ที่เหมืองผลึกเซียนนอกนครอสูร แม่ทัพซิงและคนของเขามาถึงเหมืองและจัดเวรยามหลายชั้นรอบเหมือง ใครก็ตามที่เข้าใกล้จะถูกพบทันที
ขณะที่แม่ทัพซิงจ้องมองผลึกเซียนที่เรืองแสงภายในเหมือง ดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น
“โชคเข้าข้างเราแล้ว! โชคเข้าข้างเราแล้ว! ฮ่าๆๆ... มาดูกันว่าแม่ทัพฉิวจะแย่งเหมืองจากฉันไปได้ยังไง!”
แม่ทัพซิงอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นและหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
“แม่ทัพซิง อย่าเพิ่งดีใจ ผมแน่ใจว่าตระกูลฉิวกำลังส่งคนมาที่นี่ ตอนนี้เราต้องคิดแผนรับมือพวกมัน” เฉินผิงเตือนแม่ทัพซิง
“คุณพูดถูก เราจะให้แม่ทัพฉิวยึดที่นี่ไม่ได้ ถ้าเขาครอบครองเหมืองผลึกเซียน นครอสูรจะตกเป็นของเขา” แม่ทัพซิงพูดพร้อมพยักหน้า
“แม่ทัพซิง พลังของคุณเทียบกับแม่ทัพฉิวได้ไหม” เฉินผิงถาม
“พลังของเราทัดเทียมกัน ยากที่จะตัดสินว่าใครแข็งแกร่งกว่า” แม่ทัพซิงตอบ
“แม่ทัพซิง ถ้าอย่างนั้นคุณควรพาคนไปคุ้มกันเหมือง ผมจะพาคนไปขุดเหมือง ถ้าเราทำงานเร็วพอ เราอาจขุดผลึกเซียนจนหมดภายในไม่กี่วัน” เฉินผิงพูดขณะสำรวจบริเวณโดยรอบ
เหมืองผลึกเซียนแห่งนี้ไม่ได้ใหญ่โต เหมืองขนาดใหญ่ถูกขุดไปหมดแล้ว มีเพียงเหมืองขนาดเล็กแบบนี้เท่านั้นที่สามารถซ่อนอยู่ได้หลายปีก่อนที่จะถูกพบ
“ได้เลย!” แม่ทัพซิงพยักหน้าและหันไปหาไป่เฉิง “ไป่เฉิง พาคนไปช่วยเฉินผิงขุด ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นข้างนอก ให้สนใจที่การขุดผลึกเซียนอย่างเดียว”
“รับทราบ!” ไป่เฉิงพยักหน้า
เมื่อสั่งการเรียบร้อยแล้ว เฉินผิงก็พาไป่เฉิงและคนอื่นๆ ไปขุดเหมือง ในขณะที่แม่ทัพซิงพาคนของเขาเฝ้ารอบภูเขาเพื่อป้องกันแม่ทัพฉิวโจมตีฉับพลัน
แม่ทัพซิงเพิ่งจะจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ภูเขาทั้งลูกก็เริ่มสั่นสะเทือน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หัตถ์เทวะราชันมังกร
ไม่มีตอน 3867-3871 ครับ...
เกินเดือนละ...
รออยู่นะครับ...
จะลงแดงแล้ว...
หายไปหลายวัน ไม่สบายหรือเปล่าครับ...
ยิ่งอ่านตอนก็ยิ่งสั้นลงๆ ของฟรีไม่มีในโลกจริงๆ เลิกอ่านกันเถอะเสียอารม...
เริ่มตั้งแต่ตอนที่ 1886 ตอนเริ่มสั้นลงๆ ต้องทำไง...
ไม่มีระบบจ่ายเงินผ่านหักบัญชีธนาคารหรือจ่ายผ่านทรูฯ บ้างหรือผมไม่ได้ใช้บัตรเครดิต...
3065-3074 ไม่มี...
อ่านมาถึงตอนที่ 136 แล้วแต่ต้องอ่านแบบผ่านๆเพราะแต่ละฉากวนอยู่ที่พระเอกโดนดูถูกตลอด จากคนทั้งเรื่องรวมทั้งพ่อแม่ด้วยเลยมั้ง พระเอกต้องเป็นโรคจิตอ่อนๆแน่เลย ไม่ได้คิดจะทำอะไรให้ดีขึ้นนอกจากคิดในใจว่าฉันเก่ง รอให้เขาดูถูกก่อนแล้วนิ่งๆ ยอมรับแล้วผ่านไป พยายามหาเรื่องที่พระเอกเก่ง หรือสู้ชีวิตแล้วดีขึ้น แต่แบบเหมือนฉันเก่งอยู่ในใจคนเดียว มันน่าอึดอัดมาก...