เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2932

2932 /3044

ตอนที่ 2932: อายุขัย 1,000 ปี

เจี้ยนเฉินนั่งอยู่บนแท่นหยกชะตา ทันทีที่เขานั่งเขาก็รู้สึกได้ถึงวิถีของโลกที่ดูเหมือนจะ ‘มองเห็น’ ได้อย่างชัดเจนผ่านม่านหมอก เขายังเข้าใจพวกมันได้อย่างง่ายได้และมีประ ะสิทธิภาพเพิ่มขึ้นมากด้วยเช่นกัน เขาได้รับประโยชน์มากกว่าที่เขาไม่ได้นั่งบนแท่นหยกชะตา

อย่างไรก็ตามผลกระทบของหยกโชคชะตานั้นค่อยเป็นค่อยไปและในระยะยาวก็ไม่รุนแรงเท่ากับผลแห่งวิถีฟื้นฟูซึ่งเพิ่มความเข้าใจของบุคคลในเวลาสั้น ๆ

ไม่ต้องพูดถึงว่าหลังจากมาถึงระดับการบ่มเพาะของเขาแล้ว ทุกความก้าวหน้าของวิถีกระบี่ของเขาต้องใช้ความพยายามและความยากลำบากมากกว่าเดิมหลายเท่าหรือหลายพันเท่าเมื่อเทียบกับก่อน นหน้านี้

ทำให้แม้ว่าเขาจะได้รับการช่วยเหลือของหยกโชคชะตา แม้ว่าเขาจะเข้าใจวิถีของโลกได้ง่ายขึ้น แต่ก็ยังต้องใช้เวลาค่อนข้างมากในการเปลี่ยนจากความสำเร็จบางส่วนของอมตะกระบี่ไปสู่ค ความสำเร็จขั้นกลาง

แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะไม่รู้ว่าการบ่มเพาะอย่างสันโดษนั้นใช้เวลานานแค่ไหน แต่เมื่อผู้อาวุโสลมได้สติมาอีกครั้ง จักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์ก็มาปลุกเขา

นี่เป็นสิ่งที่เขาบอกล่วงหน้า เมื่อผู้อาวุโสลมได้สติ ให้จักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์มาปลุกเขาได้ทันที โถงศักดิ์สิทธิ์เป็นวัตถุเซียนคุณภาพสูงสุด มันสามารถป้องกันการสอดส่องได้แต ต่มันก็ไม่อาจปิดกั้นสัมผัสวิญญาณขอบเขตตั้งต้น

เจี้ยนเฉินเก็บแท่นหยกชะตาและโผล่ออกมาด้านนอกอีกครั้ง แน่นอนว่าเขาพบว่าผู้อาวุโสลมอยู่ที่นี่แล้ว

ผู้อาวุโสลมไม่ได้มีสตินานมากในแต่ละครั้ง อย่างมากก็ 3-4 ชั่วยาม หรือสั้น ๆ เพียง 1 ชั่วยามเท่านั้น

“วันนี้ ข้าจะไม่เล่าเรื่องประวัติศาสตร์โบราณให้เจ้าฟัง แม้ว่าเจ้าจะรู้เกี่ยวกับประวัติศาตร์โบราณพวกนี้ แต่มันก็ไม่มีประโยชน์สำหรับเจ้าในตอนนี้ ข้าจะอธิบายวิถีต่าง ๆ ให้เจ้าฟัง” ” ผู้อาวุโสลมพูด

เจี้ยนเฉินและจักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์เต็มไปด้วยความสุขทันที พวกเขาทั้งคู่หันไปมองที่เฉินเจี้ยน ทั้งคู่ก็เข้าใจว่าทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณเฉินเจี้ยนที่ทำให้พวกเขาสามารถฟังสิ่งต่ าง ๆ เกี่ยวกับวิถีผ่านประสบการณ์ของผู้อาวุโสลมได้

พวกเขาได้รู้มานานแล้วจากเฉินเจี้ยนว่าก่อนที่เขาจะมาถึงดาวเคราะห์นิรนาม ผู้อาวุโสลมจะใช้เวลาที่มีสติสั่งสอนเฉินเจี้ยน เขาจะถ่ายทอดความรู้จำนวนมากหรือให้คำแนะนำในบางแง่มุมต่าง ๆ ของเฉินเจี้ยนเป็นการส่วนตัวเพื่อการบ่มเพาะของเฉินเจี้ยน

หากไม่มีเฉินเจี้ยน ทั้งสองคนก็คงไม่ได้เพลิดเพลินกับทุกอย่างที่ได้ในตอนนี้อย่างแน่นอน

หลังจากนั้นผู้อาวุโสลมก็เริ่มอธิบายแก่นแท้ของวิถี ขอบเขตการบ่มเพาะของเขาสูงเกินไป แม้ว่าเขาจะยังไม่ได้ก้าวไปก้าวสุดท้ายอย่างแท้จริงและกลายเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายกับวิถีสวรรค์ แต่เขาก็ยังสามารถสร้างกฎได้อย่างไม่รู้จบเมื่อเขาอธิบายวิถีต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อโลกสภาพแวดล้อมในแบบต่าง ๆ อย่างน่าตกใจ

ผู้อาวุโสลมดูเหมือนจะรวมเข้ากับมิติ หลอมรวมเข้ากับโลกและผสานเข้ากับทุกวิถี ทุกคำที่เขาพูดออกมาจะเป็นตัวแทนของแก่นแท้โลกซึ่งมีความลับที่ไม่สิ้นสุด

เจี้ยนเฉิน, จักรพรรดิพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์และเฉินเจี้ยนกำลังหมกมุ่นอยู่ในใจของพวกเขา พวกเขาซึมซับราวกับฟองน้ำจากคำอธิบายของผู้อาวุโสลมจนลืมเกี่ยวกับตัวตนของพวกเขาเอง

อย่างไรก็ตาม ผู้อาวุโสลมไม่ได้อธิบายวิถีนานเกินไป 1 ชั่วยามต่อมาเขาก็หยุดและจากไปอีกครั้ง มุ่งหน้าไปอีกด้านของดาวเคราะห์

“เมื่อใดก็ตามที่ผู้อาวุโสลมอธิบายวิถีต่าง ๆ เขาก็ยังคงมีสติในช่วงเวลาสั้น” เฉินเจี้ยนกล่าวด้วยความรู้สึกที่หลากหลายขณะที่เขาเฝ้ามองผู้อาวุโสลมจากไป

หลังจากพูดอย่างนั้น ทั้งสามก็บ่มเพาะด้วยตัวเองต่อไป สิ่งเหล่านี้ดำเนินไปทุก ๆ วันซ้ำ ๆ เพื่อให้ความแข็งแกร่งของพวกเขาเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ความเข้าใจในวิถีของพวกเขาค่อยๆลึกซ ซึ้งและก้าวหน้าไปทีละขั้นๆ