เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2909
ตอนที่ 2909: มอบอำนาจ
ใบหน้าของซีหยูมืดลง เมื่อนางได้ยินการวิเคราะห์จากผู้ใต้บังคับบัญชา นางพลุ่งพล่านด้วยความโกรธ โดยพื้นฐานแล้วนางอยากโยนคนเหล่านี้ออกไปทันทีและทำลายให้เหลือเพียงขี้เถ้า
ทรัพยากรทั้งหมดนี้เป็นทรัพย์สินส่วนตัวของตระกูลเทียนหยวน ตลอดจนรากฐานที่สนับสนุนการพัฒนาและเสริมความแข็งแกร่งของตระกูลเทียนหยวน
ท้ายที่สุดแล้วตระกูลเทียนหยวนถือได้ว่าเป็นหน่วยงานใหญ่ พวกเขามีผู้คนมากมายให้การสนับสนุนซึ่งใช้ทรัพยากรจำนวนมหาศาลทุกวัน เมื่อพวกเขาเริ่มขาดแคลนทรัพยากร ผลที่ตามมาจะค่อนข้างรุนแรง
กระนั้นไม่เพียงแต่ผู้พิทักษ์เหล่านี้เท่านั้นที่ตระกูลเทียนหยวนได้คัดเลือกจากที่อื่นไม่พอใจกับผลประโยชน์มากมายที่ตระกูลเทียนหยวนมอบให้ แต่พวกเขายังกล้าที่จะนำมันไปไกลกว่านั้นและยึดทรัพย์สินส่วนตัวของตระกูลอย่างลับ ๆ ซึ่งก่อให้เกิดความสูญเสียครั้งใหญ่แก่ตระกูลเทียนหยวน ตามความเป็นจริงพวกเขาเชื่อมโยงกับการหายตัวไปของหัวหน้างานหลายคนในอดีต
ในสายตาของซีหยู นี่เป็นอาชญากรรมที่เลวร้ายและน่าชัง
อย่างไรก็ตามทันทีที่พิจารณาว่าพวกเขาเป็นขั้นอสงไขย นางก็รู้สึกหมดหนทาง
แม้ว่านางจะปกครองตระกูลเทียนหยวนชั่วคราวหลังจากที่เจี้ยนเฉินจากไป แต่การบ่มเพาะของนางก็ยังต่ำมาก เหล่าผู้พิทักษ์ขั้นอสงไขยที่เข้าร่วมตระกูลเทียนหยวนยอมจำนนต่อหน้าเจี้ยนเฉิน ทุกคนเต็มใจที่จะเชื่อฟังเขา แต่พวกเขาก็ไม่ได้แสดงความเคารพต่อนางมากนักทั้ง ๆ ที่นางเป็นรองผู้นำ
แม้ว่าตัวตนของนางในฐานะองค์หญิงแห่งจักรวรรดิซีจะยิ่งใหญ่ แต่ก็ไม่ได้มีน้ำหนักมากเท่าที่นางคิดในสายตาของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นของภูมิภาคทางใต้ ท้ายที่สุดนี่ไม่ใช่เขตภาคเหนือ
“เป็นที่น่าเสียดายที่ผู้อาวุโสซูหรานไม่สนใจเรื่องทางโลกและใช้เวลาของนางไปกับการบ่มเพาะอย่างสันโดษ มิฉะนั้นหากผู้อาวุโสซูหรานก้าวมาข้างหน้า สิ่งนี้จะจัดการได้ง่ายกว่ามาก” ซีหยูคิดในใจ นางค้นพบว่าตัวเองสิ้นหวังในฐานะรองผู้นำจริง ๆ
“ใครจะรู้ว่าเมื่อไหร่เจี้ยนเฉินจะกลับมา ถ้าเขาอยู่ที่นี่ ปัญหาทั้งหมดที่ตระกูลเผชิญอยู่ในตอนนี้จะถูกจัดการอย่างง่ายดาย” ในตอนนี้ซีหยูอดไม่ได้ที่จะนึกถึงเจี้ยนเฉิน
“ไม่ว่าอย่างไรเจ้าก็เป็นรองผู้นำของตระกูลเทียนหยวน ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตที่ยืนอยู่เหนือผู้คนนับล้าน เจ้าควบคุมชะตากรรมของทั้งตระกูล ผู้พิทักษ์เพียงไม่กี่คนทำให้เจ้าถึงกับสิ้นหวังเพียงนี้เลยหรือ ? ”
ในขณะนี้เสียงที่ซีหยูนึกถึงก็ดังขึ้น ร่างของเจี้ยนเฉินปรากฏขึ้นอย่างเงียบ ๆ ในโถงใหญ่ของโถงเมฆธารา
ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าเขาปรากฏตัวขึ้นเมื่อใด ในตอนที่เสียงของเขาดังออกมานั้นเอง ซีหยูและผู้ใต้บังคับบัญชาของนางจึงค้นพบว่าเขาอยู่ที่นี่
โถงเมฆธาราเป็นวัตถุเทพคุณภาพปานกลาง แต่จิตวิญญาณวัตถุยอมจำนนต่อเจี้ยนเฉิน ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงสามารถเคลื่อนย้ายไปมาได้ตลอดเวลาตามที่เขาพอใจ
