ตอนที่ 3005 – มองทะลุ
บรรพชนจือและบรรพชนเทียนตกอยู่ในความเงียบที่ยาวนานมาก พวกเขาดูเหมือนจะขัดแย้งกันอย่างมากภายใน ในช่วงเวลานั้นพวกเขาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันอย่างลับ ๆ ในท้ายที่สุด ราวกับว่าพวกเขาได้ตัดสินใจอะไรบางอย่าง พวกเขาทั้งสองมองไปที่บรรพชนหลานและพูดอย่างยากลำบากว่า “หลานน้อย เจ้าสามารถตัดสินใจเรื่องนี้ได้ เราจะฟังสิ่งที่เจ้าตัดสินใจ จ หากเจ้ายืนกรานที่จะต่อต้านนิกายหิมะเพื่อปกป้องเทพธิดาหิมะ เราทั้งคู่จะสนับสนุนเจ้า”
“ถูกต้อง หลานน้อย เจ้าสามารถตัดสินใจได้ว่าเผ่ากระเรียนสวรรค์ของเราจะเข้าสู่สงครามหรือไม่ อย่างที่เจ้าพูดมานั้นสมเหตุสมผลมาก ที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกของเราต้องการเทพธิดาน้ำแข็งหร รือเทพธิดาหิมะ เพื่อให้ได้ความสงบสุขอย่างสมบูรณ์ มิฉะนั้น นับประสาเผ่ากระเรียนสวรรค์ของเรา แม้แต่นิกายหิมะก็อาจพบจุดจบในวันหนึ่งเหมือนตระกูลเหอเฟิง แม้ว่าจะเป็นองค์กรระดับส สูงสุดที่มีมาอย่างยาวนานนับไม่ถ้วนแล้ว พวกเขายังคงถูกกำจัดไปจากโลกอย่างไม่มีโอกาสเลยหรือ ? ” บรรพชนเทียนกล่าวว่า ทันทีที่เขานึกถึงชะตากรรมของตระกูลเหอเฟิง เขาก็ถอนหายใจภายใน นรู้สึกเห็นอกเห็นใจต่อชะตากรรมของพวกเขา
เนื่องจากนิสัยที่แปลกประหลาดของเทพธิดาน้ำแข็งและเทพธิดาหิมะ พวกนางจึงไม่มีสหาย มีพันธมิตรน้อยมากในโลกแห่งเซียน ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีใครช่วยเหลือพวกนางในช่วงที่มีปัญหาในปัจจุบั น
อย่างไรก็ตาม องค์กรท้องถิ่นบางแห่งยังคงเต็มใจทำสงครามเพื่อเทพธิดาน้ำแข็งและเทพธิดาหิมะ เพื่อบุกน้ำลุยไฟเพื่อพวกนาง
เห็นได้ชัดว่าเผ่ากระเรียนสวรรค์เป็นหนึ่งในนั้น
หลังจากที่บรรพชนจือและบรรพชนเทียนแสดงความคิดของพวกเขา บรรพชนหลานก็เงียบลง ดวงตาของนางหรี่ลงเมื่อพิจารณาสถานการณ์
นางเข้าใจว่าการตัดสินใจครั้งต่อไปของนางจะส่งผลต่อชะตากรรมของชนเผ่านับไม่ถ้วนในเผ่ากระเรียนสวรรค์ และก็จะส่งผลถึงชะตากรรมของเผ่าเองด้วย
ถ้านางตัดสินใจผิด เผ่ากระเรียนสวรรค์คงจะเดินตามรอยเท้าของตระกูลเหอเฟิงในไม่ช้า
ในขณะนั้น บรรพชนหลานก็นึกถึงเจี้ยนเฉิน นางอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่า “เขาเป็นยังไงบ้าง ? ถ้าเขาสามารถดึงจ้าวปีศาจชั้นฟ้ามาอยู่ข้างเขาได้หรือไม่ ซึ่งมันก็จะมากเกินพอที่จะจัดการ กับนิกายหิมะจากความแข็งแกร่งของจ้าวปีศาจชั้นฟ้า ตอนนี้ สิ่งที่เราขาดคือผู้เชี่ยวชาญสูงสุดที่สามารถต่อสู้กับบรรพชนผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งของนิกายหิมะ”
อย่างไรก็ตาม ทันทีที่นางคิดแบบนั้น สีหน้าของบรรพชนหลานก็เปลี่ยนไปในทันใด นางสัมผัสได้แล้วว่า เจี้ยนเฉินกลับมาแล้วแม้จะจากไปก่อนหน้านี้
“บรรพชนจือ บรรพชนเทียน กรุณารอสักครู่ เดี๋ยวข้าจะกลับมา ! ” บรรพชนหลานจากไปพร้อมกับสิ่งนั้น
บนยอดเขาหิมะทะยานหนึ่งในสามของยอดเขาบรรพชนอันยิ่งใหญ่ของเผ่ากระเรียนสวรรค์ เจี้ยนเฉินได้พบกับบรรพชนหลานอีกครั้งหลังจากปลอมตัวแล้ว
“หยางยู่เทียน ในครั้งนี้เจ้าทำสำเร็จหรือไม่ ? จ้าวปีศาจชั้นฟ้าตกลงที่จะช่วยเจ้าหรือไม่ ? ” บรรพชนหลานถามออกไปทันทีที่นางเห็นเจี้ยนเฉิน
