หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5540

จ้าวมารสีชาดยิ้มเยาะ "ข้าคือจ้าวมารสีชาด เจ้าบังอาจเข้ามาในอาณาเขตของข้าและพยายามดูดกลืนวิญญาณของเฉินผิง การกระทำนั้นไม่ต่างกับฆ่าตัวตาย"

เซี่ยหวู่หยิงใจเต้นระรัว เขาไม่นึกว่าในทะเลจิตสำนึกของเฉินผิงจะมีสิ่งที่ทรงพลังขนาดนี้

"จ้าวมารสีชาด?" เซี่ยหวู่หยิงตะลึง เขาเคยได้ยินชื่อนี้ตอนอยู่ที่ชั้นหก ตอนนั้นมารกลืนวิญญาณตะโกนชื่อนี้ระหว่างต่อสู้กับเฉินผิง

"จ้าวมารสีชาดงั้นเหรอ แล้วมาทำอะไรในทะเลจิตสำนึกของเฉินผิง?" เซี่ยหวู่หยิงถาม

"ไม่ใช่เรื่องของเจ้า!" จ้าวมารสีชาดแค่นเสียงเย็นชา "ในเมื่อกล้าทำร้ายร่างที่ข้าอาศัย เจ้าก็ต้องลิ้มรสโทสะของข้า!"

ร่างของจ้าวมารสีชาดกระพริบหายไป และปรากฎตัวตรงหน้าเซี่ยหวู่หยิงในพริบตาพร้อมเหวี่ยงหมัด

เซี่ยหวู่หยิงสีหน้าตกใจ รีบใช้คาถาป้องกันตัว

ทว่าคาถาของเขาไม่ต่างจากกระดาษเมื่อเผชิญกับจ้าวมารสีชาด มันฉีกขาดอย่างง่ายดาย

เปรี้ยง!

เซี่ยหวู่หยิงลอยละลิ่วเมื่อสัมผัสหมัดของจ้าวมารสีชาด ร่างกระแทกพื้นอย่างแรง

เขากระอักเลือดออกมา หน้ายิ่งซีดลงกว่าเดิม

เซี่ยหวู่หยิงไม่นึกว่าจ้าวมารสีชาดจะทรงพลังขนาดนี้ แม้แต่กระบวนท่าเดียวยังรับไว้ไม่ได้

จ้าวมารสีชาดเดินไปหาเซี่ยหวู่หยิง มองลงมาและพูด "กล้าดียังไงถึงอวดดีกับข้าทั้งที่มีฝีมือแค่นี้"

เซี่ยหวู่หยิงพยายามลุกขึ้น แต่หมัดของจ้าวมารสีชาดหนักเกินไปจนเขาลุกไม่ไหว "อย่า...อย่าได้ใจไปนัก ข้าคือผู้อาวุโสแห่งตำหนักวิถีมาร เราเชี่ยวชาญเรื่องเก็บเกี่ยววิญญาณ ตอนนี้เจ้าก็เป็นวิญญาณเช่นกัน ถ้ากล้าแตะต้องข้าเจ้าเดือดร้อนแน่!"

จ้าวมารสีชาดหัวเราะลั่น "ตำหนักวิถีมาร? พวกเจ้ามันก็แค่ตัวตลกถ้าเทียบกับข้า!"