เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2929

ตอนที่​ 2929: ความแตกต่าง​ของ​สายเลือด​

การบ่ม​เพาะ​เป็น​สิ่งที่อยู่​เหนือ​กาลเวลา​ซึ่งผืนดิน​ก็​กลายเป็น​มหา​สุมทร​ได้​ใน​พริบตา​ เจี้ยนเฉิน​สนใจ​แต่​การบ่ม​เพาะ​เพียง​อย่าง​เดียว​ เจี้ยนเฉิน​ไม่ได้​ตระหนัก​เลย​ว่า​เวลา​ผ่าน​ไปนาน​เท่าไหร่​แล้ว​ สิ่งเดียว​ที่​เขา​รู้​คือ​เม็ด​พลัง​บรรพกาล​ของ​เขา​มัน​มีพลัง​บรรพกาล​มากขึ้น​เรื่อย ๆ​ ซึ่งมัน​ก็​ขยาย​ใหญ่​ขึ้น​เรื่อย ๆ​

ใคร​จะรู้​ได้​ว่า​มัน​จะใช้เวลานาน​แค่​ไหน​กว่า​เม็ด​พลัง​บรรพกาล​ของ​เจี้ยนเฉิน​จะขยาย​ไปจนถึง​ขีดสุด​ พลัง​บรรพกาล​ที่อยู่​ข้างใน​ซึ่งเต็มเปี่ยม​จน​ไม่อาจ​รับ​พลัง​บรรพกาล​เข้าไป​ได้​อีกแล้ว​

เจี้ยนเฉิน​ค่อย ๆ​ ลืมตา​ขึ้น​ สายตา​ของ​เขา​จ้องมอง​ไปที่​แกน​เนื้อใน​มือ​โดยไม่รู้ตัว​ และ​เขา​ก็​อด​ไม่ได้​ที่จะ​ยิ้ม​ด้วย​ความพึงพอใจ​

“ดีมาก​ หลังจาก​ถึงจุดสูงสุด​ของ​ร่าง​บรรพกาล​ขั้น​ 15 แล้ว​ พลังงาน​ที่​ถูก​ใช้ของ​แกน​เนื้อ​กุ​สต้า​ก็​หาย​ไปเพียง​ 1/100 โชคดี​ที่​ข้า​ได้รับ​สิ่งนี้​จาก​ที่ราบ​รกร้าง​ ไม่อย่างนั้น​ร่าง​บรรพกาล​ของ​ข้า​จะเต็มไปด้วย​ความยากลำบาก​” เพียง​พลิก​มือ​ของ​เขา​ แกน​เนื้อ​กุ​สต้า​ก็​หาย​ไปและ​ถูก​เก็บ​ไว้​ใน​แหวน​มิติ​ของ​เขา​

ใน​ตอนนี้​เกิด​เสียง​ดังก้อง​เบา​ ๆ ออก​มาจาก​สถานที่​ที่​ดูเหมือน​จะห่างไกล​และ​มาถึงหู​ของ​เจี้ยนเฉิน​ พร้อมกับ​พลังงาน​สอง​แห่ง​ที่​เป็น​ของ​ขั้น​อสงไขย​

เจี้ยนเฉิน​รู้สึก​ประหลาดใจ​เล็กน้อย​ เขา​ขยาย​สัมผัส​วิญญาณ​ของ​เขา​โดยทันที​และ​มัน​ก็​ครอบคลุม​ถึงหลาย​ล้าน​กิโลเมตร​และ​พื้นที่​ทั้งหมด​ของ​การต่อสู้​ทันที​เช่นกัน​

ลูกบอล​พลังงาน​ทั้งสอง​ลูก​ที่​เป็น​ของ​ขั้น​อสงไขย​ปะทะ​กัน​อย่าง​รวดเร็ว​จน​ส่งเสียง​ดึง​กึกก้อง​ กฏ​กระบี่​ที่​แหลมคม​และ​กฏ​สังหาร​ ปะทะ​กัน​ครั้งแล้วครั้งเล่า​ การปะทะ​นั้น​รุนแรง​มาก​และ​พวกเขา​ก็​ต่อสู้​กัน​จน​ผืนดิน​สั่นสะเทือน​อย่าง​รุนแรง​

ถ้าไม่ใช่ความจริง​ที่ว่า​ ดาวเคราะห์​นิรนาม​นี้​ถูก​ห่อหุ้ม​ด้วย​ค่าย​กล​ที่​ทรงพลัง​ การปะทะ​กัน​ระ​หว่า​งก​ฏของ​ขอบเขต​ตั้งต้น​ทั้งสอง​อาจจะ​ทำให้​ผืนดิน​แหลก​สลาย​ไปนาน​แล้ว​

