จี้อวิ๋นพยักหน้าและถือเหรียญไว้ในมือ ก่อนจะขึ้นเรือเหาะไปพร้อมกับเฉินผิง
จากนั้นเรือเหาะของพวกเขาก็ทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า และบินตรงไปยังนครจักรวรรดิอสูร
เรือเหาะทำให้การเดินทางง่ายขึ้นมากสำหรับพวกเขา พวกเขาต้องทำแค่รอเงียบๆ จนกว่าจะไปถึงที่หมาย
ในขณะเดียวกัน นครจักรวรรดิอสูรกำลังระอุได้ที่
ทหารยามจำนวนมากยืนคุ้มกันอย่างระแวดระวังที่ตำแหน่งของพวกเขา
บนยอดเขาใกล้ๆ กองทหารได้ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับสัตว์อสูรที่มีจำนวนมหาศาลไม่แพ้กัน
พวกเขาอยู่ห่างกันไม่กี่พันเมตร ต่างฝ่ายต่างร้อนรนที่จะได้ปลิดชีพอีกฝ่าย
ในขณะนั้น ยี่เหอที่กำลังขมวดคิ้วนั่งอยู่บนบัลลังก์ในราชวัง โดยมีแม่ทัพของเขามารวมตัวกันอยู่ตรงหน้า
อย่างไรก็ตาม พวกเขายังขาดนักรบที่ทรงพลัง เนื่องจากผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขานั้นเป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรขั้นกึ่งเซียนระดับเจ็ด
นับตั้งแต่ลี่ซิงและหู่ป้านยึดครองนครจักรวรรดิอสูรโดยใช้แผนการของพวกเขา นักรบฝีมือดีที่ภักดีต่อยี่เหอก็ถูกสังหารอย่างลับๆ
หู่ป้านกังวลว่าเขาจะไม่สามารถจัดการนักรบเหล่านั้นได้ ถ้าหากพวกเขาก่อกบฏ
ขณะที่เขารักษาตำแหน่งของเขาเอาไว้ด้วยความช่วยเหลือจากนครหมิงลี่ เขารู้ดีว่าเขาไม่อาจพึ่งพาพวกนั้นเพื่อปกป้องบัลลังก์ได้ตลอดไป
เขาจึงฆ่าใครก็ตามในเมืองที่เป็นภัยคุกคามต่อเขา
การสังหารหมู่ได้กวาดล้างนักรบที่แข็งแกร่งที่สุดในเมือง เหลือเพียงผู้บำเพ็ญเพียรขั้นกึ่งเซียนที่ยืนอยู่ต่อหน้ายี่เหอ
ในตอนแรก นครจักรวรรดิอสูรมีนักรบที่แข็งแกร่งห้าคนคอยปกป้องราชา เฉพาะตอนที่เมืองตกอยู่ในอันตรายเท่านั้น ยี่เหอถึงจะเรียกใช้กลไกลับเพื่อให้พวกเขาปรากฏตัว
พวกเขาทั้งห้าคนเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขั้นผู้ทุกข์ยาก ซึ่งเมื่ออยู่ภายใต้สถานการณ์ปกติพวกเขาจะทำการฝึกฝนอย่างต่อเนื่องและจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับกิจการบ้านเมือง
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หัตถ์เทวะราชันมังกร
ยิ่งอ่านตอนก็ยิ่งสั้นลงๆ ของฟรีไม่มีในโลกจริงๆ เลิกอ่านกันเถอะเสียอารม...
เริ่มตั้งแต่ตอนที่ 1886 ตอนเริ่มสั้นลงๆ ต้องทำไง...
ไม่มีระบบจ่ายเงินผ่านหักบัญชีธนาคารหรือจ่ายผ่านทรูฯ บ้างหรือผมไม่ได้ใช้บัตรเครดิต...
3065-3074 ไม่มี...
อ่านมาถึงตอนที่ 136 แล้วแต่ต้องอ่านแบบผ่านๆเพราะแต่ละฉากวนอยู่ที่พระเอกโดนดูถูกตลอด จากคนทั้งเรื่องรวมทั้งพ่อแม่ด้วยเลยมั้ง พระเอกต้องเป็นโรคจิตอ่อนๆแน่เลย ไม่ได้คิดจะทำอะไรให้ดีขึ้นนอกจากคิดในใจว่าฉันเก่ง รอให้เขาดูถูกก่อนแล้วนิ่งๆ ยอมรับแล้วผ่านไป พยายามหาเรื่องที่พระเอกเก่ง หรือสู้ชีวิตแล้วดีขึ้น แต่แบบเหมือนฉันเก่งอยู่ในใจคนเดียว มันน่าอึดอัดมาก...
ทำไมพระเอกเก่งต้องทนให้คนดูถูกตัวเองดูถูกพ่อแม่แบบไม่คิดจะทำอะไรเลย แบบตามน้ำไปวันทั้งที่มีฝีมือ ทนลำบากกันไป...
หน้าด้านจังอีกู่หลิงเอ๋อร์ หลงรักแฟนเพื่อน แล้วเสือกเสนอตัวออกนอกหน้าเกิ๊น นิสัยแบบนี้เขาเรียกดอกทอง คนเขียนไม่เข้าใจหรอว่านิสัย ผู้หญิงสันดานแบบนี่ น่าขยะแขยง...
ชักจะเบื่อ หายอีกแล้ว หมดไปเกือบ 2 พัน แล้วนะ...
มีเรื่องอื่นที่จบแล้วบ้างไหมจะหาซื้ออ่าน...
มีหนังสือขายมั้ยครับ รอวันละ 20 ตอน ไมทันใจ...