เฉินผิงหันไปหาเฉียงคั่วแล้วตอบว่า “น้องสาวของคุณปลอดภัยดี แต่ทำไมคุณถึงไม่พูดความจริง?”
เฉียงคั่วเบิกตากว้างด้วยความงุนงง “หมายความว่ายังไง? คุณเฉิน”
“น้องสาวของคุณสวยมาก ทำไมคุณถึงบอกว่าเธอหน้าตาธรรมดา?”
เฉียงหยิงเป็นคนสวยอย่างไม่ต้องสงสัย แต่เฉียงคั่วกลับบรรยายน้องสาวของเขาว่าหน้าตาธรรมดา
“จริงเหรอ? แต่ผมคิดว่าน้องสาวของผมดูธรรมดาจริงๆ” เฉียงคั่วพูดอย่างไร้เดียงสา
เมื่อเห็นท่าทีของเฉียงคั่ว เฉินผิงก็ไม่รู้จะพูดอะไร สงสัยคนส่วนใหญ่คงมองข้ามความงามในครอบครัวตัวเอง
ด้วยความที่ใช้ชีวิตด้วยกันมาตลอดจึงมักจะเห็นข้อบกพร่องของกันและกันและอาจจะทะเลาะกันบ่อยครั้งด้วย
“คุณควรจะไปที่เหมืองผลึกเซียน น้องสาวของคุณอยู่ที่นั่น ผมสั่งให้คนของผมเริ่มสกัดผลึกแล้ว แต่ไม่ต้องกังวล คุณก็จะได้ส่วนแบ่งด้วย”
เฉินผิงบอกให้เฉียงคั่วไปที่เหมืองผลึกเซียน ท้ายที่สุดแล้วเฉียงคั่วเป็นคนค้นพบเหมือง ไม่มีทางที่เฉินผิงจะกีดกันเขา
ยิ่งกว่านั้น เฉียงคั่วยังมีพลังระดับผู้บำเพ็ญเพียรขั้นมหายาน ทำให้เขาแข็งแกร่งกว่าเหยาเก้อ เหยาเม่ยและเฉียงหยิง เขายังช่วยจับตามองเฉียนชื่อได้อีกด้วย
หลังจากเฉียงคั่วไปแล้ว เฉินผิงก็กลับไปที่คฤหาสน์ตระกูลซิง เขาตั้งใจที่จะใช้เวลาว่างไม่กี่วันให้คุ้มค่าที่สุด ด้วยการใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ไปกับการบำเพ็ญเพียร
เขาต้องเพิ่มระดับให้ถึงขั้นมหายานให้เร็วที่สุด ถึงตอนนั้นเขาก็ไม่ต้องกลัวใครในนครอสูรอีกต่อไป
อย่างไรก็ตาม เขาไม่รู้เลยว่าในขณะนี้ ฉิวถูมาถึงเหมืองผลึกเซียนพร้อมกับสมุนแล้ว
ฉิวถูมองดูผลึกเซียนที่เปล่งประกายอยู่ตรงหน้าเขาอย่างเต็มตา เขาอดไม่ได้ที่จะดีใจจนเนื้อเต้น
เหยาเก้อ เหยาเม่ยและเฉียงหยิงต่างทำอะไรไม่ได้ เพราะเป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรขั้นผู้ทุกข์ยาก พวกเขาจึงไม่มีชนะคนที่อยู่ในขั้นมหายานได้ แค่คิดจะสู้ยังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หัตถ์เทวะราชันมังกร
ไม่มีตอน 3867-3871 ครับ...
เกินเดือนละ...
รออยู่นะครับ...
จะลงแดงแล้ว...
หายไปหลายวัน ไม่สบายหรือเปล่าครับ...
ยิ่งอ่านตอนก็ยิ่งสั้นลงๆ ของฟรีไม่มีในโลกจริงๆ เลิกอ่านกันเถอะเสียอารม...
เริ่มตั้งแต่ตอนที่ 1886 ตอนเริ่มสั้นลงๆ ต้องทำไง...
ไม่มีระบบจ่ายเงินผ่านหักบัญชีธนาคารหรือจ่ายผ่านทรูฯ บ้างหรือผมไม่ได้ใช้บัตรเครดิต...
3065-3074 ไม่มี...
อ่านมาถึงตอนที่ 136 แล้วแต่ต้องอ่านแบบผ่านๆเพราะแต่ละฉากวนอยู่ที่พระเอกโดนดูถูกตลอด จากคนทั้งเรื่องรวมทั้งพ่อแม่ด้วยเลยมั้ง พระเอกต้องเป็นโรคจิตอ่อนๆแน่เลย ไม่ได้คิดจะทำอะไรให้ดีขึ้นนอกจากคิดในใจว่าฉันเก่ง รอให้เขาดูถูกก่อนแล้วนิ่งๆ ยอมรับแล้วผ่านไป พยายามหาเรื่องที่พระเอกเก่ง หรือสู้ชีวิตแล้วดีขึ้น แต่แบบเหมือนฉันเก่งอยู่ในใจคนเดียว มันน่าอึดอัดมาก...