เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 2996
ตอนที่ 2996 ออกความคิดเห็น
“นิกายหิมะ ทำไมถึงเป็นนิกายหิมะ ? ”
“ทำไมผู้เชี่ยวชาญที่จับซุยหยุนหลานถึงได้เป็นผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายหิมะ ? ”
“หลังจากจับตัวซุยหยุนหลานในวันนั้น ขั้นอัครสูงสุดได้ปิดบังความลับแห่งสวรรค์และลบร่องรอยของขั้นบรรพกาลทั้งหมด ดูเหมือนว่าขั้นอัครสูงสุดต้องเป็นบรรพบุรุษของนิกายหิมะ
หัวใจของเจี้ยนเฉินหนักอึ้งอยู่ครู่หนึ่ง สีหน้าของเขาน่าเกลียดมาก ตอนนี้เขาพยายามสงบสติอารมณ์เมื่อต้องเผชิญหน้ากับองค์กรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก
ท้ายที่สุด นั่นคือตัวตนขนาดมหึมาที่แข็งแกร่งกว่าเผ่ากระเรียนสวรรค์ซึ่งดำรงอยู่ในสถานะที่มั่นคงในตอนแรก
สิ่งที่ทำให้เขากลัวมากที่สุดก็คือตัวตนอันมหึมานี้เหมือนกับเปลวเพลิงที่น่านับถือ โดยมองไปที่ศาลาเทพธิดาน้ำแข็งหรือเทพธิดาหิมะ
เขาสามารถมองเห็นจุดนี้ได้อย่างชัดเจนจากการที่พวกเขาทำร้ายซุยหยุนหลานก่อนที่จะลักพาตัวนาง
เมื่อเขาได้ยินว่าผู้เชี่ยวชาญลึกลับ เจี้ยนเฉินได้ค้นหาอย่างยากลำบากซึ่งจริง ๆ แล้วมันมาจากนิกายหิมะ ผู้อาวุโสสูงสุดเฉิงหมิงก็ขมวดคิ้วเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าเขาตระหนักถึงความรุนแ แรงของปัญหานี้เช่นกัน
“เจี้ยนเฉิน ข้าจะไปที่นิกายหิมะกับเจ้าเพื่อค้นหาคนที่เจ้ากำลังมองหา” ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวอย่างเคร่งขรึม เขาเข้าใจตัวตนของเจี้ยนเฉินว่าเป็นอย่างไร
ไม่เพียงเขาเป็นคนที่อาจารย์ของเขาโปรดปราน แต่เจี้ยนเฉินยังเป็นเหมือนครอบครัวของเสี่ยวหลิงด้วย
สำหรับเสี่ยวหลิง นางไม่ได้แข็งแกร่งแต่นางก็เป็นเหมือนลูกสาวของอาจารย์ของเขา
ด้วยเหตุผล 2 ประการนี้เพียงอย่างเดียว เฉิงหมิงจึงต้องช่วยเหลือตราบเท่าที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินส่ายหัวและถอนหายใจเบา ๆ “ผู้อาวุโส นิกายหิมะไม่มีวันยอมรับในเรื่องนี้ เนื่องจากสหายของข้าที่ถูกลักพาตัวไปมีตัวตนที่พิเศษมาก เมื่อนิกายหิมะยอมรับเรื่องนี้ พวกเขา จะต่อสู้ดิ้นรนเพื่อรับผลที่ตามมา แม้ว่าพวกเขาจะเป็นองค์กรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก”
เจี้ยนเฉินถอนหายใจเบา ๆ ท้ายที่สุดนิกายหิมะไม่ใช่เปลวเพลิงที่น่านับถือ เปลวเพลิงที่น่านับถือไม่จำเป็นต้องปิดบังการกระทำของเขา เพราะเขามีพลังมากพอ
อย่างไรก็ตาม ในฐานะองค์กรพื้นเมืองของที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกและภายใต้สถานการณ์ที่ผู้เชี่ยวชาญหลายคนของที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกยังคงมองว่าศาลาเทพธิดาน้ำแข็งยังเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ นิกายหิมะจะไม่กล้ายอมรับสิ่งนี้ต่อความเสี่ยงที่โลกจะประณามพวกเขา
เป็นผลให้เขาสามารถจินตนาการได้ว่าแม้ว่าผู้อาวุโสสูงสุดของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าจะไปเยี่ยมเยียนนิกายหิมะด้วยตัวเองพร้อมกับเขา นิกายหิมะก็จะปฏิเสธสิ่งนี้โดยสิ้นเชิงและไม่ยอมรับ
ผู้อาวุโสสูงสุดไม่ได้พูดอะไร สายตาของเขาเข้มขึ้นแทน ดูเหมือนว่าเขาจะดึงความสัมพันธ์บางอย่าง
