เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2987

ตอนที่​ 2987: ตระกูล​เห​อเฟิง​

เส้นทาง​เวลา​เป็น​ไหล​ออกมา​ราวกับ​สายน้ำ​ ภาพลวงตา​และ​พร่า​เงา มัน​ลอย​อยู่​กลางอากาศ​และ​นำไปสู่​อดีต​และ​อนาคต​

เมฆจุด​ที่​น่านับถือ​ก็​เดิน​บน​แม่น้ำ​แห่ง​กาลเวลา​ เหตุการณ์​ทั้งหมด​ใน​โลก​และ​การเปลี่ยนแปลง​ทั้งหมด​เกิด​ขึ้นกับ​โลก​ มัน​เป็น​เหมือน​หนังสือ​ที่​พลิก​หน้าที่​ปรากฏ​ขึ้นอยู่​ใน​หัว​ตลอดเวลา​

แถมยัง​เห็น​ขั้น​บรรพกาล​ที่​สวม​หมวก​ไม้ไผ่​ที่จับ​ซุย​หยุ​น​หลาน​

ขั้น​บรรพกาล​ที่​ได้​ปกปิด​พลัง​ทั้งหมด​ของ​เขา​ ลบ​ร่องรอย​ทั้งหมด​และ​ถูก​อัคร​สูงสุด​ซ่อน​เอาไว้​อีกที​ ดังนั้น​แม้แต่​ผู้เชี่ยวชาญ​อย่าง​บรรพชน​หลาน​ก็​ไม่อาจ​หา​อะไร​ได้​

อย่างไรก็ตาม​ ใน​ตอนนี้​วิธีการ​ต่าง ๆ​ ใน​การ​ลบ​ร่องรอย​ของ​พวกเขา​อาจ​ทำให้​อัคร​สูงสุด​ส่วนใหญ่​ไร้​พลัง​ พวกเขา​ไม่อาจ​หลอกลวง​เมฆจุด​ที่​น่านับถือ​ได้​

ในแง่​ของ​ความ​แข็งแกร่ง​, การบ่ม​เพาะ​และ​ความเข้าใจ​ เห็นได้ชัด​ว่า​เมฆจุด​ที่​น่านับถือ​ไม่อาจ​เทียบเคียง​กับ​บรรพชน​หลาน​ได้​ อย่างไรก็ตาม​เมื่อ​พูดถึง​การ​มอง​อดีต​ เมฆจุด​ที่​น่านับถือ​ผู้​เข้าใจ​ กฏ​เวลา​และ​กฏ​มิติ​ ก็​ดู​เก่ง​กว่า​เป็นธรรมดา​

เกล็ด​หิมะ​ขนาดใหญ่​ลอย​อยู่​ใน​อากาศ​ ขณะที่​บรรพชน​หลาน​บินวน​อยู่​ใน​หิมะ​ที่​มีลมแรง​อย่าง​เงียบ ๆ​ และ​เจี้ยนเฉิน​ที่​ยืน​อยู่​ข้างหลัง​บรรพชน​หลาน​ ดู​ผิวเผิน​แล้ว​เขา​สงบ​มาก​ แต่​ภาย​ใจเขา​ก็​ไม ม่อาจ​สงบ​ได้​เลย​ เขา​ไม่รู้​เลย​ว่า​เมฆจุด​ที่​น่านับถือ​จะพบ​ผู้เชี่ยวชาญ​สวม​หมวก​ไม้ไผ่​หรือไม่​

“ข้า​พบ​แล้ว​ บรรพชน​หลาน​ ข้า​จะฉาย​มัน​ผ่าน​พลัง​ของ​ข้า​” ไม่นาน​นัก​เมฆจุด​ที่​น่านับถือ​ก็​พูด​ขึ้น​ เมื่อ​คำพูด​ของ​เขา​ไปถึงหู​เจี้ยนเฉิน​มัน​ก็​เหมือน​ มัน​ราวกับ​เสียง​ที่​ไพเราะ​ที่สุด​ใน​โลก​ หัวใจ​ที่​กระดอน​ขึ้น​มาถึงลำคอ​ของ​เขา​ก็​สงบ​ลง​ทันที​ และ​เขา​ก็​ตื่นเต้น​มาก​

ใน​เวลา​ต่อมา​ แม่น้ำ​แห่ง​กาลเวลา​ก็​ขยายตัว​ขึ้น​ทันที​ ห่อหุ้ม​เจี้ยนเฉิน​และ​บรรพชน​หลาน​ทันที​ ใน​สายตา​ของ​เจี้ยนเฉิน​ โลก​หิมะ​และ​น้ำแข็ง​ที่​เขา​อยู่​ก็​กลายเป็น​ภาพลวงตา​ทันที​

