เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 3037
ตอนที่ 3037: จิตวิญญาณวัตถุของหอคอยธาตุแสง (2)
“ข้า- เป็น… ผู้สืบทอด… ของ- อาจารย์… …” เสียงตะกุกตะกักดังออกมาจากหอคอยธาตุแสง มันอ่อนแอมาก
กงซุนอี้ปลาบปลื้มอย่างที่สุดเมื่อได้ยินแบบนั้น เขารู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก กี่ปีกัน ? ผ่านมากี่ปีแล้ว ? โดยพื้นฐานแล้วเขาใช้เวลาทุกวันเพื่อรอคอยจิตวิญญาณวัตถุของหอคอยธาตุแ แสงให้ตื่นขึ้นมา การเรียกทั้งหมดของเขาในอดีตจบลงด้วยความล้มเหลว และการคาดหวังทั้งหมดของเขาจบลงด้วยความผิดหวัง
เขาไม่เคยคิดว่าในวันนี้และในขณะนี้, ในที่สุดเขาก็จะได้เห็นจิตวิญญาณวัตถุตื่นขึ้นอีกครั้ง. ในที่สุดความพยายามหลายปีเหล่านี้ก็ได้ผลสำเร็จอย่างคุ้มค่า ซึ่งทำให้กงซุนอี้ตื่นเต้ นจนตัวสั่นไปทั้งตัว
“มหัศจรรย์ มหัศจรรย์ ท่านจิตวิญญาณวัตถุ ในที่สุดท่านก็ปรากฏตัวขึ้น ในที่สุดท่านก็ตื่น” กงซุนอี้กระโดดโลดเต้นไปรอบ ๆ ด้วยความสุข “ท่านจิตวิญญาณวัตถุ สถานการณ์ของท่านตอนนี้เป็น นอย่างไร ? ”
“ทายาทของนายท่าน… ทายาท, ศัตรูต่างถิ่นได้บุกเข้ามาหาข้า… ซึ่งส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อข้า… ข้า… อ่อนแอมากในตอนนี้” เสียงของจิตวิญญาณวัตถุดังขึ้น
“ท่านจิตวิญญาณวัตถุ ช่วยให้สิทธิ์ข้าในการระบุตำแหน่งกระบี่ผู้พิทักษ์ที่เหลืออีกสามเล่มตอนนี้ได้หรือไม่ ? เพื่อที่ข้าจะสามารถเลือกได้ว่าใครจะครอบครองพวกมัน ? ” ดูเหมือนกง ซุนอี้จะถามเกี่ยวกับสถานการณ์ของจิตวิญญาณกระบี่ไปตามมารยาทเท่านั้น เขาไม่ได้สนใจอะไรเกี่ยวกับศัตรูต่างถิ่นที่บุกรุกเข้ามาตามที่จิตวิญญาณวัตถุกล่าวถึง ตอนนี้ จิตใจของเขาเต็มไปด ด้วยความปรารถนาที่จะได้รับสิทธิ์ในการจัดสรรกระบี่ผู้พิทักษ์ทั้งสามที่เหลืออยู่
หลังจากกล่าวถึงความปรารถนาของตัวเอง กงซุนอี้ก็รอคำตอบจากจิตวิญญาณวัตถุอย่างใจจดใจจ่อ เขารู้สึกประหม่าอย่างมาก
“ทายาทของ… นายท่าน… ตอนนี้ข้า… อ่อนแอมาก ข้าจึงไม่มีพลังเพียงพอ… ที่จะระดมพล… กระบี่ผู้พิทักษ์สามเล่มสุดท้าย”
กงซุนอี้รู้สึกผิดหวังอย่างมาก แต่เขาก็ยังถามอย่างมีความหวังว่า “แล้วท่านจะฟื้นกำลังโดยเร็วที่สุดได้อย่างไร ? ”
“เวลา…”
ทันใดนั้นกงซุนอี้ก็แฟบลงเหมือนบอลลูน หอคอยธาตุแสงเป็นวัตถุเทพราชันย์ หากวัตถุเทพเช่นนั้นต้องใช้เวลาในการฟื้นฟู ใครจะรู้ว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหน เขาไม่สามารถรอจนถึงตอนนั้ นได้
“ท่านจิตวิญญาณวัตถุ ข้าครอบครองกระบี่สังหารเทพที่มีอันดับหนึ่งในตอนนี้ และข้าก็มีสายเลือดของบรรพบุรุษ แต่ผู้ครอบครองกระบี่ผู้พิทักษ์อีก 5 คนไม่ฟังข้าเลย แม้แต่ตัวตนของข้า ในฐานะหัวหน้าโถงก็เป็นเพียงตำแหน่งที่ไม่มีความสำคัญใด ๆ ด้วยเหตุนี้ข้าหวังว่าท่านจะสามารถช่วยข้าได้” ดูเหมือนกงซุนอี้จะตัดสินใจอะไรบางอย่าง เขาโค้งคำนับและรวบรวมความกล้า า “ได้โปรดยกโทษให้ข้าด้วย แต่ข้าหวังว่าท่านจิตวิญญาณวัตถุจะรู้จักข้าในฐานะเจ้านาย เฉพาะเมื่อข้าสามารถควบคุมหอคอยธาตุแสงได้อย่างแท้จริงเท่านั้น สถานะของข้าในโถงเซียนธาตุ แสงจึงจะเหนียวแน่นได้”
