เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2923

2923 /3043

ตอนที่ 2923: ความลับของจอมปราชญ์สูงสุด (1)

“โชคดีที่ข้าได้รับแกนเนื้อของกุสต้าที่อยู่ใต้ดินของที่ราบรกร้างโดยบังเอิญ การเพิ่มพลังบรรพกาลของข้าเลยไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ ” เจี้ยนเฉินคิด แน่นอนว่าตระกูลเทียนหยวนร่ำรวยมาก กเพียงพอที่จะสนับสนุนเขาจนถึงขั้น 15 หลังจากที่ได้รับมรดกส่วนหนึ่งจากความมั่งคั่งขององค์กรชั้นนำหลายแห่งในที่ราบเมฆา

อย่างไรก็ตามหากเขาทำเช่นนั้น ตระกูลเทียนหยวนจะต้องจ่ายค่าตอบแทนมหาศาลอย่างแน่นอน มันจะขัดขวางการพัฒนาทั้งตระกูลตรง ๆ

การมีแกนเนื้อกุสต้าทำให้สิ่งต่าง ๆ แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ไม่เพียงแต่ไม่มีเหตุผลที่เขาจะต้องกังวลเกี่ยวกับการขาดพลังงาน แต่พลังงานในแกนเนื้อก็ยังเพียงพอที่เขาจะไปถ ถึงขั้น 16-17

ท้ายที่สุดนี่คือพลังงานทั้งหมดของอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 9 มันมากเกินพอที่จะตอบสนองร่างบรรพกาลของเขาตอนนี้

เจี้ยนเฉินนั่งอยู่ที่นั่นโดยไม่ขยับ เขาเคร่งขรึมมากราวกับพระนั่งสมาธิ มีเพียงแกนเนื้อที่เขาถืออยู่ในมือของเขาที่ปล่อยพลังงานบริสุทธิ์ออกมาให้เจี้ยนเฉินดูดซับอย่างรวดเร็วใ ในเวลาต่อมา

เม็ดพลังบรรพกาลของเขาเริ่มขยายตัวขึ้นในระดับที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า พลังบรรพกาลก็เพิ่มขึ้นมากเรื่อย ๆ

บนดาวนิรนามไม่มีอะไรที่เหมือนกับการเปลี่ยนผ่านฤดูหรือกลางวันกลางคืน ทุกอย่างเป็นเหมือนเดิม ทำให้ผู้คนแทบไม่รู้ตัวเลยว่าเวลามันผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว

เจี้ยนเฉินใช้เวลาทั้งหมดไปกับการบ่มเพาะอย่างสมบูรณ์ เขาลืมเวลาและลืมตัวตน เขาขาดการติดต่อกับโลกภายนอกทั้งหมด

สถานที่แห่งนี้ปลอดภัยมาก เมื่อเขาเริ่มบ่มเพาะที่นี่ มันก็ไม่มีเหตุผลที่มันจะเหมือนกับที่แล้ว ๆ มาในอดีตที่เขามักจะต้องระมัดระวังภายนอกอยู่ตลอดเวลา

ด้วยเหตุนี้แม้แต่เจี้ยนเฉินเองก็ไม่รู้ว่าเขาใช้เวลาไปเท่าไรแล้ว อย่างไรก็ตามเม็ดพลังบรรพกาลในตัวของเขาขยายจนได้ครึ่งหนึ่งจากขนาดสูงสุดแล้ว มีพลังบรรพกาลอยู่ในนั้นมากมาย

ในเวลานี้ เจี้ยนเฉินจมจ่ออยู่กับการบ่มเพาะของเขา เขารู้สึกได้ถึงพลังลึกลับที่ดึงให้เขาได้สติโดยสัญชาตญาณ

ทันทีที่เขาลืมตา เขาก็เห็นชายชราขอทานที่ผมเพ้ากระเซอะกระเซิงและเนื้อตัวเต็มไปด้วยดินอยู่ด้านหน้าของเขา ดวงตาของเขาดูลึกล้ำราวกับท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวกำลังจ้องมองมาท ที่เขา

“คารวะ ผู้อาวุโสลม ! ” เจี้ยนเฉินเก็บแกนเนื้อกุสต้าออกไปและป้องมือทักทายชายชราทันที

ผู้อาวุโสลมไม่พูดอะไร แต่เขากลับผายมือและแกนเนื้อกุสต้าที่เจี้ยนเฉินเพิ่งจะเก็บเข้าไปในแหวนมิติก็ปรากฏอยู่ในมือของผู้อาวุโสลมทันที

ผู้อาวุโสลมจ้องมองไปที่แกนเนื้อในมือของเขาและสายตาของเขาก็เปลี่ยนไปชั่วขณะ เขาพึมพำเบา ๆ ด้วยเสียงที่แหบแห้งกว่า “กุสต้า…หลังจากนั้นหลายปีข้าก็ยังพบร่องรอยของเจ้า…. .”

อารมณ์ของผู้อาวุโสลมแปรปรวนเล็กน้อย เขามองไปที่แกนเนื้อกุสต้าชั่วขณะจากนั้นเขาก็มองมาที่เจี้ยนเฉิน เขาพูดด้วยเสียงแหบแห้งว่า “เจ้าเอาแกนเนื้อกุสต้ามาจากไหน ? ”

ลึกลงไปใต้ดินในที่ราบรกร้าง….” เจี้ยนเฉินเริ่มอธิบายทุกสิ่งที่เขาเห็นในใต้ดินบนที่ราบรกร้างโดยไม่เก็บงำใด ๆ รวมถึงการมาถึงของจอมปราชญ์สูงสุดน้ำตาโลหิต เขาไม่ได้ปิดบังอะ ะไรไว้เลยแม้แต่น้อย