อย่างไรก็ตาม​ไม่ว่า​พลังงาน​ทั้งสอง​จะรุนแรง​และ​มีพลัง​ทำลายล้าง​แค่​ไหน​ พวก​มัน​ก็​ไม่อาจ​สั่น​สัมผัส​ทาง​วิญญาณ​ที่​ทรงพลัง​เทียบ​เท่ากับ​ขั้น​อสงไขย​ชั้น​สวรรค์​ที่​ 9

ทำให้​พลัง​สัมผัส​ของ​เจี้ยนเฉิน​กวาด​ไปทั่ว​ทุกที่​ของ​การต่อสู้​และ​รู้แจ้ง​ได้​อย่าง​ชัดเจน​

“จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​ ! ” เจี้ยนเฉิน​รู้สึก​ตื่นเต้น​ขึ้น​มาทันที​ การปะทะ​กัน​ของ​ขั้น​อสงไขย​ทั้งสอง​คือ​เฉินเจี้ยน​และ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​

แม้กระทั่ง​เขา​ก็​ไม่รู้​ว่า​เขา​บ่ม​เพาะ​มานาน​แค่​ไหน​แล้ว​ เมื่อ​เขา​ลืมตา​ขึ้น​มาอีกครั้ง​ จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​ที่​เต็มไปด้วย​พลัง​ปราณ​ห่อหุ้ม​ได้​สู้กับ​เฉินเจี้ยน​อย่าง​เต็มกำลัง​

ใน​เวลา​ต่อมา​ ร่าง​ของ​เจี้ยนเฉิน​ก็​หาย​ไป เขา​ใช้กฏ​มิติ​เพื่อ​มายัง​พื้นที่​รอบนอก​ที่​พวกเขา​สู้กัน​ คลื่น​พลัง​จาก​การต่อสู้​ปะทะ​เข้ากับ​เจี้ยนเฉิน​ทำให้​ผม​ของ​เขา​ปลิว​ไสว​อย่าง​บ้าคลั่ง​ เสื้อผ้า​ของ​เขา​ก็​ปลิว​สะบัด​ไปมา

“คารวะ​ ผู้อาวุโส​ลม​ ! ”

สัมผัส​ของ​เจี้ยนเฉิน​ยัง​ไม่เพียงแต่​จะพบ​กับ​ผู้อาวุโส​ลม​ เมื่อ​เขา​มาที่นี่​เขา​ก็​พบ​ว่า​ผู้อาวุโส​ลม​ก็​อยู่​ที่นี่​เช่นกัน​ ทันใดนั้น​เขา​ก็​ป้อง​มือ​และ​ทำการ​คารวะ​ทักทาย​อย่าง​เคารพ​

ผู้อาวุโส​ลม​ก็​ไม่ได้​เปลี่ยน​รูปลักษณ์​แต่อย่างใด​ เขา​ยังคง​ผม​กระเซิง​และ​แต่งกาย​แบบ​ขอทาน​ เขา​พยักหน้า​ให้​เจี้ยนเฉิน​ก่อนที่จะ​มอง​กลับ​ไปที่​เฉินเจี้ยน​และ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​

เจี้ยนเฉิน​ไม่รบกวน​การต่อสู้​ของ​พวกเขา​ เขา​ยืน​อยู่​ข้าง ๆ​ ผู้อาวุโส​ลม​และ​ให้ความสนใจ​อย่าง​เต็มที่​กับ​การต่อสู้​ของ​คน​ทั้งสอง​

ด้วย​ความเข้าใจ​ของ​เขา​ เขา​สามารถ​บอก​ได้​เพียง​แว่บ​เดียว​เลย​ว่า​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​และ​เฉินเจี้ยน​ต่าง​ก็​ใช้พลัง​เต็มที่​ โดย​พื้นฐาน​แล้ว​พวกเขา​ไม่ได้​ออม​มือ​เลย​ พวกเขา​ใช้ทักษะ​ลับ​และ​ทักษะ​การต่อสู้​ระดับ​เทพ​อย่าง​ไม่หยุด​และ​ดูเหมือนว่า​พวกเขา​จะสู้กัน​ให้​ตาย​ไปข้าง​

“พี่ชาย​ ท่าน​มาแล้ว​ ? ” จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​พบ​เจี้ยนเฉิน​ ใบหน้า​อ่อนเยาว์​และ​กล้าหาญ​เด็ดเดี่ยว​ของ​เขา​ก็​เต็มไปด้วย​ความสุข​และ​ความตื่นเต้น​ที่​ไม่อาจ​ระงับ​เอาไว้​ได้​