“นอกจากนี้ ในโลกปัจจุบัน ข้าอาจเป็นทายาทเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ของบรรพบุรุษ ดังนั้นในแง่ของคุณสมบัติ ตามความจริงข้าก็สมควรที่จะได้รับมรดกทุกอย่างที่เป็นของบรรพบุรุษ เนื่อ องจากบรรพบุรุษของข้าสร้างหอคอยธาตุแสงขึ้นมา มันก็สมเหตุสมผลที่ข้าควรได้รับมรดกดังกล่าว” ขณะที่พูด กงซุนออี้ก็ยืดตัวออกทันที เขาเริ่มมีความกระตือรือร้นอย่างมากเช่นกัน เขา ากล่าวอย่างภาคภูมิใจว่า “ในโลกเซียนปัจจุบัน คงไม่มีใครอื่นนอกจากข้าที่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะสืบทอดหอคอยธาตุแสง”
หลังจากพูดอย่างนั้น กงซุนอี้ก็ยืนอยู่บนยอดเขาโดยยกหน้าอกขึ้นสูง รอคอยคำตอบจากจิตวิญญาณวัตถุอย่างประหม่าและกระสับกระส่าย พร้อมกับความรู้สึกคาดหวังอย่างลึกซึ้ง เขาอดไม่ได้ท ที่จะจินตนาการว่าเขาจะมีอำนาจและแข็งแกร่งเพียงใดในโถงเซียนธาตุแสงเมื่อเขาได้รับหอคอยธาตุแสง
ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขามีเป้าหมายทั้งหมด 2 ประการในการปลุกจิตวิญญาณวัตถุ ประการแรกคือการได้รับสิทธิ์ในการจัดสรรกระบี่ผู้พิทักษ์สามเล่มสุดท้าย เพื่อที่เขาจะได้หล่อเลี้ยงพลังของ เขาเอง
ประการที่สองคือการควบคุมหอคอยธาตุแสงและกลายเป็นเจ้านายของมัน
คราวนี้ จิตวิญญาณวัตถุเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับด้วยเสียงที่แหบพร่าว่า “เจ้า… ไม่ได้มาจากตระกูลจักรพรรดิ… เจ้าไม่สามารถ… สืบทอดหอคอยธาตุแสงได้ คนที่จะสามารถสืบทอดดหอคอยธา าตุแสง… … ต้องมาจากตระกูลจักรพรรดิ… มีเพียงตระกูลจักรพรรดิ… เท่านั้นที่สามารถปลดปล่อย… พลังที่แท้จริงของหอคอยธาตุแสงได้… ”
กงซุนอี้ตัวสั่นอย่างรุนแรง คำพูดของจิตวิญญาณวัตถุพุ่งเข้าใส่หัวใจของเขาเหมือนมีด ทำลายความฝันทั้งหมดของเขาในทันที
สีหน้าของกงซุนอี้เปลี่ยนไปอย่างมาก ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวทันที กลายเป็นน่าเกลียดอย่างยิ่ง เขาพูดอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้ “ไม่ ข้ามาจากตระกูลจักรพรรดิ ข้าเป็นสมาชิกเพียงคนเดียว วของราชวงศ์ในโลก และเป็นเพียงคนเดียวที่สามารถสืบทอดหอคอยธาตุแสงได้”
กงซุนอี้อารมณ์ดีมาก และใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง เขานั่งบนบัลลังก์ของหัวหน้าโถงด้วยความเพลิดเพลินและจ้องมองผู้พิทักษ์ทั้งห้าที่ไม่มั่นคงด้านล่างด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย ย เขากล่าวว่า “พวกเจ้าต้องเข้าใจสิ่งที่จิตวิญญาณวัตถุกล่าวไว้ทั้งหมด หากพวกเจ้ายังต้องการถือกระบี่ผู้พิทักษ์ต่อไป หากยังต้องการเป็นผู้พิทักษ์แห่งโถงเซียนธาตุแสงต่อไป พวกเจ้า าก็ต้องปฏิบัติตามคำสั่งของข้า มิฉะนั้นข้าจะให้ท่านจิตวิญญาณวัตถุเอากระบี่ผู้พิทักษ์ไปจากพวกเจ้า”