แม้ว่าความรู้สึกของจิตวิญญาณของบรรพชนหลานสามารถห่อหุ้มที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกทั้งหมดได้อย่างง่ายดายและแม้กระทั่งขยายออกสู่อวกาศ แต่ก็ไม่มีใครมีเวลาว่างที่จะรักษาการรับรู้ของจิต ตวิญญาณไว้ตลอดเวลา ซึ่งจะทำให้เกิดความอ่อนล้าที่ไม่มีที่สิ้นสุด เป็นผลให้นางไม่รู้ว่า เจี้ยนเฉินได้ออกจากที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกไปแล้วในช่วงเวลาสั้น ๆ
“จ้าวปีศาจชั้นฟ้ากำลังยุ่งอยู่” เจี้ยนเฉินส่ายหัว
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากนางได้มองทะลุถึงมัน มันจึงไม่มีประโยชน์ที่จะซ่อนมันอีกต่อไป เจี้ยนเฉินยอมรับโดยตรง “ถูกต้อง เชื้อสายนักรบวิญญาณจะเข้าร่วมปฏิบัติการช่วยเหลือโดยตรง”
การจ้องมองของบรรพชนหลานนั้นลึกซึ้งมาก นางจ้องไปที่เจี้ยนเฉินอย่างลึกซึ้งและพูดช้า ๆ ว่า “สถานะของเชื้อสายนักรบวิญญาณนั้นพิเศษมากในโลกแห่งเซียน พวกเขาไม่ได้ทรงพลัง แต่พวก กเขาสามารถปรากฏและหายตัวไปได้ทุกที่ในโลกแห่งเซียนผ่านภูเขาวิญญาณนักรบ ดังนั้นองค์กรส่วนใหญ่จึงไม่เต็มใจที่จะรุกรานคนกลุ่มพิเศษนี้ หากพวกเขาไม่มีความคับข้องใจใด ๆ เป็นพิเศษ”
“อย่างไรก็ตาม เชื้อสายนักรบวิญญาณจะไม่กระตุ้นองค์กรที่ยิ่งใหญ่เหล่านั้นโดยที่พวกเขาไม่สามารถกระตุ้นได้โดยไม่มีเหตุผลที่ดีเช่นกัน พวกเขาจะไม่ทำแม้ต้องเผชิญกับค่าตอบแทนมหาศาล เชื อสายของพวกเขามีความพิเศษมาก ความต้องการของพวกเขาสำหรับสิ่งของต่าง ๆ ของโลกแห่งเซียนไม่มีที่ไหนยอดเยี่ยมใกล้เคียงเท่ากับผู้ฝึกฝนคนอื่น ๆ ภูเขาวิญญาณนักรบเป็นสิ่งที่พวกเขาพึ่ งพาอย่างแท้จริง”
“ด้วยเหตุนี้ แม้แต่สิ่งของหายากทั้งหมดที่เจ้าได้รับจากโลกดาวทมิฬ มันเป็นไปไม่ได้สำหรับเจ้าที่จะจ้างภูเขาวิญญาณนักรบ และทำให้พวกเขาต่อต้านนิกายหิมะที่มีความแข็งแกร่งเหนือกว่า พวกเขามาก ไม่ต่างจากการเดินไปสู่จุดจบของภูเขาวิญญาณนักรบ”
“ตามความเข้าใจของข้าเกี่ยวกับภูเขาวิญญาณนักรบ ครั้งเดียวที่พวกเขาจะโจมตีศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าพวกเขา โดยไม่คำนึงถึงชีวิตของพวกเขาเอง ก็คือเมื่อหนึ่งในผู้สืบทอดของพวกเขาต้อ องเผชิญกับอันตรายที่คุกคามชีวิต นั่นเป็นช่วงเวลาเดียวที่ผู้สืบทอดเชื้อสายนักรบวิญญาณจะให้การสนับสนุนโดยไม่คำนึงถึงแม้แต่น้อย ทั้งที่รู้ว่ามันจะส่งผลถึงความตายเท่านั้น พวกเขาก ก็ไม่สนใจ…”
เมื่อไปถึงที่นั่น บรรพชนหลานหยุดชั่วคราว นางถอนหายใจเฮือกใหญ่ “เชื้อสายนักรบวิญญาณเป็นสายเลือดที่แปลกประหลาดเช่นเดียวกับสายเลือดที่เหนือเหตุผลในสายตาของผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากของ โลกแห่งเซียน ตลอดประวัติศาสตร์ของโลกแห่งเซียน เชื้อสายนักรบวิญญาณได้ถูกทำลายล้างหลายครั้ง แต่จริง ๆ แล้วพวกเขาหลีกเลี่ยงเหตุการณ์เหล่านี้ได้มากมาย ในท้ายที่สุด เพียงเพราะพวก กเขาปฏิเสธที่จะยอมแพ้ต่อผู้สืบทอดสายเลือดของพวกเขา เชื้อสายของพวกเขาจึงถูกทำลาย”
การจ้องมองของบรรพชนหลานแหลมคมขึ้นอย่างกะทันหันราวกับว่านางสามารถมองทะลุดวงวิญญาณได้ “หยางยู่เทียน ข้าควรเรียกเจ้าว่าเจี้ยนเฉินหรือไม่ ? หรือข้าควรจะเรียกเจ้าว่าหยางยู่เที ยนต่อไปดี ? ”
“อย่าพยายามหลีกเลี่ยงออกจากเรื่องนี้ เจ้าสามารถชักชวนเชื้อสายนักรบวิญญาณได้ ซึ่งหมายความว่าเจ้าเป็นสมาชิกของเชื้อสายนักรบวิญญาณเท่านั้น…”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...