​ดื้น​รั้น​ที่​ไม่อาจ​จินตนาการ​ได้​ ภายใต้​การกดดัน​และ​การ​ดูดซึม​ที่​ทรงพลัง​ของ​สา ายเลือด​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​ มัน​เหมือนกับ​เทียน​ที่อยู่​กลาง​พายุ​และ​อาจ​ดับ​ได้​ทุกเมื่อ​ แต่​มัน​ก็​ยังคง​ส่องแสง​ต่อไป​

“นี่​ไม่สมเหตุสมผล​เลย​ ย้อนกลับ​ไป เผ่า​ดาว​ทมิฬ​จัด​พิธี​ยิ่งใหญ่​และ​พลัง​ของ​สายเลือด​ของ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​ได้​หลอม​รวมกัน​อย่าง​สมบูรณ์​แล้ว​ ข้า​รู้สึก​ได้​อย่าง​ชัดเจน​มาก​ แต่​เมื่อ อ​ข้า​ช่วย​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​พลัง​สายเลือด​เดิม​ของ​เขา​ควรจะ​ไม่มีอยู่แล้ว​” เจี้ยนเฉิน​ผงะ​ เขา​เริ่ม​ศึกษา​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​อย่าง​ใกล้ชิด​ทันที​โดย​พบ​ความประหลาดใจ​หลังจากนั้ น​ไม่นาน​ เลือด​ เนื้อ​ อวัยวะ​ เส้นเอ็น​ กระดูก​ หรือ​แม้แต่​หนัง​ของ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​ทุก ๆ​ ส่วน​นั้น​ต่าง​แผ่​พลัง​ลึกลับ​ออกมา​ มัน​รวมตัวกัน​เป็นเกลียว​โดย​กระจัดกระจาย​ก่อนที่จะ​หลอม ม​รวม​เข้าด้วยกัน​กับ​พลัง​ที่​อ่อนแอ​ของ​สายเลือด​ของ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​

นี่​คือ​พลัง​ที่​เป็น​ของ​สายเลือด​ดั้งเดิม​ของ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​ !

“หยด​แก่น​โลหิต​ของ​จอม​ปราชญ์​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​ไม่สามารถ​ลบล้าง​สายเลือด​ของ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​ได้​ทั้งหมด​ ? ” เจี้ยนเฉิน​รู้สึก​ประหลาดใจ​อย่าง​มาก​ แต่​ถึงแม้ว่า​เขา​จะพบ​มัน​ เขา​ก็​ไม่อาจ จ​ทำ​อะไร​ได้​เนื่องจาก​สถานการณ์​ใน​ปัจจุบัน​ของ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​

หลังจากนั้น​เจี้ยนเฉิน​ก็ได้​ตรวจสอบ​วิญญาณ​ของ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​แต่​ก็​พบ​ว่า​มัน​ยุ่งเหยิง​ เจี้ยนเฉิน​ไม่อาจ​ทำสำเร็จ​ได้​โดยเฉพาะ​กับ​วิญญาณ​ ดังนั้น​เขา​จึงไม่อาจ​ระบุ​สถานการณ์​แน่นอน น​ได้​ในทันที​

“ดูเหมือน​ทั้งหมด​ที่​ข้า​ทำได้​คือ​ขอให้​ขั้น​บรรพกาล​หรือ​แม้แต่​อัคร​สูงสุด​ช่วย​ดู​เมื่อ​ข้า​ออก​ไป” เจี้ยนเฉิน​ไม่อาจ​ทำ​อะไร​ได้​ แม้ว่า​เขา​จะช่วย​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​ได้​แล้ว​ แต่​เขา​ ก็​ไม่มีพลัง​มาก​พอกับ​สถานการณ์​ปัจจุบัน​ของ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​

ท้ายที่สุด​สิ่งนี้​ได้​สัมผัส​กับ​สายเลือด​จอม​ปราชญ์​ มัน​ต้อง​มีระดับ​ความเข้าใจ​ที่สูง​มาก​ มัน​ไม่ใช่สิ่งที่​ขั้น​อสงไขย​อย่าง​เขา​จะเข้าไป​ยุ่ง​ได้​

หลังจากนั้น​เจี้ยนเฉิน​ก็​เริ่ม​พิจารณา​ปัญหา​ที่จะ​เกิดขึ้น​ บาดแผล​ส่วนใหญ่​ของ​เขา​หาย​ไปเป็นปกติ​แล้ว​ แม้ว่า​เขา​จะยัง​ไม่ฟื้นตัว​เต็มที่​ แต่​เขา​ก็​ใกล้​หาย​ดีแล้ว​ ตอนนี้​เขา​ต้องหา​สถานที่​ซึ่ง งเขา​จะทะลวง​ขั้น​ต่อไป​

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