“ตอนนี้ข้าต้องการให้พวกเจ้าแสดงความคิดเห็นและชี้แจงจุดยืนที่พวกเจ้าจะทำ ! ” กงซุนอี้จ้องไปที่ผู้พิทักษ์ทั้งห้าและบอกเป็นนัยถึงบางสิ่งที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง เขารู้สึกพึงพอใ ใจอย่างมากภายใน ความเศร้าโศกและความไม่พอใจของเขาจากการล้มเหลวในการทำให้หคอยธาตุแสงจดจำเขาได้ในฐานะเจ้านายหายวับไปทันที
ใบหน้าของหานซิน, ไป๋หยูและตงหลินหยานเซว่บูดบึ้งและทรุดโทรมอย่างมาก ในขณะที่ซวนหมิงมองไปที่พ่อของเขา ซวนจ้าน เห็นได้ชัดว่าเขาจะทำตามทางเลือกของซวนจ้าน
ซวนจ้านเหลือบมองไป๋หยู, หานซินและตงหลินหยานเซว่ก่อนที่จะพูดอย่างเฉยเมยว่า “เนื่องจากจิตวิญญาณวัตถุได้พูดแล้ว พวกเราทั้งห้าจะเชื่อฟังคำสั่งของจิตวิญญาณวัตถุอย่างแน่นอน ! ”
เมื่อได้ยินว่าซวนจ้านตัดสินใจแทนพวกเขาจริง ๆ ตงหลินหยานเซว่และไป๋หยูก็โกรธทันที อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขากำลังจะพูด เสียงของซวนจ้านก็ล่องลอยผ่านหูไปพร้อมกับเสียงของหา านซิน
“เราจะพักเรื่องกงซุนอี้ไว้ก่อน จิตวิญญาณวัตถุของหอคอยธาตุแสงมีความสามารถในการนำกระบี่ผู้พิทักษ์ไปจากเราจริง โดยส่วนตัวแล้วข้าไม่ลำบากใจอะไร เนื่องจากข้ายังคงมีสถานะเดิมใน นโถงเซียนธาตุแสงแม้จะไม่มีกระบี่ผู้พิทักษ์ แต่เมื่อเจ้าสูญเสียกระบี่ผู้พิทักษ์ เนื่องจากกงซุนอี้เป็นคนแบบที่เขาเป็น เขาจะไม่ละเว้นเจ้า เมื่อถึงตอนนั้นมันจะไม่ใช่แค่เจ้า บางที แม้แต่กลุ่มที่อยู่เบื้องหลังเจ้าอาจถูกลากเข้าสู่เรื่องนี้ด้วย”
“สิ่งสำคัญของคุณในตอนนี้คือการรักษากระบี่ผู้พิทักษ์ ถ้าข้าเดาถูก สิ่งแรกที่กงซุนอี้จะทำหลังจากได้รับอำนาจคือการไปแก้แค้นเจี้ยนเฉินและเอาวิธีการบ่มเพาะของจอมปราชญ์สูงสุด กลับคืนมา นั่นคือวิถีของเซียนจอมปราชญ์ หากเจ้าต้องการปกป้องเจี้ยนเฉินจริง ๆ เจ้าต้องปกป้องกระบี่ผู้พิทักษ์ของเจ้าก่อน เพราะการครอบครองกระบี่ผู้พิทักษ์เป็นสิ่งเดียวเท่านั้นที่จะ ะทำให้เจ้าสามารถเข้าไปขัดขวางเขาได้”
ไป๋หยูและตงหลินหยานเซว่เงียบทันทีหลังจากได้ยินคำแนะนำของซวนจ้าน จากนั้นพวกเขาแสดงอย่างไม่เต็มใจว่าพวกเขาจะปฏิบัติตามคำสั่งของจิตวิญญาณวัตถุกับหานซิน
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ดีมาก โถงเซียนธาตุแสงของเราไม่เคยรวมกันเป็นหนึ่งตั้งแต่กระบี่ผู้พิทักษ์ปรากฏขึ้น ข้าขอสั่งให้เจ้าค้นหาที่อยู่ของเจี้ยนเฉินเดี๋ยวนี้ด้วยทุกอย่างที่ มี วิถีของเซียนจอมปราชญ์สูญหายไปอยู่ข้างนอกมาหลายปีแล้ว ถึงเวลาที่มันจะต้องกลับมาอยู่กับเรา”
“เมื่อเราได้วิถีของเซียนจอมปราชญ์กลับคืนมา เราจะทำลายเชื้อนักรบวิญญาณทันที ข้าขอสาบานกับชื่อของบรรพบุรุษว่าตราบใดที่ข้ายังอยู่ เชื้อสายนักรบวิญญาณจะไม่เหลือผู้สืบทอดเลยแม ม้แต่คนเดียว ข้าจะฆ่าพวกมันทันทีที่พวกมันโผล่ออกมา”
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เทพกระบี่มรณะ
จบแล้วหรอ...
ทำไมยังไม่ลงบทใหม่...
ลงครั้งละ สี่ ห้า บท ได้ไหม...
กรุณาลงบทครั้งละหลายบทหน่อยนะครับ ชอบ ๆ...
รออ...
ตอน 1419-1420 หายครับ...
จบแล้ว......
มีต่อไหมครับ...
เมื่อไรจะอัพเดทค้าบ รอนานแล้ว...
ต่อๆๆๆ...