เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2872

ตอนที่​ 2872: ภัย​คุกคาม​จาก​การสูญพันธุ์​ (2)

“ทุกคน​ ทำให้​เขา​วุ่นวาย​และ​ใช้พลัง​คำสาป​ฆ่าเขา​ เขา​ไม่อาจ​มีชีวิต​ได้​อีกต่อไป​ ! ” จักรพรรดิ​ดาว​ทมิฬ​สั่งอย่าง​เย็นชา​ เขา​ตระหนัก​ได้​ว่า​พลัง​ของ​เจี้ยนเฉิน​เพิ่มขึ้น​อย่าง​มาก​และ​ก็​ยิ่ง​ฆ่าอ อีก​ฝ่าย​ได้​ยาก​ขึ้น​เรื่อย ๆ​ สิ่งที่​ทำได้​ตอนนี้​คือ​ถ่วงเวลา​และ​ปล่อย​ให้​พลัง​ของ​คำสาป​นั้น​ฆ่าอย่าง​ช้า ๆ

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า…..” เมื่อ​เขา​ได้ยิน​จักรพรรดิ​ดาว​ทมิฬ​ เจี้ยนเฉิน​ก็​อด​ไม่ได้​ที่จะ​หัวเราะ​ออกมา​ “เผ่า​ดาว​ทมิฬ​ของ​เจ้าต้อง​ระดมกำลัง​ทั้ง​เผ่า​เพื่อ​ควบ​รวม​เจตจำนง​ทั้ง​เผ่า​เพื่อ​จัดการ​กับ​ข้า า​ ต่อให้​เจ้าใช้วิธีการ​ที่​รุนแรง​แค่​ไหน​ อย่างไรก็ตาม​เจ้าไร้เดียงสา​เกินไป​ เจ้าคิด​ว่า​จะจัดการ​กับ​ข้า​ด้วย​เรื่อง​แบบนี้​จริง ๆ​ หรือ​ ? ”

“เผ่า​ดาว​ทมิฬ​ เนื่องจาก​เจ้าใช้พลัง​ทั้ง​เผ่า​กับ​ข้า​ เจ้าก็​ไม่ควร​ตำหนิ​ข้า​ที่​ไร้ความปราณี​และ​ทำลายล้าง​เผ่า​ของ​เจ้า”

ใน​คำพูด​สุดท้าย​ ความ​ชั่วร้าย​ปรากฏ​ขึ้น​ทันที​บน​สีหน้า​ของ​เจี้ยนเฉิน​ ตราบใดที่​พลัง​ของ​คำสาป​ยัง​คงอยู่​ บาดแผล​ของ​เขา​ก็​จะรุนแรง​มากขึ้น​ทุก ๆ​ วินาที​ที่​ผ่าน​ไป นี่​คือ​สถานการณ์​ที่​เขา​เป็ นอยู่​ เขา​ไม่มีทางเลือก​

ใน​เวลา​ต่อมา​ เจี้ยนเฉิน​ใช้เจตจำนง​สูงสุด​และ​ใน​ช่วงเวลา​ต่อมา​พื้นที่​ภายใน​ 120,000 กิโลเมตร​รอบ​ ๆ ตัว​ของ​เขา​ตก​อยู่​ภายใต้การควบคุม​ของ​เขา​ เขา​กลายเป็น​ผู้ปกครอง​ภูมิภาค​เพื่อ​ที่​เขา​สามารถ​ กำหนด​ชะตากรรม​ของ​ทุกสิ่ง​ได้​อย่าง​รวดเร็ว​

หลังจาก​ทะลวง​ขอบเขต​วิถี​กระบี่​ รัศมี​สูงสุด​ของ​เขา​ก็​เพิ่มขึ้น​จาก​เดิม​ 100,000 กิโลเมตร​เป็น​ 120,000 กิโลเมตร​

เจี้ยนเฉิน​ไม่แม้แต่​จะขยับ​ เขา​เพียงแค่​ใช้เจตจำนง​ของ​เขา​และ​ใน​ช่วงเวลา​ต่อมา​ก็​มีบางสิ่ง​ที่​สร้าง​ความหวาดกลัว​ที่สุด​ใน​หัวใจ​ของ​จักรพรรดิ​ดาว​ทมิฬ​และ​หัวหน้า​ศาลา​เทพ​ทั้ง​สิบ​

คนใน​เผ่า​ที่​กำลัง​สวด​จำนวนมาก​ใน​เมืองหลวง​ก็​สลาย​หาย​ไปอย่าง​รวดเร็ว​และ​ถูก​ทำลาย​ใน​พริบตา​ ไม่มีแม้แต่​ร่องรอย​ที่​หลง​เหลืออยู่​แม้แต่น้อย​