เจี้ยนเฉิน​พยักหน้า​ด้วย​รอยยิ้ม​ เขา​ฟื้นฟู​ได้​อย่าง​สมบูรณ์​ และ​เมื่อ​เห็น​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​กับ​ความสามารถ​ใน​การต่อสู้​ที่​ไม่ธรรมดา​ของ​เขา​ ทำให้​เจี้ยนเฉิน​รู้สึก​ดีใจ​ นอกจากนี้​ยัง​ทำให้​เขา​รู้สึก​ว่าการ​เดินทาง​ไปยัง​ดาว​ทมิฬ​ไม่ได้​ไร้​ผลเสีย​ทีเดียว​

ตอนนี้​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​ประสบความสำเร็จ​ใน​การ​เปลี่ยน​โชคร้าย​ให้​กลายเป็น​โชคดี​ครั้ง​ใหญ่​

“สายเลือด​ของ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​นั้น​ทรงพลัง​มาก​ เฉินเจี้ยน​ตอนนี้​เจ้ายัง​ไม่ใช่คู่ต่อสู้​ของ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​ แต่​ไม่จำเป็นต้อง​เสียใจ​เพราะ​เจ้ายัง​เติบโต​ไม่เต็มที่​ เจ้ายังมี​ความสามารถ​หลายอย่าง​ที่​ยัง​ไม่สมบูรณ์​ เมื่อ​เจ้าโต​กว่า​นี้​ เจ้าก็​จะอยู่​ใน​ระดับ​เดียว​กับ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​ แต่​ความแตกต่าง​ก็​จะไม่เห็น​มาเท่าที่​ตอนนี้​ “ผู้อาวุโส​ลม​กล่าว​อย่าง​เป็นมิตร​

“ผู้อาวุโส​ลม​ ท่าน​หมายความว่า​แม้ว่า​ทุก​ด้าน​ของ​ข้า​จะโต​เต็มที่​ แต่​ข้า​ก็​ยัง​ด้อย​กว่า​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​อยู่ดี​ ? ” เฉินเจี้ยน​ค่อนข้าง​หดหู่​

“อย่า​เทียบ​ตนเอง​กับ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​ ใน​โลก​นี้​มีเผ่าพันธุ์​ไม่มาก​นัก​ที่จะ​เทียบ​ได้​กับ​สายเลือด​ของ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​ แม้ว่า​เจ้าจะฟื้นฟู​สายเลือด​ของ​เจ้าจาก​เผ่า​จรัส​จนถึง​ขีดสุด​ก็ตาม​ และ​ไปถึงระดับ​เดียว​กับ​บรรพชน​คน​แรก​ของ​เผ่า​กระบี่​จรัส​ เจ้าก็​ยัง​แย่​กว่า​เล็กน้อย​เมื่อ​เทียบ​กับ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​ นับประสาอะไร​กับ​ตอนนี้​ที่​สายเลือด​ยังคง​เบาบาง​มาก​”

“เฉินเจี้ยน​ เจ้าโดดเด่น​มาก​จริง ๆ​ ความสามารถ​ของ​เจ้าแทบจะ​ไม่เคย​ปรากฏ​มาก่อน​แม้แต่​ใน​โลก​เซียน​ มีไม่กี่​คน​ที่จะ​มีคน​สู้เจ้าได้​ เจ้าแค่​แย่​นิดหน่อย​เมื่อ​เจ้าเกิด​” ผู้อาวุโส​ลม​หยุดนิ่ง​ราวกับว่า​เขา​รู้สึก​ว่า​สิ่งที่​เขา​พูด​นั้น​ไม่เพียง​เขา​ เขา​เลย​พูด​เสริม​ว่า​”จริง ๆ​ แล้ว​เจ้าไม่อาจ​พูด​ได้​ว่า​เจ้าแย่​ตั้งแต่​เกิด​ ท้ายที่สุด​มีเผ่าพันธุ์​มากมาย​ที่​มีสายเลือด​ที่​ทรงพลัง​เช่นนี้​ใน​หก​โลก​”

เมื่อ​ได้ยิน​ว่า​ผู้อาวุโส​ที่​เขา​นับถือ​และ​เกือบจะ​อยู่​ใน​ระดับ​คงกระพัน​พูด​เกี่ยวกับ​สายเลือด​ของ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​มาก​เพียงใด​ เฉินเจี้ยน​ตกใจ​มาก​เท่านั้น​ เขา​อด​ไม่ได้​ที่จะ​มอง​ไปที่​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​และ​ถามอย่าง​สงสัย​ว่า​ “จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​ เจ้ามีสายเลือด​อะไร​ ? ”

จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​ไม่พูด​อะไร​ แต่​ผู้อาวุโส​ลม​พูด​ “ถ้าข้า​เดา​ไม่ผิด​ สายเลือด​ของ​จักรพรรดิ​พยัคฆ์​ศักดิ์สิทธิ์​นั้น​คง​มีอยู่​ใน​ตำนาน​เท่านั้น​”