เทพกระบี่มรณะ นิยาย บท 3044

3044 /3044

ตอนที่ 3044: การต่อสู้กันระหว่างจุดสูงสุด

บนที่ราบสำราญ พระราชวังต้องห้ามของจักรวรรดิเมฆทวี หัวหน้าพิรุณสวมชุดสีม่วงสง่างามและสูงส่ง นางยืนอยู่กลางทะเลดอกไม้เพียงลำพัง

“หัวหน้า นี่คือสิ่งที่ท่านถามหา ข้ามีรวบรวมจากทุกคนมาไว้ทั้งหมดแล้ว” ในขณะนี้ ชายวัยกลางคนที่ดูกำยำเดินเข้ามา เขาส่งมอบแหวนมิติให้กับหัวหน้าพิรุณ

พลังแห่งการมีอยู่ของชายกลางคนผู้นี้ทรงพลังอย่างมาก มันมีกฎแห่งความแข็งแกร่งไหลวนอยู่รอบ ๆ ตัวของเขา เขาเป็นหนึ่งในอัครสูงสุดของจักรวรรดิเมฆทวี ที่รู้จักกันในชื่อ จัก กรพรรดิเถื่อน!

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะเป็นบรรพชน แต่จักรพรรดิเถื่อนก็ยังคงแสดงความเครารพต่อหัวหน้าพิรุณอย่างไม่ปิดบัง

หัวหน้าพิรุณไม่ได้หันกลับมามองและไม่แม้แต่จะมองหน้าจักรพรรดิเถื่อน นางเพียงโบกมือเขา ๆ และแหวนมิติก็ลอยเข้าไปอยู่ในมือของนาง นางไม่พูดอะไรแม้สักคำ ราวกับว่าอัครสูงสุดที อยู่ด้านหลังของนางนั้นไม่มีอะไรเลย

จักรพรรดิเถื่อนไม่อาจแสดงความโกรธได้ต่อการเพิกเฉยของหัวหน้าพิรุณ แต่เขาก็ยังทำตัวตามปกติ ตอนนี้เขากำลังจะออกไป เขาลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะถามอย่างระมัดระวัง “หัวหน้า ท่านกำลั งกังวลเพราะสายเลือดนักรบวิญญาณหรือ ? หานเจิ้งจากเชื้อสายนักรบวิญญาณกำลังทำให้ท่านโกรธ ? ”

หัวหน้าพิรุณถอนหายใจอย่างโศกเศร้าและพูดอย่างช่วยไม่ได้ “ใช่ มันเป็นเพราะหานเจิ้ง เขาทำให้ข้าโกรธมาก จักรพรรดิเถื่อนบอกข้าที เจ้าคิดว่าทำอย่างไรหานเจิ้งจึงจะอยู่ที่นี่ตลอด ดไปได้ ? ”

ทันทีที่นางพูดอย่างนั้น หัวหน้าพิรุณก็นึกถึงบุคคลิกของจักรพรรดิเถื่อนได้ ทันใดนั้น นางก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวอย่างลับ ๆ นางยิ้มอย่างผิดหวังและพูดกับตัวเอง “บอกกับเจ้าก ก็ไร้ประโยชน์นัก จักรพรรดิเถื่อน เจ้าไม่มีธุระอะไรที่นี่อีกแล้ว เจ้าไปได้”

จักรพรรดิเถื่อนไม่พอใจกับคำพูดนี้ทันที เขาพูดอย่างดื้อดึงว่า “หัวหน้าพิรุณอย่างประเมินข้าต่ำไป อย่างน้อย ๆ ข้าก็มีความคิดดี ๆ ที่จะช่วยท่านจัดการกับสถานการณ์ปัจจุบัน”

“หืม ? ข้ารอฟังอยู่ ! ” หัวหน้าพิรุณเหลือบมองอย่างสนใจนิด ๆ

“ข้าสามารถไปเยือนภูเขาวิญญาณนักรบได้และจับหานเจิ้งมาหักแขนหักขา ตลอดจนทำลายการบ่มเพาะของเขา ด้วยวิธีนี้เขาก็ไม่อาจออกจากที่นี่ได้..” อย่างไรก็ตาม ก่อนที่จักรพรรดิเถื่อน จะพูดจบ คลื่นพลังที่รุนแรงก็ปะทุขึ้นอย่างกะทันหัน มันกระแทกเขาอย่างแรง

ตามมาด้วยเสียงทึบ เมื่อจักรพรรดิถูกกระแทก เขาก็หายวับออกไปจากวังต้องห้ามในชั่วพริบตา

อย่างไรก็ตามในเวลาเดียวกันเย่อี้หานจักรพรรดิคนปัจจุบันของจักรวรรดิเมฆทวีกำลังสะสางงานของราชสำนัก

แต่ในเวลานี้ มีเสียงดังก้อง วังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง มีรูขนาดใหญ่เกิดขึ้นในส่วนที่คุ้มกันหนาแน่น

มีร่างหนึ่งพุ่งเข้าไปในวังราวกับกระสุนปืนใหญ่ มันทะลุเสาหลายคนก่อนที่จะกลิ้งไปยังมุมหนึ่ง

ทันใดนั้นพระราชวังก็เต็มไปด้วยฝุ่น เศษหินหรืออิฐเกลื่อนกลาด

“ศัตรูโจมตี ! ศัตรูโจมตี ! ”

“ใครมันช่างกล้า ? พวกเขากล้าดีอย่างไงมาโจมตีพระราชวังของจักรวรรดิเมฆทวีของเรา ? ”

……

พระราชวังตกอยู่ในความโกลาหลทันที และมีผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นจำนวนมากมารวมกันที่พระราชวัง พวกเขามารวมตัวกันอย่างรวดเร็วในที่เกิดเหตุ

ถึงตอนนี้ ร่างที่จมอยู่ตรงมุมห้องก็ลุกขึ้นยืนอย่างช้า ๆ เขาปัดฝุ่นออกจากเสื้อผ้าและพูดอย่างไม่สนใจใบหน้าที่ตื่นตระหนกของบรรดาขุนนางและแม่ทัพที่ห้องโถงว่า “ไม่ต้องตกใจ ข้า เอง ! ”

“อ้า ! ปะ-ปะ-เป็นจักรพรรดิเถื่อน ! ”

“จะ-จะ-จักรพรรดิเถื่อน ! ทะ-ทะ-ทำไม เป็นท่านล่ะ ? ”

“กะ-เกิดอะไรขึ้น ? ”

เมื่อพวกเขาเห็นหน้าตาของผู้บุกรุก ทหารที่อยู่ในตัวอาคารก็เบิกตากว้าง ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