เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 3039

ตอนที่​ 3039: ความทรงจำ​ที่​ถูก​ปลุก​ขึ้น​

ซูซีปิงและ​หวง​ฟู่กุ่ย​ยี่​เดินทาง​ด้วยกัน​ พวกเขา​ออกจาก​โถงเซียน​ธาตุ​แสงภายใน​ขั้นตอน​เดียว​และ​ข้าม​ก้าว​ผ่าน​เกือบ​ครึ่งหนึ่ง​ของ​ที่ราบ​รกร้าง​ ซึ่งปรากฏ​อยู่​บน​ยอดเขา​

ภูเขา​ที่​ยื่น​ลง​ไปใน​ก้อน​เมฆทำให้​มีความ​ลาดชัน​อย่าง​ผิดปกติ​ ทั้งสอง​ยืน​เอา​มือ​ไพล่หลัง​ จ้องมอง​ลึก​ไปยัง​ทะเล​เมฆที่​พลุ่งพล่าน​

“กง​ซุน​อี้​ยัง​ไม่ยอมแพ้​ใน​การ​ทำลาย​ภูเขา​วิญญาณ​นักรบ​ เขา​จำไม่ได้​หรือว่า​เขา​เคย​ผ่าน​อะไร​มาบ้าง​บน​ที่ราบ​เมฆา ? ” หลังจาก​เงียบ​ไปครู่หนึ่ง​ หวง​ฟู่กุ่ย​ยี่​จาก​ตระกูล​กลาง​สวรรค์​ก็​พูด​ขึ้น​ ก่อน​ เขา​เคร่งเครียด​มาก​

ร่องรอย​ของ​ความกลัว​เอ้อระเหย​อยู่​ใน​ดวงตา​ของ​เขา​

การต่อสู้​บน​ที่ราบ​เมฆานั้น​น่ากลัว​จริง ๆ​ แม้แต่​บรรพบุรุษ​ของ​สำนัก​กระบี่​ศักดิ์สิทธิ์​ ซึ่งเป็น​ผู้เชี่ยวชาญ​ขั้น​อัคร​สูงสุด​ชั้น​สวรรค์​ที่​ 3 ก็​ถูก​สังหาร​นอก​ที่ราบ​เมฆา

ต่อจากนั้น​ก็​เป็นข่าว​การ​เสียชีวิต​ของ​ฟ้าคราม​ที่​น่านับถือ​ ซึ่งทำให้​โลก​เซียน​สั่นสะท้าน​

“เมื่อ​เร็ว ๆ นี้​ ข้า​ได้ข่าว​มาว่า​เชื้อสาย​นักรบ​วิญญาณ​ได้​ลงมา​บน​ที่ราบ​น้ำแข็ง​ขั้วโลก​และ​เผชิญหน้า​กับ​องค์กร​ที่​ยิ่งใหญ่​ที่สุด​ที่นั่น​ นิกาย​หิมะ​ใน​การต่อสู้​ครั้ง​ใหญ่​ หัวหน้า​พิรุณ​ก็​เ เข้า​ร่วมใน​การต่อสู้​ครั้งนี้​ด้วย​ และ​นาง​ยัง​เผชิญหน้า​กับ​ผู้เชี่ยวชาญ​ที่​ยิ่งใหญ่​ที่สุด​ของ​นิกาย​หิมะ​ บรรพบุรุษ​ผู้ก่อตั้ง​เมฆน้ำแข็ง​ ใน​ท้ายที่สุด​, บรรพบุรุษ​ผู้ก่อตั้ง​เมฆน้ำแข็ง​พ่ายแพ้​” ซูซีปิงกล่าว​ช้า ๆ ก่อนที่จะ​สูด​หายใจเข้า​ลึก​ ๆ “ข้า​ได้ยิน​มามากมาย​เกี่ยวกับ​บรรพบุรุษ​ผู้ก่อตั้ง​เมฆน้ำแข็ง​ มีข่าวลือ​ว่า​นาง​เป็น​ผู้เชี่ยวชาญ​ที่​เทียบ​เท่ากับ​ชั้น​สว​รรรค์​ที่​ 7 แต่​นาง​ก็ ยัง​พ่ายแพ้​ให้​กับ​หัวหน้า​พิรุณ​ใน​ตอนท้าย​ ความ​แข็งแกร่ง​ของ​หัวหน้า​พิรุณ​นั้น​เหนือ​จินตนาการ​จริง ๆ​ ”

เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนั้น​ หวง​ฟู่กุ่ย​ยี่​ก็​เคร่งเครียด​เช่นกัน​ “หัวหน้า​พิรุณ​ซ่อน​ตัวเอง​เป็น​อย่าง​ดี​บน​ที่ราบ​สำราญ​ เมื่อ​มองดู​ตอนนี้​ เป็นไปได้​อย่างยิ่ง​ที่​หัวหน้า​พิรุณ​จะเป็น​ผู้อยู่เบื้องหลั ง​การตาย​ของ​ฟ้าคราม​ที่​น่านับถือ​ ยิ่งไปกว่านั้น​ สามารถ​บอก​ได้​จาก​เหตุการณ์​บน​ที่ราบ​เมฆาและ​ที่ราบ​น้ำแข็ง​ขั้วโลก​ว่า​หัวหน้า​พิรุณ​ยืด​หยัด​ปกป้อง​เชื้อสาย​นักรบ​วิญญาณ​อย่าง​ชัดเจน​ เรา​สามารถ ถ​คาด​ได้​ว่า​ตราบใดที่​เรา​ยังคง​มุ่งเป้าหมาย​ไปที่​เชื้อสาย​นักรบ​วิญญาณ​ หัวหน้า​พิรุณ​จะไม่มีวัน​ปล่อย​เรา​ไว้​”

“กระบี่​ผู้พิทักษ์​ของ​โถงเซียน​ธาตุ​แสงนั้น​ทรงพลัง​มาก​ แต่​ก็​ยัง​ไม่เพียง​พอที่จะ​คุกคาม​หัวหน้า​พิรุณ​ใน​ตอนนี้​ หัวหน้า​พิรุณ​เพียงแค่​ใช้เศษเสี้ยว​ความสามารถ​ของ​นาง​เท่านั้น​ นาง​ก็​สามารถ​ส่งผู พิทักษ์​แห่ง​โถงเซียน​ธาตุ​แสงไปสู่ห้วง​อวกาศ​ลึก​ได้​ ในขณะเดียวกัน​ หาก​เรา​เผชิญหน้า​กับ​หัวหน้า​พิรุณ​ ด้วย​ความ​แข็งแกร่ง​ของ​เรา​ เจ้าก็​สามารถ​จินตนาการ​ถึงผลลัพธ์​ได้​เลย​”

“แต่​เรา​ก็​สละ​หลาย​สิ่งหลายอย่าง​เพื่อ​ให้ได้​กระบี่​ผู้พิทักษ์​ และ​ตอนนี้​เรา​ก็​กำลังจะ​ได้​สิ่งที่​ต้องการ​แล้ว​ เรา​ไม่สามาร​ถอยกลับ​ใน​เวลา​เช่นนี้​ได้​อย่าง​แน่นอน​ ผู้อาวุโส​หวง​ฟู่กุ่ย​ยี่​คิ ด​อย่างไร​ ? เรา​ควร​ตามหา​เชื้อสาย​ นักรบ​วิญญาณ​หรือไม่​ ? ” ซูซีปิงถามอย่าง​เคร่งขรึม​ เขา​กลัว​ความ​แข็งแกร่ง​ของ​หัวหน้า​พิรุณ​ แต่​กระบี่​ผู้พิทักษ์​ก็​มีความสำคัญ​อย่างยิ่ง​ต่อ​ตระกูล​ซู ซึ่งทำให ห้​เขา​ต้อง​เผชิญ​กับ​ภาวะ​ที่​กลืนไม่เข้าคายไม่ออก​

เศษเสี้ยว​ของ​ความ​ชั่วร้าย​ปรากฏ​ขึ้น​ใน​ดวงตา​ของ​หวง​ฟู่กุ่ย​ยี่​ และ​เขา​ก็​ตัดสินใจ​ “เรา​จะตามหา​พวกเขา​ แน่นอน​ เรา​จะหา​ตัว​พวกเขา​ เพื่อ​เห็นแก่​กระบี่​ผู้พิทักษ์​ ตระกูล​ของ​เรา​ได้​ทำ​สิ่งต่า าง ๆ​ มากมาย​ เรา​ไม่สามารถ​ถอยกลับ​ใน​ช่วงเวลา​วิกฤติ​เช่นนี้​ได้​อย่าง​แน่นอน​ ตราบใดที่​เรา​จัดการ​กับ​เรื่อง​เชื้อสาย​นักรบ​วิญญาณ​อย่าง​ระมัดระวัง​ มัน​ก็​ไม่ควร​ทำให้​เรา​มีปัญหา​ที่​รุนแรง​เกินไป​ เรา​จะปล่อย​ให้​กง​ซุน​อี้​จัดการ​กับ​เชื้อสาย​นักรบ​วิญญาณ​เอา​เอง​ เพื่อให้​เจ้าเด็ก​กง​ซุน​อี้​พึงพอใจ​ เรา​มีหน้าที่​รับผิดชอบ​ใน​การ​ค้นหา​พวกเขา​เท่านั้น​ ความโกรธแค้น​ของ​หัวหน้า​พิรุณ​ไม่ใช่สิ่ งที่​ตระกูล​กลาง​สวรรค์​ของ​เรา​และ​ตระกูล​ซูสามารถ​ทน​ได้​”

