หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5372

เฉินผิงจดชื่อหลิวคุนไว้ในความทรงจำ “ขอบคุณฝ่าบาท ผมกับจื่อหยวนจะเริ่มตั้งแต่วันนี้ ทันทีที่ได้เบาะแสเราจะบอกทันที”

“ดี” ราชาจินลุกขึ้นและโอบไหล่เฉินผิง เสียงอ่อนโยนลง “ชะตากรรมของแคว้นขึ้นอยู่กับเจ้า ไม่ว่าเจ้าต้องการสิ่งใด เราจะจัดหาให้”

ด้านนอกวังหลวง อากาศฤดูใบไม้ผลิเบาบางลง จื่อหยวนหันไปมองเขา ดวงตาสีม่วงคมกริบ “เฉินผิง เราจะเริ่มจากตรงไหนก่อน”

“หน่วยข่าวกรอง” เฉินผิงตอบ “ถ้าตำหนักวิถีมารขโมยระฆังไป พวกมันคงสืบข้อมูลของอารามเหลยหยินมาแล้ว บันทึกเก่าๆ อาจมีเบาะแส และระหว่างนั้นเราก็สืบเรื่องหลิวคุนไปด้วย ฝ่าบาทอาจจะสังหรณ์ถูก”

จื่อหยวนพยักหน้าและพาเขาไปทางตะวันตก ผ่านตรอกซอกซอยคดเคี้ยวไปยังอาคารเงียบสงบแห่งหนึ่งที่ดูคล้ายกับตึกทั่วไป ยกเว้นรัศมีล่องหนที่แผ่ออกมา ที่นี่คือหน่วยข่าวกรอง ป้อมปราการแห่งเสียงกระซิบ

ม่อเชิงผู้เป็นหัวหน้าหน่วยข่าวกรอง ชายชราหลังค่อมขั้นเซียนโลการะดับเจ็ดทักทายพวกเขาทันทีที่เห็นตราสืบสวนของเฉินผิง และยิ่งเกรงขามเมื่อรู้ว่าผู้มาเยือนมีสายเลือดมังกรทอง ม่อเชิงหยิบเอกสารทั้งหมดที่เกี่ยวกับตำหนักวิถีมารและหลิวคุนออกมาให้โดยไม่ลังเล

เฉินผิงและจื่อหยวนก้มหน้าก้มตาอ่านม้วนเอกสารตั้งแต่รุ่งสางจนกระทั่งแสงตะเกียงดับ แต่กลับไม่ได้อะไร

เอกสารในตำหนักวิถีมารเต็มไปด้วยข้อมูลที่กระจัดกระจายและไม่แน่ชัด ข่าวลือเกี่ยวกับคนแปลกหน้าในชุดคลุม แต่ละเบาะแสหายไปก่อนที่จะมีการเขียนรายงานชุดที่สอง

ข้อมูลของหลิวคุนน้อยยิ่งกว่า มีเพียงบันทึกที่บอกว่าเขารับใช้ด้วยความภักดีและอย่างอื่นๆ ที่เกี่ยวกับกิจการในราชสำนักทั่วไป ไม่มีอะไรลึกลับ ไม่มีสิ่งผิดปกติ

“หลิวคุนอาจจะแนบเนียนมาก” จื่อหยวนพึมพำด้วยความหงุดหงิด “หรือไม่ก็บริสุทธิ์จริงๆ”

เฉินผิงส่ายหัว “อาจะเป็นแค่ฉากหน้า หลิวคุนดำรงตำแหน่งในราชสำนักมาหลายปี ถ้าต้องการขจัดมลทิน เขาก็มีเวลาเหลือเฟือ เราต้องหาแหล่งข้อมูลอื่นที่นอกเหนือจากที่นี่”

ทันใดนั้นเอง เสมียนชั้นผู้น้อยคนหนึ่งก็รีบเข้ามา “ท่านหัวหน้า ท่านหญิง เฉินผิง มหาเสนาบดีส่งคำเชิญมา ท่านเชิญเฉินผิงไปร่วมงานเลี้ยงเย็นวันพรุ่งนี้”

หลิวคุนลุกขึ้นทันทีและคำนับอย่างอบอุ่น “เฉินผิง ช่างเป็นเกียรติยิ่ง ขออภัยที่ไม่ได้ออกไปต้อนรับที่ประตู ต้องขออภัยจริงๆ”

“ท่านสุภาพเกินไปแล้ว” เฉินผิงตอบกลับด้วยน้ำเสียงแฝงมารยาท

ระหว่างนั้นสายตาของเฉินผิงมองผ่านเสนาบดีไปยังเบื้องหลัง เห็นชายหลายคนในชุดดำยืนนิ่ง แต่ละคนแผ่รัศมีที่ใกล้เคียงขั้นเซียนโลการะดับแปด เห็นได้ชัดว่าเป็นทหารยามของหลิวคุน

บนโต๊ะหินคืออาหารที่แพงจนน่าจะทำให้แคว้นล้มละลายได้ สาวใช้สองคนรออยู่ข้างๆ สายตามองต่ำ ลมหายใจสงบนิ่ง

หลิวคุนรินสุราสีทองที่ระยิบระยับราวกับแสงดาวในจอกเหล้า “เฉินผิง ชายผู้มีสายเลือดมังกรทองอยู่ในกายและเปี่ยมด้วยพลัง เป็นบุญของแคว้นที่ได้พบเจ้า ข้านับถือมานาน และวันนี้ข้าขอเสนอสุราธรรมดาๆ จอกนี้แลกกับมิตรภาพของเรา”