หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5444

ใบหน้าของเขาขาวซีด ดวงตาลึกกลวง แต่ริมฝีปากเปล่งประกายแดงเข้มดุจเลือด ทุกลมหายใจมีกลิ่นคาวเลือด

แม่ทัพมารสี่คนโอบล้อมเขา ดึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวเข้าตัวเช่นเดียวกัน

ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในพวกเขาคือม่อหยวน ร่างกายของเขากลับมาเกือบสองในสามส่วน เกราะสีดำห่อหุ้มอกบึกบึน ในมือถือหอกดำทะมึนเล่มใหญ่ที่ลงอักขระ

ร่างของแม่ทัพที่เหลืออีกสามคนเริ่มเป็นรูปร่าง รัศมีของพวกเขาขยายจนห้องสั่นสะเทือน

ที่มุมมืดในห้อง เซี่ยหวู่หยิงแห่งตำหนักวิถีมารยืนอยู่ตรงนั้น เขาดูเจ็บปวดทุกครั้งที่แสงพลังวิญญาณริบหรี่ลง

เขาใช้เวลารวบรวมวิญญาณเหล่านั้นหลายปี ซึ่งใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับบำเพ็ญเพียรวิชามาร ตอนนี้กลับถูกคนอื่นแย่งไปใช้ ถูกมารกลืนวิญญาณสูบกินอย่างไม่แยแส

แววตาของเขาโกรธเกรี้ยว แต่ความหวาดกลัวทำให้ไม่กล้าทักท้วง การท้าทายมารกลืนวิญญาณก็เหมือนกับรนหาที่ตาย

เซี่ยหวู่หยิงจึงยืนนิ่ง ถูกบังคับให้มองดูผลงานของตัวเองที่โดนแย่งไป

“ฮ่าๆๆ”

เสียงหัวเราะดิบเถื่อนของมารกลืนวิญญาณดังกึกก้องไปทั่วห้องโถง “มีแต่วิญญาณเลิศรสทั้งนั้น! อีกไม่นานเนื้อหนังของข้าจะกลับมาอย่างสมบูรณ์ พลังของข้าจะถึงจุดสูงสุดอีกครั้ง เมื่อถึงเวลานั้น ชั้นหกและแม้แต่ชั้นเก้าจะอยู่ใต้ฝ่าเท้าข้า!”

เหล่าแม่ทัพหยุดดูดกลืน ดื่มด่ำกับพลังที่พลุ่งพล่านในสายเลือดอย่างพึงพอใจ

“ความเฉลียวฉลาดของท่านยากจะหาใครเทียบได้ นายท่าน” ม่อหยวนกล่าวพลางลดหอกลงด้วยความยำเกรง “เมื่อพลังของท่านฟื้นคืน ไม่มีใครในชั้นหกต้านพวกเราได้!”

เสียงหัวเราะลั่นของพวกเขาปนกับเสียงโหยหวนของวิญญาณที่ถูกจองจำ ทำให้ห้องโถงใหญ่เต็มไปด้วยเสียงชั่วร้ายชวนให้รู้สึกสิ้นหวัง

“และวิญญาณมารที่เขาดูดกลืน” หลิงเย่วพูดพลางขมวดคิ้ว “เพิ่มพลังให้กับสมุนทุกคนของเขา การต่อสู้ครั้งนี้จะไม่เหมือนกับที่หุบเขา”

“เฉินผิง สัญญากับข้าว่าเจ้าจะไม่บุกเข้าไปสุมสี่สุมห้า” จื่อหยวนกระซิบพลางกำด้ามดาบแน่น แม้มือของเธอจะสั่นเบาๆ

เฉินผิงพยักหน้าตอบ ปราณสีทองลอยรอบตัวเขา กระบี่พิฆาตมังกรส่งเสียงอยู่ในมือด้วยความกระหายต่อสู้

เรือรบแล่นเข้าสู่ลานกว้างหลังประตูเมือง หลิงซื่อนำคนของเธอไปตามทางจนกระทั่งเผชิญกับมารกลืนวิญญาณและกองทัพแห่งความมืดของเขา พลังศักดิ์สิทธิ์เผชิญหน้ากับความมืด

“มารกลืนวิญญาณ” หลิงซื่อตะโกนเสียงใส “เจ้าเพิ่มพลังด้วยการกลืนกินวิญญาณของผู้อื่นหรือ ข้าไม่แปลกใจเลยที่เจ้าต่ำช้าเช่นนี้”

มารกลืนวิญญาณหัวเราะเสียงแหบห้าว “ปากกล้าไปก็เท่านั้น หลิงซื่อ ต่อให้มาเป็นร้อยเป็นพันคน อย่างเจ้าจะทำอะไรข้าได้ เมื่อพลังของข้ากลับคืนเต็มร้อย แม้แต่ราชาสูงสุดก็ไม่อาจเอาชนะข้า”