……

หลังจากนั้น​ ตระกูล​ซูและ​ตระกูล​กลาง​สวรรค์​ได้​ระดม​ผู้เชี่ยวชาญ​จำนวนมาก​จาก​กลุ่ม​ของ​พวกเขา​และ​เริ่ม​ค้นหา​ร่องรอย​ของ​เชื้อสาย​นักรบ​วิญญาณ​ผ่าน​วิธีการ​และ​ช่องทาง​ต่าง ๆ​ ที่​พวกเขา​มี

เชื้อสาย​นักรบ​วิญญาณ​ไม่เคย​มีตำแหน่ง​ที่อยู่​อาศัยที่​แน่นอน​ สถานที่อยู่​ของ​พวกเขา​คือ​ภูเขา​วิญญาณ​นักรบ​ ซึ่งไม่ได้​ตั้งอยู่​บน​ 49 ที่ราบ​และ​ 81 ดาวเคราะห์​ของ​โลก​เซียน​ มัน​ล่องลอย​ไปอย่าง​ไร ร้จุดหมาย​ผ่าน​ทะเล​ดวงดาว​ที่​ไร้​ขอบเขต​ มัน​จะไม่หยุด​อยู่​ที่​เดียว​

ด้วยเหตุนี้​ การ​เข้าใจ​ตำแหน่ง​ของ​ภูเขา​วิญญาณ​นักรบ​อย่าง​แม่นยำ​จึงเป็นเรื่อง​ยาก​สำหรับ​ผู้เชี่ยวชาญ​ระดับ​สูงสุด​ส่วนใหญ่​

สามเดือน​ผ่าน​ไปใน​พริบตา​ วันนี้​ ที่​ชั้น​บนสุด​ของ​หอคอย​กระดูก​ของ​พรรค​กระดูก​โอฬาร​ที่​ล่องลอย​ไปใน​ทะเล​แห่ง​ดวงดาว​ เด็ก​ไร้​หัวใจ​ดูเหมือน​จะหมด​ความอดทน​หลังจาก​รอ​มาหลาย​เดือน​ เขา​กำลัง​เดิ น​ไปรอบ​ ๆ อย่าง​กังวลใจ​

“ทำไม​เขา​ยัง​ไม่ทำ​อีก​ ? ทำไม​เขา​ยัง​ไม่ทำ​ ? ผ่าน​มาหลาย​เดือน​แล้ว​ เหตุใด​จอม​ปราชญ์​สูงสุด​อนัตตา​ยัง​ไม่สังหาร​ปราชญ์​แห่ง​ลม​ที่​น่านับถือ​ ? ” เด็ก​ไร้​หัวใจ​บ่น​กับ​ตัวเอง​ เมื่อ​เวลา​ผ่าน​ไป ป เขา​เริ่ม​รู้สึก​ไม่สบายใจ​มากขึ้น​เรื่อย ๆ​ เขา​กลัว​ว่า​จะมีสิ่งที่​ไม่คาดฝัน​เกิดขึ้น​

“เด็ก​ไร้​หัวใจ​ เจ้าต้อง​อดทน​ ระดับ​ขอบเขต​การบ่ม​เพาะ​อย่าง​เรา​ หมื่น​ปีสามารถ​ผ่าน​ไปได้​ภายใน​เพียง​ปลายนิ้ว​สัมผัส​ จอม​ปราชญ์​สูงสุด​อนัตตา​ต่อสู้​ใน​มิติ​โกลาหล​ เห็นได้ชัด​ว่า​ต้อง​หมดแรง​อย่า าง​แน่นอน​ และ​ต้อง​รอเวลา​ฟื้น​คืน​พลัง​ ไม่ต้อง​พูดถึง​สอง​สามเดือน​ แม้จะใช้เวลา​หลาย​หมื่น​ปีหรือ​หลาย​แสน​ปีก็​ไม่ใช่เรื่อง​แปลก​” หัวหน้าพรรค​กระดูก​โอฬาร​ยังคง​สงบนิ่ง​เช่นเคย​

“แต่​- แต่​ข้า​ทน​รอ​นาน​ขนาด​นั้น​ไม่ไหว​ เฮ้อ​ ทำไม​ข้า​รู้สึก​ว่า​สอง​สามเดือน​นี้​ยาวนาน​กว่า​สอง​สามศตวรรษ​ ? ” เด็ก​ไร้​หัวใจ​เข้าใจ​สิ่งนั้น​ แต่​การรอคอย​ของ​เขา​ที่​เต็มไปด้วย​ความคาดหวัง​ ทำให ห้​แต่ละวัน​รู้สึก​เหมือน​เป็น​ปี มัน​ทรมาน​จิตใจ​เขา​