พลัง​ที่​มองไม่เห็น​ได้​สังหาร​พวกเขา​ทั้งหมด​และ​พื้นดิน​ก็​เต็มไปด้วย​เลือด​

เมืองหลวง​ของ​เขา​กลายเป็น​ทะเล​เลือด​ทันที​

หลังจาก​ทะลวง​ขอบ​เข​ตก​ฏกระบี่​ พลัง​ของ​กระบี่​ขั้นสูง​สูด​ของ​เจี้ยนเฉิน​ก็​เพิ่มขึ้น​มาก​ แม้ว่า​เขา​จะยัง​ไม่สามารถ​ฆ่าขั้น​อสงไขย​ได้​ แต่​มัน​ก็​แข็งแกร่ง​มากกว่า​ที่ผ่านมา​ ตอนนี้​เมื่อ​เขา​ใช้เ เจตจำนง​สูงสุด​ของ​เขา​ ใน​การ​ฆ่าผู้​บ่ม​เพาะ​ระดับ​เทพ​เซียน​ เขา​ก็​สามารถ​ทำให้​คน​เหล่านี้​หาย​ไปจาก​โลก​ได้​ง่าย ๆ​

ใน​พริบตา​เมืองหลวง​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​ก็​กลายเป็น​เมืองผี​ กลุ่มคน​นับไม่ถ้วน​ของ​เผ่า​ที่​กำลัง​ทำพิธี​ก็​หาย​ไป พวกเขา​ไม่ได้​ทำ​อะไร​แม้แต่​จะโอดครวญ​ ก่อนที่​พวกเขา​จะหาย​ไปจาก​โลก​

บน​อากาศ​ สายตา​ของ​จักรพรรดิ​ดาว​ทมิฬ​และ​ผู้เชี่ยวชาญ​ขอบเขต​ตั้งต้น​ใน​เมืองหลวง​ต่าง​เบิก​กว้าง​ พวกเขา​จ้องมอง​ไปที่​พื้น​ด้วย​ความตกใจ​และ​ไม่เชื่อ​อย่าง​เหม่อลอย​

มีผู้คน​หลาย​สิบ​ลาน​คน​มารวมตัว​กันที่​เมืองหลวง​ คน​ของ​ทั้งหลาย​สิบ​ล้าน​คน​ของ​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​ถูก​ลบล้าง​การดำรงอยู่​ภายใต้​การ​เฝ้ามอง​ของ​พวกเขา​ ด้วย​สายตา​ที่​แปลกประหลาด​ การกระทำ​นี้​เกิน​กว่า​ จินตนาการ​ของ​ทุกคน​ไปแล้ว​ แม้กระทั่ง​ความเข้าใจ​ที่​มีต่อ​โลก​

แม้แต่​ใคร​บางคน​ที่​มีอำนาจ​เช่น​จักรพรรดิ​ดาว​ทมิฬ​ก็​ตกตะลึง​อย่าง​มาก​ ในเวลานี้​พวกเขา​ยัง​ไม่อาจ​เรียก​สติ​ของ​พวกเขา​ให้​กลับมา​ได้​

“จะ-เจ้าซ่อน​คน​ของ​เผ่า​เรา​ไว้​ไห​น.​…” ในเวลานี้​รองหัวหน้า​ศาลา​ตะโกน​ออกมา​อย่าง​โหดเหี้ยม​ จิตใจ​ของ​เขา​สั่นสะท้าน​ขณะที่​ร่างกาย​ของ​เขา​ก็​สั่น​เพราะ​ไม่อาจ​ยอมรับ​สิ่งที่​เกิดขึ้น​ต่อหน้า​ขอ อง​เขา​ได้​ เขา​ไม่อาจ​เผชิญหน้า​กับ​ความจริง​ที่ว่า​กองทัพ​หลาย​สิบ​ล้าน​คนตาย​ไปแล้ว​

อย่างไรก็ตาม​ทะเล​เลือด​ที่​ไหลผ่าน​เมืองหลวง​และ​เลือด​ที่​ไหล​อยู่​รอบ​ ๆ ได้​กระหน่ำ​ความรู้สึก​ของ​เขา​ครั้งแล้วครั้งเล่า​ ราวกับว่า​มัน​เป็น​หลักฐาน​ที่​ตอกย้ำ​ถึงความจริง​อัน​น่ากลัว​ต่อหน้า​ของ​พ พวกเขา​