ท้องฟ้า​ยังคง​เป็น​ท้องฟ้า​เดิม​และ​สภาพแวดล้อม​ก็​ยัง​เป็น​สภาพเดิม​ ๆ ความแตกต่าง​เดียว​คือ​โลก​ที่อยู่​ด้านหน้า​ของ​เจี้ยนเฉิน​เป็น​โลก​ใน​อดีต​ที่​ผ่าน​ไปแล้ว​

โลก​ที่​เขา​เห็น​ตอนนี้​คือ​โลก​ของ​อดีต​ ช่วงเวลา​ที่​เขา​อาศัย​อยู่​ใน​ตอนนี้​ก็​เป็นอดีต​เช่นกัน​

ทันใดนั้น​สายตา​ของ​เจี้ยนเฉิน​ก็​หรี่​แค​ลลง​ เขา​เห็น​ชาย​ชรา​สวม​หมวก​ไม้ไผ่​บิน​ออกมา​จาก​ศาลา​เทพธิดา​น้ำแข็ง​ เคลื่อนไหว​อย่าง​รวดเร็ว​มาก​ เขา​หายตัว​ไป โดย​ไม่ทิ้งร่องรอย​ใด​ ๆ ไว้​เลย​และ​ไม่ปล ล่อย​พลังงาน​ใด​ ๆ ออกมา​ราวกับว่า​เขา​ไม่เคย​มีตัวตน​มาก่อน​

อย่างไรก็ตาม​ เจี้ยนเฉิน​สามารถ​มองเห็น​ทิศทาง​ของ​ชาย​ชรา​ที่​เดินทาง​ไปได้​ใน​ช่วงนี้​

หลังจากนั้น​ การฉาย​ภาพ​ก็​ย้อน​เวลา​กลับ​ไปอย่าง​รวดเร็ว​ ภายใต้การควบคุม​ของ​เมฆจุด​ที่​น่านับถือ​ พวกเขา​ยังอยู่​เบื้องหลัง​ของ​ชาย​ชรา​หมวก​ไม้ไผ่​เพื่อ​ตามรอย​ของ​เขา​

ท้ายที่สุด​การฉาย​ภาพ​ก็​หยุด​ลง​ก่อนที่​ทิวเขา​ที่​ปกคลุม​ไปด้วย​หมอก​น้ำแข็ง​ก่อนที่จะ​ค่อย ๆ​ เลือนลาง​และ​หาย​ไป

ทันใดนั้น​ บริเวณ​รอบ​ ๆ ก็​สว่าง​ขึ้น​อีกครั้ง​ เจี้ยนเฉิน​ได้​หลุด​ออกจาก​อดีต​และ​กลับ​สู่ปัจจุบัน​

“ตระกูล​เห​อเฟิง​ ! ” บรรพชน​หลาน​พึมพำ​ ดวงตา​ของ​นาง​ส่องแสง​เย็นชา​ออกมา​

เมฆจุด​ที่​น่านับถือ​หัน​กลับมา​มอง​บรรพชน​หลาน​อย่าง​เจ็บปวด​ เขา​พูดว่า​ “บรรพชน​หลาน​ คน​ที่​ท่าน​อยาก​ให้​ข้า​หา​มีภูมิหลัง​ที่​เชื่อมโยง​กับ​หลาย​สิ่งมากเกินไป​ นิกาย​เบญจา​ที่​ต่ำต้อย​ของ​ข้า​ไม่อ อาจ​ทน​ต่อ​คลื่น​ยักษ์​ที่​ปั่นป่วน​ของ​ที่ราบ​น้ำแข็ง​ขั้วโลก​ได้​ ดังนั้น​นี่​คือ​ทั้งหมด​ที่​ข้า​สามารถ​ช่วย​ท่าน​ได้​”

“เจ้าควรจะ​รู้​ว่า​ใคร​อยู่​เบื้องหลัง​ตระกูล​เห​อเฟิง​ ดังนั้น​เผ่า​กระเรียน​สวรรค์​ของ​เรา​จะไม่ช่วยเหลือ​เจ้าใน​การ​จัดการ​กับ​ตระกูล​เห​อเฟิง​อย่าง​แน่นอน​” บรรพชน​หลาน​กล่าว​

