“รีบๆ นับแล้วจ่ายเงินให้ผมสักที ผมอยากกลับไปพักแล้ว” เฉินผิงคร้านจะพูดให้เหล่าชิวเชื่อแล้วว่าเขาปรุงยาเองกับมือ
เมื่อพร้อมเฉินผิงจะไปหลังรับเงินแล้วเหล่าชิวก็เรียกเขาก่อน
“พ่อหนุ่ม พอจะมีเวลาไปที่ตำหนักยาไหม? ท่านเจ้าตำหนักคงจะอยากเจอเธอ”
เฉินผิงลังเลครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า “แน่นอน!”
เขาตั้งใจจะไปหาเจ้าตำหนักอยู่แล้ว ถ้าเราผูกมิตรกันได้ ฉันอาจจะได้เข้าถึงวัตถุดิบชั้นเยี่ยมที่ตำหนักยา
เฉินผิงให้อู่ซีกลับคนเดียวแล้วเขาก็เดินตามเหล่าชิวไปที่ตำหนัก
อีกด้านหนึ่ง ซุนซือเหมี่ยวกำลังปลาบปลื้มเมื่อได้รู้ว่าลูกน้องของเขาหาคนที่ปรุงยาฟื้นกำลังเจอแล้ว คงจะดีไม่น้อยถ้าเราจ้างเขาให้มาเป็นพวกได้ หรือไม่ก็ได้รู้วิธีที่ใช้ปรุงยา
แต่เมื่อได้ซุนซือเหมี่ยวเจอเฉินผิงครั้งแรก เขากลับผิดหวัง เขาอายุแค่ยี่สิบ? คนอายุเท่าเขาปรุงยาฟื้นกำลังได้รึ? ควรจะเป็นผู้มากประสบการณ์ที่คลุกคลีกับยามาหลายสิบปีมากกว่า
“ท่านเจ้าตำหนัก เขามาถึงแล้วครับ” เหล่าชิวรายงานอย่างนอบน้อม
ซุนซือเหมี่ยวพยักหน้าพลางพินิจพิเคราะห์เฉินผิง “คุณคือคนที่ปรุงยาฟื้นกำลัง?”
น้ำเสียงของเขาแฝงความกังขา เขาอดสงสัยไม่ได้ ถึงยังไงมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะมีมิจฉาชีพกุเรื่องขึ้นมาเพราะหวังจะเข้าตำหนักยา
“ผมออกไปเลยก็ได้นะ ถ้าคุณไม่เชื่อผม” เฉินผิงพูดเสียงราบเรียบพร้อมหันหลังจะเดินออกไป
ท่าทีของเขาทำซุนซือเหมี่ยวแปลกใจ เขายั้งฝีเท้าของเฉินผิงเอาไว้โดยพลัน “ฉันก็แค่พล่ามไปเรื่อยน่ะพ่อหนุ่ม เพราะฉันไม่เคยเห็นนักปรุงยาที่อายุน้อยขนาดนี้ นั่งลงก่อนเถอะ”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หัตถ์เทวะราชันมังกร
ไม่มีตอน 3867-3871 ครับ...
เกินเดือนละ...
รออยู่นะครับ...
จะลงแดงแล้ว...
หายไปหลายวัน ไม่สบายหรือเปล่าครับ...
ยิ่งอ่านตอนก็ยิ่งสั้นลงๆ ของฟรีไม่มีในโลกจริงๆ เลิกอ่านกันเถอะเสียอารม...
เริ่มตั้งแต่ตอนที่ 1886 ตอนเริ่มสั้นลงๆ ต้องทำไง...
ไม่มีระบบจ่ายเงินผ่านหักบัญชีธนาคารหรือจ่ายผ่านทรูฯ บ้างหรือผมไม่ได้ใช้บัตรเครดิต...
3065-3074 ไม่มี...
อ่านมาถึงตอนที่ 136 แล้วแต่ต้องอ่านแบบผ่านๆเพราะแต่ละฉากวนอยู่ที่พระเอกโดนดูถูกตลอด จากคนทั้งเรื่องรวมทั้งพ่อแม่ด้วยเลยมั้ง พระเอกต้องเป็นโรคจิตอ่อนๆแน่เลย ไม่ได้คิดจะทำอะไรให้ดีขึ้นนอกจากคิดในใจว่าฉันเก่ง รอให้เขาดูถูกก่อนแล้วนิ่งๆ ยอมรับแล้วผ่านไป พยายามหาเรื่องที่พระเอกเก่ง หรือสู้ชีวิตแล้วดีขึ้น แต่แบบเหมือนฉันเก่งอยู่ในใจคนเดียว มันน่าอึดอัดมาก...