เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 3008

3008 /3044

ตอนที่ 3008 – บรรพบุรุษหัวหน้าน้ำแข็ง

“ข้ามาเยี่ยมเยียนนิกายที่น่านับถือของพวกเจ้าเป็นการส่วนตัว มีแค่พวกเจ้าสองคนงั้นหรือ?” บรรพชนหลานเหลือบมองผ่านบรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งและบรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้ง น้ำเสียงของนา างเรียบแต่แฝงด้วยความรำคาญ

“โปรดยกโทษให้พวกเราด้วย บรรพชนหลาน บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งใช้เวลาหลายปีในการกักตัวฝึกวิชา นางกำลังทำความเข้าใจความลึกลับของชั้นสวรรค์ที่ 7 อย่างยากลำบากตลอดเวลา เว้นแต่ ว่านิกายต้องเผชิญกับอันตรายถึงชีวิต บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งจะไม่ปรากฏตัวขึ้น สำหรับบรรพบุรุษหัวหน้าน้ำแข็ง นางยังอยู่ในกักตนบ่มเพาะ ดังนั้นตอนนี้มีเพียงเราสองคนในนิกาย ยหิมะ” บรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งและบรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้งกล่าวขอโทษ พวกเขาสุภาพมาก

นิกายหิมะเป็นองค์กรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลก แต่บรรพบุรุษทั้งสองไม่กล้าล่วงเกินบรรพชนหลานของเผ่ากระเรียนสวรรค์

พวกเขาเข้าใจดีว่าบรรพชนหลานแข็งแกร่งเพียงใด แม้จะไม่มียาโลหิตบรรพชน ความแข็งแกร่งของนางก็เทียบได้กับบรรพบุรุษหัวหน้าน้ำแข็งอย่างสมบูรณ์ ถ้านางใช้ยาโลหิตบรรพชน ก็จะไม่มีใครส สามารถยับยั้งบรรพชนหลานได้อีกต่อไปบนที่ราบน้ำแข็งขั้วโลกในปัจจุบัน นอกเหนือจากบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง

นั่นรวมถึงนิกายลมโชยที่เป็นอันดับสองนั้นด้วย !

หากไม่ใช่เพราะว่าช่วงเวลาแห่งความอ่อนแอหลังจากกินยาโลหิตบรรพชน และยาโลหิตบรรพชนโดยพื้นฐานแล้วถือว่าเป็นความแข็งแกร่งภายนอก สำหรับมุมมองบางอย่างของผู้ฝึกฝน อันดับของเผ่ากระเ เรียนสวรรค์อาจสูงกว่านิกายลมโชย

นิกายลมโชย, เผ่ากระเรียนสวรรค์และตระกูลเหอเฟิง ล้วนมีอันดับที่แตกต่างกัน แต่ในความเป็นจริง ความแตกต่างระหว่างความแข็งแกร่งของพวกเขาไม่ได้ต่างกันมากนัก

แม้แต่นิกายหิมะที่เป็นอันดับหนึ่ง เหตุผลเดียวที่พวกเขารักษาอันดับไว้อย่างมั่นคงและไม่สั่นคลอนก็เพราะตัวตนของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง

บรรพบุรุษทั้งสองได้เชิญบรรพชนหลานเข้ามาในห้องโถงที่สวยงาม พวกเขายังเสนอผลไม้ล้ำค่ามากมายเพื่อต้อนรับนาง

บรรพชนหลานไม่ได้แตะต้องผลไม้วิญญาณบนโต๊ะ นางนั่งลงบนเก้าอี้แล้วถอนหายใจเบา ๆ “เฮ้อ เดิมทีข้ามาเยี่ยมเพราะข้าต้องการหารือเกี่ยวกับแนวทางต่าง ๆ กับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ งเพื่อที่เราจะสามารถแบ่งปันความเข้าใจและประสบการณ์ของเราเกี่ยวกับชั้นสวรรค์ที่ 7 หากแต่บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งไม่ว่าง บรรพบุรุษหัวหน้าน้ำแข็งก็กักตนเช่นกัน ข้าไม่เคยค คิดมาก่อนเลยว่า ข้าจะมาได้จังหวะเวลาได้เหมาะขนาดนี้ ที่ซึ่งบรรพชนทั้งสองบังเอิญกักตนฝึกวิชา”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น บรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งและบรรพชนท้องฟ้าลึกซึ้งต่างก็ชำเลืองมองกัน ทั้งสองต่างก็ลำบากใจ มันเป็นความจริง ในฐานะที่เป็นอัครสูงสุดชั้นสวรรค์ที่ 3 และ 4 พ พวกเขาไม่เคยพูดในเรื่องที่สัมผัสกับความลึกลับของชั้นสวรรค์ที่ 7 เนื่องจากบรรพชนหลานต้องการพูดคุยถึงวิธีการและแบ่งปันประสบการณ์ของนางกับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็ง และบรรพบุ รุษหัวหน้าน้ำแข็ง

