หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5563

"ถ้าขนาดท่านยังไปไม่ได้ ผมก็คงไม่ไหว แล้วผมจะเสริมพลังให้ร่างกายยังไง?" เฉินผิงถาม

เขาไม่อยากเสียเวลาคุยกับชายคนนี้อีกแล้ว

ภพที่ขนาดคนระดับนี้ยังไปไม่ได้ย่อมเกินความสามารถของเขา คำแนะนำนั้นเท่ากับว่าไร้ประโยชน์

"ถ้าต้องการเสริมพลังให้ร่างกาย เจ้าต้องต่อสู้ไม่หยุด ปล่อยให้ร่างกายถูกโจมตีไปเรื่อยๆ เมื่อร่างกายซ่อมแซมตัวเองก็จะแกร่งขึ้นอย่างแท้จริง" เขาอธิบาย

ระหวางที่พูด อุกกาบาตเพลิงนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมาจากท้องฟ้ามืดมิดอีกครั้ง สาดซัดลงมาราวสายฝน

ร่างกายของชายคนนั้นเริ่มเลือนราง อุกกาบาตเพลิงพุ่งผ่านตัวเขาไปโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"ทำลายอุกกาบาตเพลิงเหล่านี้ซะ แล้วกายหยาบของเจ้าจะแข็งแกร่งขึ้น..." เขาแนะนำเฉินผิง

เฉินผิงพยักหน้า จากนั้นก็เรียกกระบี่พิฆาตมังกรออกมา สาดซัดปราณดาบอันเจิดจ้าขึ้นไปบนฟ้า

เฉินผิงถือกระบี่พิฆาตมังกรทะยานไปข้างหน้า ปะทะกับห่าฝนอุกกาบาตเพลิง

เพลิงนั้นลุกไหม้ร้อนแรง อุกกาบาตหนักหน่วง มีทั้งความร้อนและแรงกระแทกมหาศาล

ตูม!

อุกกาบาตลูกแรกเข้าที่อกเฉินผิง แรงปะทะซัดเขาลอยไปด้านหลังราวกับว่าวสายขาด เขากระอักเลือดออกมา

เสื้อผ้าตรงส่วนอกกลายเป็นเถ้าถ่านทันที ผิวถูกไหม้เป็นสีแดง กลิ่นเหม็นไหม้จางๆ โชยออกมา

เฉินผิงทั้งไอทั้งพยายามลุก มันสะเทือนเข้าไปถึงอวัยวะภายในของเขา

"อย่าหลบ! ใช้ร่างกายของเจ้ารับตรงๆ!" เสียงชายคนนั้นดังมาจากไกลๆ "ต้องปล่อยให้เพลิงของอุกกาบาตแผดเผาผิวหนังทุกส่วน กายหยาบของเจ้าถึงจะแกร่งขึ้นได้!"

เฉินผิงกัดฟันพุ่งเข้าใส่ห่าฝนอุกกาบาตอีกครั้ง

คราวนี้เขาไม่ใช้อาวุธรับ เก็บกระบี่พิฆาตมังกรลง กำหมัดยืนรับแรงกระแทกของอุกกาบาตทีละลูก

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

เวลาผ่านไป ร่างกายของเฉินผิงเริ่มทนทานอุกกาบาตเพลิงที่ระดมโจมตีได้มากขึ้นเรื่อยๆ

บาดแผลที่ใช้เวลารักษานานเริ่มเยียวยาอย่างรวดเร็ว

สีผิวหนังเริ่มกลับมาเป็นปกติและทนทานมากขึ้น

เฉินผิงกระพริบตา เขาหายใจเข้าลึกๆ กางแขนออก รับอุกกาบาตเพลิงอย่างเต็มใจ

ครั้งนี้เขาไม่ได้ตั้งรับ แต่โจมตีแทน

"จงกลืนกิน!" เฉินผิงตะโกน ใช้วิชากายากลืนสวรรค์

ร่างกายของเขาราวกับหลุมดำยักษ์ ดูดพลังของอุกกาบาตเพลิงอย่างหิวกระหาย