“ข้า​รู้​แล้ว​ ข้า​รู้สึก​ซาบซึ้ง​มาก​ที่​บรรพชน​หลาน​สามารถ​ทำให้​เมฆจุด​ที่​น่านับถือ​ทำ​เรื่อง​นี้​ให้​ข้า​ได้​ ข้า​จะจัดการ​กับ​ตระกูล​เห​อเฟิง​ด้วย​ตัว​ของ​ข้า​เอง​” เจี้ยนเฉิน​ป้อง​หมัด​ของ​เขา​

ไม่นาน​ เจี้ยนเฉิน​ก็​ออกจาก​เผ่า​กระเรียน​สวรรค์​ หลังจากที่​เขา​ออก​ไป บรรพชน​หลาน​ก็​จ้องมอง​ไปที่​ทิศทาง​ของ​ตระกูล​เห​อเฟิง​ ขณะที่​นาง​นั่ง​อยู่​หน้า​หม้อ​หลอม​ยา​และ​บ่นว่า​ “ตระกูล​เห​อเฟิง​ไม่ม มีอัคร​สูงสุด​แล้ว​ คน​ที่​ปิดบัง​ความลับ​สวรรค์​และ​ร่องรอย​จะเป็น​ใคร​ ? ”

ใน​เมือง​ขนาด​กลาง​อย่าง​ที่ราบ​น้ำแข็ง​ขั้วโลก​ ผู้อาวุโส​สูงสุด​ของ​โถงเทพ​จันทรา​ หยุ​นหวู่เฟิง​นั่ง​อยู่​คนเดียว​ใน​ร้านอาหาร​ เขา​สั่งอาหาร​จาน​เล็ก​สอง​สามจาน​พร้อมกับ​สุรา​ชั้นเยี่ยม​สอง​สามขวด​ เขา​ดื่ม​และ​กิน​อย่าง​เต็มที่​ ขณะที่​เขา​มอง​ออกนอกหน้า​ต่าง​ มองดู​ผู้คน​ที่​พลุกพล่าน​บน​ท้องถนน​ เขา​รู้สึก​ลึก​ ๆ ถึงความเหงา​และ​ความสันโดษ​

ในเวลานี้​ มิติ​ตรง​ที่นั่ง​ว่าง​ตรงข้าม​ของ​หยุ​นหวู่เฟิง​กระเพื่อม​และ​เจี้ยนเฉิน​ก็​ปรากฏตัว​ขึ้น​อย่าง​เงียบ ๆ​ โดยที่​ยังคง​ปลอม​เป็น​ผู้อาวุโส​หก​

“เจ้าพบ​คน​ที่​เจ้าหา​แล้ว​หรือยัง​ ? ” หยุ​นหวู่เฟิง​ถาม

เจี้ยนเฉิน​พยักหน้า​ เขา​จ้อง​ไปที่​หยุ​นหวู่เฟิง​อย่าง​จริงจัง​และ​ถามว่า​ “ผู้อาวุโส​หยุ​น​ ท่าน​กลัว​ที่จะ​ตอแย​กับ​เปลวเพลิง​ที่​น่านับถือ​หรือไม่​ ? ”

หยุ​นหวู่เฟิง​เหลือบมอง​เจี้ยนเฉิน​อย่าง​ลึกซึ้ง​ก่อ​นที​จะกล่าวว่า​ “ถ้าข้า​กลัว​จะล่วงเกิน​เปลวเพลิง​ที่​น่านับถือ​ ข้า​จะไม่ถูก​ขัง​อยู่​ใน​ถ้ำฝังศพ​ของ​หนาน​ป้อ​เทียน​ และ​ข้า​จะไม่จัดการ​กับ​เยี่ยห หวูกวง​และ​คนอื่น​ เปลวเพลิง​ที่​น่านับถือ​นั้น​ทรงพลัง​จน​น่ากลัว​ ไม่มีใคร​ที่​ไม่กลัว​เขา​บน​ที่ราบ​น้ำแข็ง​ขั้วโลก​ แต่​นั่น​ไม่ได้​หมายความว่า​ทุกคน​กลัว​ตาย​”

หลังจาก​หยุด​ไปเล็กน้อย​ หยุ​นหวู่เฟิง​ก็​กล่าว​ต่อ​ “เจ้าเป็น​คน​ช่วยชีวิต​ที่​น่าสังเวช​ของ​ข้า​ หาก​เจ้าต้องการ​ให้​ข้า​ทำ​อะไร​ก็​พูด​ออกมา​”