หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5481

เฉินผิงลองนึกตามคำพูดนั้น และเห็นว่ามันก็สมเหตุผล

ในอาณาจักรแดนสรวง คู่ต่อสู้ของเขาล้วนแข็งแกร่ง แต่เมื่ออยู่ที่นี่ไม่มีใครเทียบเขาได้

เขาจะตั้งฉายาของตัวเองให้อลังการแค่ไหนก็ได้ ไม่มีใครกล้าแย้งอยู่แล้ว

"แล้วตอนนี้เซียนเมฆาอยู่ที่ไหน?" เฉินผิงถามด้วยสายตาคมกริบดั่งดาบ

ผู้อาวุโสม่อลังเล แล้วก็ส่ายหัว "ข้าไม่รู้ นานๆ เขาถึงจะมาที่สำนักม่อชื่อ ครั้งล่าสุดเมื่อเดือนที่แล้ว เขามาเอามณีสวรรค์แล้วก็ไป"

เฉินผิงหรี่ตา ตัวตนของเซียนเมฆาช่างลึกลับนัก

"แล้วเปลี่ยนศิลาวิญญาณให้เป็นมณีสวรรค์ได้ยังไง?" เฉินผิงถามต่อ

"ใช้เคล็ดลับที่เซียนเมฆาสอนเรา" ผู้อาวุโสม่อตอบ "ต้องใช้อาคมและเครื่องมือที่เฉพาะเจาะจง"

"พาฉันไปดู" เฉินผิงสั่งด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง

ผู้อาวุโสม่อพยักหน้า "ก็ได้ ตามข้ามา"

เขาพาเฉินผิงเดินลึกเข้าไปจนสุดหุบเขา เงาขนาดยักษ์ทาบทับพื้นหิน

หม้อต้มยาสูงใหญ่ปรากฎ เฉินผิงดูสนอกสนใจ

"นี่น่ะเหรอของที่ใช้หลอมศิลา" เขาถามพลางสัมผัสผิวสีสัมฤทธิ์ของมัน

"ใช่แล้ว" ผู้อาวุโสม่อตอบ

เขาสัมผัสหม้อที่อยู่ใกล้ๆ เซียนเมฆาสร้างหม้อหลอมวิญญาณด้วยตัวเอง จุดประสงค์คือเปลี่ยนศิลาวิญญาณให้เป็นมณีสวรรค์

เฉินผิงเดินเข้าไปใกล้ขณะเพ่งมองลวดลายบนหม้อ มีอักขระส่องแสงสีเงินจางๆ

ปราณเซียนที่พ่นออกมาเบาๆ บ่งบอกถึงต้นกำเนิดของหม้อหลอม ไม่เลว เซียนเมฆานับว่ามีฝีมือ

ทันใดนั้นเอง ผู้อาวุโสม่อก็แทงมือออกไป ยิงแสงรัศมีมารใส่หลังของเฉินผิง

หลี่ชิงชานรีบตะโกนเตือน "ระวัง!"

"เข้ามาพร้อมกันเลย" เฉินผิงพูดขึ้น "ฉันไม่อยากเสียเวลาจัดการทีละคน"

เหล่าศิษย์สบตากันและพุ่งเข้าไป ดาบและคาถาส่องประกาย

เฉินผิงชูนิ้วขึ้นสองนิ้ว ศัตรูทุกคนกลายเป็นควันสีเทาและปลิวหายไป ราวกับไม่เคยมีตัวตน

เมื่อเห็นเขากำจัดเหล่าศิษย์ได้อย่างง่ายดาย ผู้อาวุโสม่อก็หน้าซีดเซียวด้วยความกลัว เพิ่งรู้ตัวว่าทำพลาดอย่างร้ายแรง

"ทีนี้บอกเรื่องเซียนเมฆามาให้หมดได้หรือยัง?" เฉินผิงพูดขณะหรี่ตามองชายชรา

"ขะ-ข้าบอกเท่าที่รู้ไปหมดแล้ว" ผู้อาวุโสม่อพูดตะกุกตะกัก " พลังของเซียนเมฆาเป็นความลับ พวกเราไม่กล้าขุดคุ้ยหรอก"

"งั้นฉันก็ไม่จำเป็นต้องไว้ชีวิตแก"

เฉินผิงที่ตัดสินใจได้แล้วหันหลัง ชายเสื้อคลุมของเขาสะบัด

รัศมีพวยพุ่งจากตัวเขา บีบร่างผู้อาวุโสม่อ เลือดไหลออกมาจากตา จากหูและทวารทุกจุดในร่าง เขาล้มลง สิ้นใจก่อนจะทันได้กรีดร้อง