หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5450

เสียงหัวเราะโหดเหี้ยมของมารกลืนวิญญาณสะท้อนผนังห้อง "พวกเจ้าทุกคนต้องตายใครหน้าไหนก็ขวางข้าไม่ได้!"

กองทัพมารด้านนอกเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆวิญญาณมารสองแสนดวงพร้อมกับผู้บำเพ็ญเพียรมารนับหมื่นทะลักเข้ามาในวัง

รัศมีพวยพุ่งขึ้นฟ้าเมฆสายฟ้าปกคลุมจนด้านบนนครหลวงมีแต่ความมืดมิด

"ยอมรับชะตากรรมของเจ้า" มารกลืนวิญญาณเย้ยหยัน "วันนี้พวกเจ้าจะตายและจากนั้นจะไม่มีใครในชั้นหกหยุดข้าได้!"

สายตาที่จ้องมองเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ทุกคนรับรู้อย่างเงียบๆ ว่าคงต้องจบชีวิตที่นี่ และชั้นหกจะสูญสิ้นตามไปด้วย

หลิงซื่อที่ใบหน้าเปื้อนเลือดพยายามลุกเธอเช็ดคราบเลือดและจ้องมารกลืนวิญญาณเขม็ง "มารกลืนวิญญาณ ต่อให้พวกเราตาย ชีวิตเจ้าจะไม่มีวันสงบสุข สักวันจะมีคนหยุดยั้งเจ้า"

เขาแค่นหัวเราะ น้ำเสียงเย้ยหยัน "เจ้าคงอยู่ไม่ถึงวันนั้น"

รัศมีมารปะทุจากร่างของเขาและพุ่งเข้าใส่หลิงซื่อกับพรรคพวกของเธอ

คลื่นรัศมีมารเข้ามาใกล้ทุกคนหมดหนทางสู้

ผนังหินแตกร้าวและเพดานสะเทือนท้องพระโรงคล้ายจะถล่มลงมาได้ทุกเมื่อ

กองทัพผู้บำเพ็ญเพียรมารนอกวังโห่ร้องชัยชนะกำลังจะตกเป็นของพวกเขา

หลิงซื่อเฉินผิงราชาจินหลิงเย่วและจื่อหยวนยืนหลังชนกันสีหน้าเคร่งเครียดแต่ความเด็ดเดี่ยวในแววตายังไม่มอดดับ แม้รอบกายจะมีเพียงความมืด

ไม่ว่าจะขุนศึกหรือนักปราชญ์หน้าไหนก็คงหมดหวังทุกแผนการของพวกเขาพังทลาย ราวกับธงศึกที่หักโค่นกลางสนามรบ

"เจ้าหนู ถอยไปซะพวกเจ้าสู้มารกลืนวิญญาณไม่ไหวหรอกให้ข้าใช้ร่างของเจ้าข้าพอถ่วงมันไว้ได้บ้าง คงนานพอที่พวกเจ้าจะหนีไปได้"

"จ้าวมารสีชาด?" มารกลืนวิญญาณหรี่ตาลง "ยังไม่ตายอีกเหรอ เจ้าแก่!"

"เจ้าก็ยังไม่ตายเหมือนกันนี่แล้วข้าจะไปก่อนได้ยังไง" เฉินผิงที่ไม่ใช่เฉินผิงตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"ฮ่า! ถึงจะยังไม่ตาย แต่เจ้ามันก็แค่เศษเสี้ยววิญญาณไร้พลังในร่างของคนอื่นต่อให้ยังมีร่างกาย เจ้าก็เอาชนะข้าไม่ได้ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตัวเจ้าในสภาพนี้" เสียงหัวเราะหยามเหยียดของมารกลืนวิญญาณดังสะเทือน

มารกลืนวิญญาณและจ้าวมารสีชาดเคยเป็นจ้าวมารที่ครองชั้นเก้ามาแล้ว จึงรับรู้ตัวตนของแต่ละคนได้ในทันทีที่จ้าวมารสีชาดเข้าควบคุมร่างของเฉินผิง

"ข้าไม่จำเป็นต้องฆ่าเจ้า" จ้าวมารสีชาดตอบและชูกระบี่ "แค่ถ่วงเวลาก็พอ"

เขาพุ่งเข้าไปด้วยความเร็วสูงกระบี่พิฆาตมังกรแหวกอากาศเมื่อผ่านพวกเดียวกันที่กำลังสับสนเขาก็ตะโกน "หนีไปเร็ว!"