ในขณะนี้ เหอเถียนฉีซึ่งยืนอยู่ข้างบรรพชนหลานตลอดเวลา ทันใดนั้นก็นึกถึงบางสิ่ง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปและเขากำหมัดไปที่บรรพชนหลาน “บรรพชนหลาน ทันใดนั้นข้าก็นึกถึงผู้อาวุโสสูง งสุดคนหนึ่งของนิกายหิมะ ผู้อาวุโสเซี่ย เมื่อเร็ว ๆ นี้เขาได้ยืมของสำคัญบางอย่างจากข้า ท่านอนุญาตให้ข้าใช้โอกาสนี้เพื่อทวงสิ่งของนั้นในวันนี้ได้หรือไม่ ? ”

“จริงหรือ ? ” ก่อนที่บรรพชนหลานจะพูดอะไร บรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งก็พูดขึ้นด้วยความประหลาดใจ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย ทั้งสองคนมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงผู้อาวุโสเซี่ย ในความรู้สึกของพวกเขา ผู้อาวุโสเซี่ยไม่เคยติดต่อกับเผ่ากระเรียนสวรรค์เลย ดังนั้นทำไมเขาถึงขอยืมบางอย่างจากเหอเถียนฉี ?

บรรพชนหลานพยักหน้าช้า ๆ “หากเป็นเช่นนั้น โปรดเชิญผู้อาวุโสสูงสุดผู้นี้มาด้วยท่าน บรรพบุรุษที่น่านับถือ”

“ฮ่าฮ่า มันเป็นเรื่องเล็กน้อย ข้าจะติดต่อผู้อาวุโสสี่ทันทีเพื่อที่เขาจะได้รีบมา” แม้จะมีข้อสงสัย แต่บรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งและบรรพบุรุษท้องฟ้าลึกซึ้งก็สามารถตกลงกันได้เนื่องจา ากบรรพชนหลานได้พูดไปแล้ว

อย่าลืมว่าที่บรรพบุรุษทั้งสองที่สามารถเผชิญหน้ากับบรรพชนหลานได้อย่างเท่าเทียม เพราะบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งเมฆน้ำแข็งและบรรพบุรุษหัวหน้าน้ำแข็งนั้นไม่อยู่ แม้จะมีนิกายหิมะอยู่หนุน นหลังพวกเขา พวกเขาก็ค่อนข้างไม่มั่นใจในการเผชิญหน้ากับบรรพชนหลานด้วยความแข็งแกร่งของพวกเขา

ยิ่งไปกว่านั้น มันก็แค่เรียกผู้อาวุโสสูงสุดมา นั่นไม่ใช่อะไรสำหรับบรรพบุรุษผู้ยิ่งใหญ่สองคนของนิกายหิมะ

ในเวลาเดียวกัน ในส่วนลึกของคุกน้ำแข็งของนิกายหิมะ ชายชราที่สวมหมวกไม้ไผ่ยืนอยู่โดยเอาแขนไพล่ไปข้างหลัง ดวงตาของเขาที่ซ่อนอยู่ภายใต้หมวกของเขาจ้องมองตรงไปที่ซุยหยุนหล ลาน ผู้ซึ่งได้กินยากลืนวิญญาณไปแล้ว เขากำลังรอผลที่จะได้รับเข้ามา

ในขณะนี้ใบหน้าของผู้อาวุโสเซี่ยเปลี่ยนไป ด้วยการพลิกมือของเขา ยันต์หยกก็ปรากฏขึ้นทันที และข้อความจากบรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งก็ได้ลอยเข้ามาในหูของเขา

“บรรพบุรุษแม่น้ำเยือกแข็งกำลังเรียกหาข้า ? ” ผู้อาวุโสเซี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็หันกลับมาและพูดกับหวู่ฮ่านว่า “ข้าจะไปในไม่ช้า ข้าจะปล่อยที่นี่ให้ ขึ้นอยู่กับเจ้า”

“ไม่ต้องกังวล ผู้อาวุโสเซี่ย ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้าที่จะเปิดเผยความลับของซุยหยุนหลาน ข้าจะไม่ทำให้ผู้อาวุโส Icepeer ผิดหวังอย่างแน่นอน” หวู่ฮ่านหัวเราะคิกคักและให้คำมั่น นของนาง