หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5468

เสียงกรีดร้องลอยตามมาเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดร่างเงาของมารกลืนวิญญาณเริ่มก่อตัว ไม่มีเลือดเนื้อแต่อัดแน่นไปด้วยเพลิงวิญญาณดำทะมึน

"ฮ่าๆๆ... ข้าเป็นอิสระอีกครั้ง!" เสียงนั้นดังกระหึ่มด้วยความยินดีและคุ้มคลั่ง

จ้าวมารอัคคีค้อมหัวเล็กน้อยพร้อมแสยะยิ้ม "ไม่ได้พบกันเสียนาน"

มารกลืนวิญญาณเบิกตากว้าง "จ้าวมารอัคคี? ท่านมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?"

"มาช่วยเจ้าน่ะสิ" จ้าวมารอัคคีตอบ "ถ้าข้าไม่ถูกจับขังคุกเพลิง เจ้าก็คงไม่ต้องอับอายเช่นนี้"

"บุญคุณของท่านใหญ่หลวง" มารกลืนวิญญาณตอบด้วยน้ำเสียงยำเกรง "จากนี้ไป ข้าจะยอมบุกลุยไฟเพื่อท่าน"

จ้าวมารอัคคีพยักหน้า "เราจะปกครองทั้งเก้าชั้นร่วมกัน"

"เราจะถล่มสรวงสวรรค์ให้ราบ!" มารกลืนวิญญาณกู่ร้องอย่างกระหาย

สองจอมมารเผยรอยยิ้มแห่งความโลภและโหดเหี้ยม

แรงระเบิดตามมาหลังจากนั้นร่างของเซียนอัคคีวิญญาณลอยออกมาจากฝุ่นควันเพลิงสีทองพวยพุ่งจากตัวเขา

เพลิงทองพุ่งขึ้นสูง รัศมีของเขาแผ่ความร้อนและโทสะ

รอยยิ้มของจ้าวมารอัคคีหายไปไม่นึกว่าศัตรูที่ล้มไปแล้วจะลุกขึ้นมาได้ ทั้งยังระเบิดพลังเจิดจ้ายิ่งกว่าเดิม

เขาพุ่งผ่านเปลวไฟ ดวงตาส่องสว่างราวดวงตะวัน "จ้าวมารอัคคีบังอาจปลดปล่อยมารกลืนวิญญาณ เจ้าได้เลือกความตายของตัวเองแล้ว"

รัศมีของเขาระเบิดเพลิงแผ่รัศมีส่องสว่างที่ปัดเป่าความชั่วร้ายพลังของเขาเพิ่มขึ้นอีกขั้นในพริบตา

จ้าวมารอัคคีผงะถอยหลัง "อะไรกัน...เป็นไปไม่ได้! พลังของเจ้าสูงเกินข้าไปแล้วเจ้าทำได้ยังไง?"

"ข้าสำเร็จวิชาอัคคีเที่ยงแท้ได้แล้ว" เซียนอัคคีวิญญาณกล่าวอย่างเย็นชา "เพลิงที่จะแผดเผาความชั่วร้ายของเจ้า"

เขาหายตัวและกลายเป็นดาวหางสีทองที่พุ่งใส่อกของศัตรู

เสียงระเบิดดังก้องในสนามรบจ้าวมารอัคคีพ่นเลือดออกมารดพื้น

ร่างของเขาหล่นลงพื้นหน้าซีดและเบิกตาโพลงด้วยความเหลือเชื่อนึกไม่ถึงว่าเซียนอัคคีวิญญาณจะซ่อนไพ่ตายทรงพลังเอาไว้