“เฮ้อ นายท่านดูเหมือนจะจัดการกับบางสิ่งที่สำคัญมากในตอนนี้ ดังนั้นเขาคงจะลำบากใจที่จะปลีกเวลาไป มิฉะนั้น หากอาจารย์สามารถดูแลเรื่องนี้ด้วยตัวเอง แม้แต่นิกายหิมะก็ไม่สามารถ ก่อให้เกิดปัญหาใด ๆ ได้” เฉิงหมิงถอนหายใจเบา ๆ เขารู้สึกไร้เรี่ยวแรงมาก
“นิกายหิมะ ! ” เจี้ยนเฉินจดจำชื่อนิกายอย่างแม่นยำ สายตาของเขาแหลมคม
เจี้ยนเฉินออกจากคุกปีศาจชั้นฟ้าพร้อมกับผู้อาวุโสสูงสุดแล้วอำลาเฉินหมิงทันทีและจากไป
ลัทธิปีศาจชั้นฟ้ายังคงทำสะสางสนามรบ รวบรวมทรัพยากรต่าง ๆ ของตระกูลเหอเฟิงและรอให้การต่อสู้ระหว่างผู้ฝึกฝนระดับเทพยุติลง
นั่นคือความแข็งแกร่งของจอมปราชญ์สูงสุด
การขอความช่วยเหลือจากลมที่น่านับถือนั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นความคิดที่ดีที่สุดและเร็วที่สุดสำหรับเจี้ยนเฉินในตอนนี้
“ข้าหวังว่าข้าจะไม่รบกวนลมที่น่านับถือ ! ” เจี้ยนเฉินคิดในใจ ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุฉุกเฉิน เขาก็ไม่อยากรบกวนลมที่น่านับถือจริง ๆ อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ได้เห็นความสามารถพิเศษของคุก กปีศาจชั้นฟ้า เขาไม่อยากเสียเวลาอีกเลย
เจี้ยนเฉินเรียกหาลมที่น่านับถืออย่างต่อเนื่อง เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับความสามารถที่เป็นไปไม่ได้ของจอมปราชญ์สูงสุดมาหลายครั้งแล้ว ตราบที่ชื่อของพวกเขาถูกกล่าวออกมา จอมปราชญ์สูงส สุดจะรู้สึกได้แม้ว่าพวกเขาจะอยู่คนละขอบโลก
เวลาผ่านไปอย่างเงียบงัน เจี้ยนเฉินเรียกหาลมที่น่านับถือตลอดเวลา แต่เขาไม่เคยได้รับคำตอบซึ่งทำให้เขาไม่สงบ
“อย่าบอกนะว่าลมที่น่านับถือได้เข้าสู่ช่วงกักตนและปิดผนึกความรู้สึกทั้งหมดของเขาจากโลกภายนอกแล้ว ? ” สีหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไป แต่เขายังคงปฏิเสธที่จะยอมแพ้และดำเนินต่อไ ไปอีกครึ่งวัน มันไม่ได้ส่งผลอะไรเลย ทำให้เขาต้องล้มเลิกความคิดนี้ในที่สุด
เขารีบออกจากที่นั่นทันที และไปยังเผ่ากระเรียนสวรรค์ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในท้ายที่สุด เขาได้พบกับบรรพบุรุษหลานบนยอดเขาหิมะทะยาน
บรรพบุรุษหลานยังคงกลั่นยาอยู่ที่เดิม นางยืนหันหลังให้เจี้ยนเฉินและพูดโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง “เมื่อเห็นว่าเจ้าดูลำบากเพียงใด เจ้าต้องค้นหาตัวตนของบุคคลนั้นและเรียนรู้ ว่าองค์กรที่อยู่เบื้องหลังพวกเขานั้นยิ่งใหญ่เพียงใดในเวลาเดียวกัน”
เจี้ยนเฉินพยักหน้าและพูดอย่างสุภาพ “ถูกต้อง บรรพบุรุษหลาน องค์กรที่อยู่เบื้องหลังบุคคลนี้มีพลังมาก เขาเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายหิมะ หยูหยางเซี่ย ! ”
“นิกายหิมะ ! มันเป็นพวกเขาจริง ๆ ! ” บรรพบุรุษหลานบ่นเบาๆ นางดูไม่แปลกใจกับผลลัพธ์นี้
“เจ้ามีแผนการเช่นไร ? เผ่ากระเรียนสวรรค์ของเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนิกายหิมะ และดินแห่งโลหิตศักดิ์สิทธิ์ที่เจ้าให้มานั้นก็ไม่คุ้มค่าพอสำหรับเผ่ากระเรียนสวรรค์ของเราที่จะไปกระตุ นโทสะของนิกายหิมะที่แข็งแกร่งกว่าเรา” บรรพบุรุษหลานกล่าว
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...