หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5541

เมื่อเฉินผิงกับหูหม่าซือรู้สึกว่าพันธนาการหายไป ทั้งสองก็รีบลุกขึ้น

เมื่อเห็นอาคมรอบตัวที่สลายไปและศพแห้งเหี่ยวของเซี่ยหวู่หยิงบนพื้น ทั้งคู่ก็สับสนไปหมด

"อะไรกัน...มันเกิดอะไรขึ้น?" หูหม่าซือสงสัย

เฉินผิงก็งงไม่ต่างกัน เขาจำได้ว่าถูกเซี่ยหวู่หยิงดึงวิญญาณออกไปจนสลบ

เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น

ทันใดนั้นเสียงจ้าวมารสีชาดก็ดังขึ้นในทะเลจิตสำนึกของเฉินผิง "เจ้าหนู ครั้งนี้เจ้าโชคดี ถ้าข้าไม่มาช่วย วิญญาณเจ้าคงถูกมันกลืนกินไปแล้ว!"

เฉินผิงใจหายวาบ เขารีบถาม "ท่านจ้าวมาร ท่านช่วยผมไว้เหรอ? แต่ท่านบอกว่ากำลังจะสลายไปเพราะวิญญาณของท่านอ่อนแอลงไม่ใช่เหรอ?"

เฉินผิงไม่เข้าใจ วิญญาณจ้าวมารสีชาดอ่อนแอลงมากหลังจากสู้กับมารกลืนวิญญาณ ดังนั้นเขาไม่น่าจะช่วยได้

"อ่อนแอแล้วยังไง แค่ทำลายปราณสัมผัสของเจ้านั่นในทะเลจิตสำนึกของเจ้ามันของง่ายๆ ข้าคือจ้าวมารแห่งชั้นเก้า อย่างมันเทียบข้าไม่ได้หรอก" จ้าวมารสีชาดคุยโว

"ขอบคุณมาก ท่านจ้าวมาร..." เฉินผิงตอบ

เฉินผิงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในทะเลจิตสำนึกของเขา แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณจ้าวมารสีชาด

"ไม่เห็นต้องขอบคุณ" จ้าวมารสีชาดพูดอย่างภูมิใจ "อีกอย่างวิญญาณของเจ้านั่นถูกคัมภีร์โบราณกลืนกินต่างหาก ข้าเลยไม่ต้องลงแรงมาก"

เฉินผิงถึงได้เข้าใจว่าวิญญาณของเซี่ยหวู่หยิงถูกคัมภีร์ทองต้าหลัวในทะเลจิตสำนึกกลืนกิน

แม้แต่วิญญาณของจ้าวมารสีชาดยังเกรงกลัวคัมภีร์ทองต้าหลัว เซี่ยหวู่หยิงย่อมไม่มีทางรอด

เมื่อเห็นสีหน้าเฉินผิง จ้าวมารสีชาดก็รีบอธิบาย "แต่ข้าปราบเจ้านั่นได้ก่อน เพราะฉะนั้นข้าไม่ได้พูดเกินจริง!"

"แน่อยู่แล้ว ท่านคือผู้ที่น่าเกรงขามที่สุดในชั้นเก้า จะพูดเกินจริงได้ยังไง" เฉินผิงยิ้ม