“เด็ก​ไร้​หัวใจ​ เจ้าต้อง​สงบ​ลง​เสีย​ก่อน​ ชะตากรรม​ของ​ปราชญ์​แห่ง​ลม​ที่​น่านับถือ​ถูก​กำหนด​ไว้​แล้ว​ เขา​ไม่สามารถ​เปลี่ยนแปลง​สิ่งนั้น​ได้​อีกต่อไป​ นอกจากนั้น​ สามารถ​บอก​ได้​ว่า​จอม​ปราชญ์​สูงสุ ด​เหนือ​สวรรค์​ยืม​กระบี่​เทพ​แห่ง​จิตวิญญาณ​แบ่งแยก​ที่​จอม​ปราชญ์​สูงสุด​อนัตตา​วางแผน​ที่จะ​ใช้ใน​มิติ​โกลาหล​พร้อมกับ​จอม​ปราชญ์​สูงสุด​น้ำตา​โลหิต​และ​จอม​ปราชญ์​สูงสุด​เหนือ​สวรรค์​ ใน​ช่วงเวลา​ที ​สำคัญ​เช่นนี้​ จอม​ปราชญ์​สูงสุด​อนัตตา​ย่อม​ไม่ใส่ใจกับ​ปราชญ์​แห่ง​ลม​ที่​น่านับถือ​ ใน​สายตา​ของ​เรา​ ปราชญ์​แห่ง​ลม​ที่​น่านับถือ​นั้น​ไร้​เทียมทาน​ แต่​ใน​สายตา​ของ​จอม​ปราชญ์​สูงสุด​อนัตตา​ เขา​ ควรจะเป็น​อะไร​ ? เขา​ไม่ได้​มีค่า​อะไร​” หัวหน้าพรรค​กระดูก​โอฬาร​กล่าว​อย่าง​สบาย​ ๆ เขา​ไม่หวั่นไหว​เลย​ ราวกับว่า​ชัยชนะ​อยู่​ใน​กำมือ​ของ​เขา​ “ให้​เวลา​จอม​ปราชญ์​สูงสุด​อนัตตา​ได้​พัก​สักครู่​ เม มื่อใด​ที่​จอม​ปราชญ์​สูงสุด​อนัตตา​หาย​เหนื่อย​ ปราชญ์​แห่ง​ลม​ที่​น่านับถือ​ต้อง​ตาย​แน่​”

“ท่าน​ช่างเหมาะสม​กับ​ตำแหน่ง​หัวหน้า​จริง ๆ​ พี่ใหญ่​ ข้า​หมด​ความอดทน​และ​กระสับกระส่าย​มาก​ หาก​เป็น​เช่นนี้​ รอ​อีกหน่อย​ก็ได้​” เด็ก​ไร้​หัวใจ​ตั้งมั่น​อย่าง​รวดเร็ว​ ด้วย​ช่วงเวลา​แห่ง​ความคิด​ เข ขา​หันไป​ทาง​หัวหน้าพรรค​กระดูก​โอฬาร​และ​ยิ้ม​ด้วย​ความสนใจ​ “เรา​ไม่มีอะไร​จะทำ​นอกจาก​รอ​อยู่แล้ว​ ทำไม​เรา​ไม่ลอง​เดิมพัน​กัน​ดู​ล่ะ​พี่ใหญ่​ ? มาเดิมพัน​กัน​ว่า​ปราชญ์​แห่ง​ลม​ที่​น่านับถือ​จะตาย​เม มื่อไหร่​ ! ”

หัวหน้าพรรค​กระดูก​โอฬาร​ตกตะลึง​ก่อน​จะหัวเราะ​ออกมา​ “เดิมพัน​ว่า​ปราชญ์​แห่ง​ลม​ที่​น่านับถือ​จะตาย​เมื่อไหร่​รึ​ ? น่าสนใจ​ น่าสนใจ​ดี ตกลง​ ข้า​จะเข้าร่วม​การ​เดิมพัน​นี้​กับ​เจ้า ข้า​พนัน​ได้​เลย​ ว่า​ปราชญ์​แห่ง​ลม​ที่​น่านับถือ​จะมีชีวิต​อยู่​ได้​อีก​ศตวรรษ​ก่อนที่จะ​ตาย​ด้วย​น้ำมือ​ของ​จอม​ปราชญ์​สูงสุด​อนัตตา​”

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน