เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2959
ตอนที่ 2959 : เหอเถียนฉี
เมื่อได้ยินคำถามของเหอเฉียนเฉียน เจี้ยนเฉินก็พูดอะไรไม่ออกไปชั่วครู่ เพราะเหอเฉียนเฉียนแสดงท่าทีเป็นมิตรกับเขาในโลกดาวทมิฬ เขาถึงกับให้นางหาทางถามข่าวเกี่ยวกับที่ราบน้ำแข็ งขั้วโลกจากผู้อาวุโสสูงสุดในตระกูล
ข่าวนี้เกี่ยวข้องกับความลับสำคัญ ซึ่งแต่เดิมแล้ว เหอเฉียนเฉียนไม่มีสิทธิ์ที่จะรู้ได้ แต่นางก็ยังดื้อด้านเพราะเขา เพื่อจะถามข่าวนี้
เหอเฉียนเฉียนปฏิบัติต่อเขาอย่างดี แต่เจี้ยนเฉินทำยังไงกับนาง ? เขายังปลอมตัวดังเดิม จนถึงตอนนี้ เหอเฉียนเฉียน ก็ยังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเขา แม้แต่ตัวเจี้ยนเฉินเองก็ ยังรู้สึกว่าเขาทำให้ความเชื่อใจที่เหอเฉียนเฉียนมีต่อเขานั้นลดลงไปเอง
หลังจากที่เงียบได้สักพัก เจี้ยนเฉิน ก็ถอนหายใจและขอโทษออกมา “ข้าต้องขอโทษเจ้าด้วย แม่นางเฉียน ข้าทำให้เจ้าผิดหวัง แต่ยกโทษให้ข้าด้วยที่ข้าไม่อาจจะเปิดเผยตัวตนในตอนนี้ได้ ข้าไม่อาจจะบอกตัวตนที่แท้จริงให้เจ้ารู้ในตอนนี้ได้”
เหอเฉียนเฉียนไม่ได้พูดอะไร นางแค่มองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยสายตาเย็นชาและโกรธเคือง
สายตาของนางเย็นชามากขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อเห็นท่าทีของเหอเฉียนเฉียน เจี้ยนเฉินก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มแห้ง ๆ ออกมาและพูดขึ้น “แม่นางเฉียน ข้ามีตระกูลอยู่เบื้องหลัง แม้แต่สมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูลก็เป็นแค่ข ขั้นบรรพกาล แม่นางเฉียนได้เห็นองค์กรที่ข้ามีปัญหาด้วยในโลกดาวทมิฬมาแล้ว ทันทีที่ข้าเปิดเผยตัวตนออกไป ข้าอาจจะไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่ตระกูลของข้าไม่อาจจะทนรับมือตระกูลชั้นน นำเหล่านั้นได้”
“ผลก็คือโปรดเข้าใจความเจ็บปวดของคนอย่างข้าด้วย คิดถึงการดิ้นรนของตระกูลเล็กอย่างเราด้วย”
“เจ้าไม่ได้มาจากพรรคกระดูกโอฬารรึ ? แต่แม้แต่นักฆ่าที่แข็งแกร่งที่สุดระดับเซียนจากพรรคกระดูกโอฬารก็ยังมาช่วยเจ้า ทุกคนต่างก็คิดว่าเจ้าคือนักฆ่าที่ได้รับการบ่มเพาะโดยพรรค คกระดูกโอฬาร ตอนนี้เจ้ากลับเป็นสมาชิกของตระกูลเล็กงั้นรึ ? ” เหอเฉียนเฉียนขมวดคิ้วด้วยความสงสัย
“นั่นไม่จริงเลย” เจี้ยนเฉินส่ายหน้าและอธิบายออกมา “ข้าไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับพรรคกระดูกโอฬาร เจ้ามองเรื่องในอดีตว่าเป็นแค่การตกลงของข้ากับพรรคกระดูกโอฬารก็ได้”
“ไม่ เจ้าเรียกมันว่าข้อตกลงไม่ได้ พรรคกระดูกโอฬารใช้ข้าตลอดเวลา พวกนั้นถึงกับวางแผนจัดการกับข้าและต้องการให้ข้าตายหลังจากที่ข้าจัดการธุระให้แล้ว”
“จริง ๆ แล้วข้าได้ตายไปแล้วเมื่อสองร้อยปีก่อนในสายตาของพรรคกระดูกโอฬาร พวกนั้นไม่รู้ว่าข้ารอดมาได้เพราะโชค”
หลังจากที่ได้ยินคำอธิบายของ เจี้ยนเฉิน เหอเฉียนเฉียนก็แสดงสีหน้าเคร่งเครียดออกมา นางได้เอ่ยออกมาว่า “ตอนที่ด้านนอกช่องทางไปยังโลกแห่งสัตว์อสูรที่ร่วงหล่น นักฆ่าระดับเซียนไ ได้สร้างความขุ่นเคืองกับทุกองค์กรเพื่อพาตัวเจ้าออกไป ตอนนั้นเราต่างก็คิดว่าเจ้าเป็นคนของพรรคกระดูกโอฬาร แม้แต่ผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลข้าก็ยังคิดเช่นนั้น”
“นั่นเพราะพรสวรรค์ของเจ้านั้นสูงและขึ้นมาถึงขอบเขตในตอนนี้ได้ในเวลาแค่พันปี ซึ่งทำให้เราต่างก็เชื่อว่าพรรคกระดูกโอฬารนั้นบ่มเพาะเจ้า”
“แต่เราคิดไม่ถึงเลยว่ามจะมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างเจ้ากับพรรคกระดูกโอฬารอยู่ มันต่างจากที่เราคิดไว้อย่างสิ้นเชิง”
สิ่งที่เจี้ยนเฉินเผชิญมานั้นทำให้เหอเฉียนเฉียนต้องแอบถอนหายใจ แต่เมื่อนางเห็นท่าทีที่ราวกับแก้ตัวของเจี้ยนเฉิน นางก็พูดอะไรไม่ออกอยู่สักพัก
ยอดฝีมือขั้นบรรพกาลกลับทำตัวเฉยชาหลังจากที่โดนหมายหัวโดยองค์กรใหญ่อย่างพรรคกระดูกโอฬาร เหอเฉียนเฉียนตะลึง ไม่รู้ว่าเจี้ยนเฉินเอาความมั่นใจมาจากไหนกัน
“งั้นก็ได้ หยางยู่เทียน เจ้ารออยู่ด้านนอก ข้าจะกลับไปบอกให้ผู้อาวุโสสูงสุดรู้เรื่องนี้ แต่เจ้าไม่ต้องกังวลไป ข้าจะบอกเรื่องนี้ต่อผู้อาวุโสสูงสุดที่ข้าเชื่อใจมากที่สุด”
เมื่อพูดจบ เหอเฉียนเฉียนก็ได้กลับไปยังเผ่ากระเรียนสวรรค์ด้วยความตื่นเต้น
สำหรับเจี้ยนเฉินแล้ว เขาเดินทางออกมาจากป่าสนหิมะและไปนั่งรออยู่บนยอดภูเขาน้ำแข็งที่อยู่ห่างออกไปหลายล้านกิโลเมตร
บางทีเพราะของที่เขานำมานั้นสำคัญต่อเผ่ากระเรียนสวรรค์อย่างมาก เหอเฉียนเฉียนจึงได้ปรากฏตัวขึ้นในเมืองศักดิ์สิทธิ์แห่งกระเรียนสวรรค์พร้อมกับผู้อาวุโสสูงขั้นบรรพกาลในเวลาไม่ถ ถึงครึ่งชั่วยาม
เจี้ยนเฉินได้แผ่พลังของตัวเองออกมาเล็กน้อย
แม้ว่าพลังของเขาจะปรากฏขึ้นแค่เพียงชั่วครู่ แต่การรับรู้ของขั้นบรรพกาลก็เพียงพอจะรับรู้ถึงมันได้ ผู้อาวุโสสูงในเมืองศักดิ์สิทธิ์แห่งกระเรียนสวรรค์ได้เดินทางมายังตำแหน่งที่ เจี้ยนเฉินอยู่ทันที ไม่กี่อึดใจเขาก็ได้มาถึงตรงหน้าเจี้ยนเฉินพร้อมกับเหอเฉียนเฉียน
เจี้ยนเฉินไม่ใช่ไม่รู้จักผู้อาวุโสสูงสุดที่เหอเฉียนเฉียนนำมา เขาคือเหอเถียนฉีซึ่งรออยู่ด้านนอกช่องทางไปยังโลกแห่งสัตว์อสูรที่ร่วงหล่นในอดีต
“ฮ่าฮ่า เฉียนเฉียน บอกข้าว่ามีคนที่มีดินแห่งเลือดศักดิ์สิทธิ์จำนวนมาก เขาต้องการทำการแลกเปลี่ยนกับเผ่ากระเรียนสวรรค์ของเรา ข้าสงสัยว่าคนผู้นั้นคงเป็น สหายหยางยู่เทียน แต ต่ข้าไม่คิดว่าข้าจะเดาถูก “ – เหอเถียนฉี หัวเราะออมกาทันทีที่เห็นเจี้ยนเฉิน
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...