“จะ จะ เจ้า ฆะ ฆะ ฆ่าพวกเขา​ทั้งหมด​….” จักรพรรดิ​ดาว​ทมิฬ​ค่อย ๆ​ ได้สติ​ เขา​รู้สึก​น้ำท่วมปาก​ในขณะที่​เขา​พูด​ด้วย​เสียงสั่น​ ๆ ราวกับว่า​เจี้ยนเฉิน​จะมาจัดการ​เขา​

การ​ตอบสนอง​ของ​เจี้ยนเฉิน​ตรงกันข้าม​กับ​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​ มีรอยยิ้ม​อย่าง​มีความสุข​บน​ใบหน้า​ของ​เขา​ ในขณะที่​เขา​รู้สึก​ได้​อย่าง​ชัดเจน​ว่า​เพียงพอ​แล้ง​ที่​พลัง​คำสาป​ที่​มีต่อ​เขา​ได้​ลดลง​อย่าง​มา าก​หลังจากที่​สังหาร​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​ใน​เมืองหลวง​ไป

พวกเขา​จ่าย​ค่าตอบแทน​ออก​ไปอย่าง​มาก​เพื่อ​ร่าย​ค่าย​กล​รอบ​ ๆ เมืองหลวง​ ความจริง​แล้ว​พวกเขา​ยัง​ได้​นำ​สิ่งของมีค่า​ของ​พวกเขา​ที่เก็บ​เอาไว้​หลาย​ปีออกมา​ใช้เพื่อที่จะ​ทำให้​ค่าย​กล​แข็งแกร่ง​ขึ้น​ จนถึง​ขีดสุด​

ทำให้​ทุก​ค่าย​กล​มีพลัง​มาก​พอที่จะ​ป้องกัน​การ​โจมตี​ของ​ขั้น​อสงไขย​ชั้น​สวรรค์​ที่​ 9 ได้​ ค่าย​กล​ที่​แตก​ไปเหล่านั้น​ยัง​อาจ​ป้องกัน​การ​โจมตี​ของ​ขั้น​บรรพกาล​ได้​เล็กน้อย​

แต่​ตอนนี้​เจี้ยนเฉิน​ได้​ใช้การ​โจมตี​เพียง​ครั้ง​เดียว​เพื่อ​ทำลาย​ค่าย​กล​ทั้ง​สาม นี่​แสดงให้เห็น​ถึงความ​แข็งแกร่ง​สูงสุด​ที่​เขา​ทำได้​ ทำให้​ความเข้าใจ​ของ​พวกเขา​กลับตาลปัตร​อย่าง​สิ้นเชิง​และ​แ แม้แต่​ผู้เชี่ยวชาญ​ขอบเขต​ตั้งต้น​ของ​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​ก็​ยัง​ตื่นตระหนก​ทันที​

นี่​หมายความ​ว่าความ​แข็งแกร่ง​ของ​คนนอก​เบื้องหน้า​ของ​เขา​ได้​เทียบ​เท่ากับ​ขั้น​บรรพกาล​แล้ว​

วูบ​ !

ในเวลานี้​ ผนึก​ขนาดใหญ่​บิน​เข้ามา​โจมตี​เจี้ยนเฉิน​ด้วย​พลัง​ปราณ​ที่​พลุ่งพล่าน​

จักรพรรดิ​ดาว​ทมิฬ​ได้​ดำเนินการ​โจมตี​ด้วย​ผนึก​เพื่อ​หยุดยั้ง​เจี้ยนเฉิน​ไม่ให้​ทำลาย​ค่าย​กล​ได้​

ในเวลาเดียวกัน​หัวหน้า​ศาลา​ทั้ง​สิบ​ได้​กลับ​ไปที่​ศาลา​เทพ​ ศาลา​เทพ​ทุก​อัน​ต่าง​เปล่งประกาย​ออกมา​ ขณะที่​ใช้พลัง​ปราณ​ที่เก็บ​ไว้​ออก​ไปอย่าง​เต็มที่​ มัน​ลดลง​ใน​ระดับ​ที่​มองเห็น​ได้​ด้วย​ตาเปล่า า​ และ​มัน​ยิ่ง​เสริม​ค่าย​กล​ให้​กับ​ศาลา​เทพ​อย่าง​มาก​

ใน​ช่วงเวลา​นั้น​ผู้เชี่ยวชาญ​ขอบเขต​ตั้งต้น​ทั้งหมด​ของ​เผ่า​ดาว​ทมิฬ​กำลัง​ทำ​ทุกอย่าง​เท่า​ที่จะ​ทำได้​ พวกเขา​ไม่ได้​หวัง​ว่า​จะสังหาร​เจี้ยนเฉิน​ได้​ เพียงแค่​ล้อม​จับ​เขา​ใน​ค่าย​กล​เพื่อให้​คำสาป ป​ของ​พวกเขา​จัดการ​แทน​