“คารวะท่านผู้นำ ! ” ผู้ใต้บังคับบัญชาในโถงใหญ่จดจำเจี้ยนเฉินได้เพียงมองแวบเดียว พวกเขาแสดงความเคารพทันทีและโค้งคำนับอย่างตื่นเต้น
“หากลืมเรื่องที่ว่าพวกเขาเป็นขั้นอสงไขยไป ตราบใดที่พวกเขายังไม่ถึงขั้นบรรพกาล พวกเขาก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเจ้า” เจี้ยนเฉินโบกมือ และมอบหมายให้เจ้าหน้าที่ทั้งหมดขึ้นอยู่กับซีหยูในฐานะผู้นำตระกูล
เจี้ยนเฉินเปิดใจกว้างมากกับเรื่องนี้ นอกจากนี้เขายังเข้าใจว่าหลังจากที่สถานการณ์บนที่ราบเมฆาเปลี่ยนแปลง ตระกูลเทียนหยวนได้ขยายตัวอย่างรวดเร็วในอัตราที่มากกว่าที่พวกเขาจะรับมือไหว เหล่าราชาเทพจำนวนนับไม่ถ้วนเข้าร่วมตระกูลเทียนหยวนโดยไม่คำนึงถึงต้นกำเนิด แม้กระทั่งขั้นอสงไขยก็มีจำนวนสองหรือสามโหล เหมืองเหรียญผลึกและสวนสมุนไพรที่อยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเขานั้นอุดมสมบูรณ์มากโดยทั่วไปครอบคลุมพื้นที่ทางตอนใต้ทั้งหมด
พวกเขาขยายขนาดอย่างรวดเร็ว แต่ขาดคนที่เห็นตรงกัน แหล่งสำรองและมรดก เมื่อรวมกับแง่มุมต่าง ๆ ที่ด้อยพัฒนาและไม่สมบูรณ์ตามห่วงโซ่แห่งผลประโยชน์และการกำกับดูแลที่อ่อนแอ เห็นได้ชัดว่ามันจึงนำไปสู่เหลือบไรมากมาย
ท้ายที่สุดแล้วผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นทั้งหมดของตระกูลเทียนหยวนเป็นบุคคลภายนอก ไกลเกินไป มีเพียงไม่กี่คนที่เป็นของตระกูลอย่างแท้จริง ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ห่างจากตระกูล ดังนั้นเขาจึงไม่ได้คอยป้องปราม ผู้คนถูกล่อลวงด้วยผลประโยชน์ เห็นได้ชัดว่าต้องมีหลายคนที่ถูกกิเลสครอบงำ
ในขณะนี้ เจี้ยนเฉินโบกมือ และกล้วยไม้กลืนกินอมตะก็บินออกมาจากส่วนลึกของโถงเมฆธาราทันที โดยย่อตัวเป็นดอกไม้สวยงามสูงสามนิ้วในมือของเจี้ยนเฉิน มันคุ้นเคยกับเจี้ยนเฉินมาก
“ตอนนี้กล้วยไม้กลืนกินอมตะเติบโตขึ้นถึงระดับขั้นอสงไขยชั้นสวรรค์ที่ 5 แล้ว ซีหยู ข้าจะทำให้กล้วยไม้กลืนกินอมตะเชื่อฟังเจ้าอย่างสมบูรณ์ในตอนนี้ มันจะปฏิบัติตามไม่ว่าเจ้าจะสั่งอะไร ข้าจะฝากโถงเมฆธารานี้ไว้กับเจ้าด้วย ในฐานะวัตถุเทพคุณภาพปานกลางตราบใดที่อยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์ มันก็สามารถควบคุมขั้นอสงไขยได้ นับจากนี้เป็นต้นไป จิตวิญญาณวัตถุก็จะเชื่อฟังเจ้าเช่นกัน”
“ข้าจะทิ้งทั้งกล้วยไม้กลืนกินอมตะและโถงเมฆธาราให้เจ้า มันเหมาะสมเป็นอย่างยิ่งที่เจ้าจะจัดการกับทุกสิ่งที่เกี่ยวกับตระกูลโดยไม่ต้องกังวล” ในท้ายที่สุดเจี้ยนเฉินได้ให้รายชื่อทรัพยากรต่าง ๆ ที่จำเป็นสำหรับการหลอมยาระดับราชาเทพกับซีหยูและบอกให้นางส่งคนไปเก็บรวบรวมพวกมัน
หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ไม่ได้พบกับใครอื่น เขาไปถึงชั้นสูงสุดของโถงเมฆธาราและสั่งจิตวิญญาณวัตถุเพื่อไม่ให้ใครมารบกวนเขา จากนั้นเขาเคลื่อนย้ายจักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์ออกจากโถงศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่กับตัวเขาไปยังโถงเมฆธาราอย่างระมัดระวัง
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...