หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5564

ขณะที่อุกกาบาตเพลิงพุ่งใส่เฉินผิง มันก็ถูกดูดกลืนและถูกเปลี่ยนให้เป็นพลังเสริมร่างกายของเขา

ตูม! ตูม! ตูม!

เสียงดังกระทบร่างเฉินผิงระรัว กล้ามเนื้อที่ได้พลังหล่อเลี้ยงบึกบึนมากขึ้น กระดูกส่งเสียงลั่นและเริ่มเปลี่ยนแปลง

ส่วนสูงยืดขึ้นเล็กน้อย ร่างกายของเขาทนทานและสมดุลยิ่งกว่าเดิม

"ยังไม่พอ!" เสียงชายคนนั้นดังขึ้นอีกครั้ง "รับอุกกาบาตเพลิงให้มากกว่านี้!"

อุกกาบาตเพลิงพุ่งออกมาจากขอบฟ้าไกลราวกับได้ยินเขา จำนวนมากกว่าเดิมถึงสิบท่า

อุกกาบาตใหญ่ขึ้น สว่างขึ้น พลังมหาศาลยิ่งขึ้น

ทว่าเฉินผิงในตอนนี้ไม่กลัวอีกต่อไปแล้ว เขาคำรามขึ้นฟ้า ร่างกายเปล่งแสงทองจางๆ บ่งบอกว่ากายหยาบของเขาพัฒนาไปอีกขั้นแล้ว

"เข้ามาเลย!" เฉินผิงกระโดดขึ้นไป พุ่งใส่จุดที่มีอุกกาบาตเพลิงหนาแน่นที่สุด

เขาเหวี่ยงหมัดราวกับค้อน แต่ละมัดทุบอุกกาบาตเพลิงแตกหลายลูก

ขณะเดียวกันร่างกายของเขาก็ดูดกลืนพลังอย่างกระหาย ทำให้ยิ่งแกร่งขึ้นไปอีก

เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!

กระดูกของเขาที่หนาขึ้นเรื่อยๆ ปริแตกไม่หยุด

พลังหล่อเลี้ยงกล้ามเนื้อของเขา ทำให้หนาขึ้นและทรงพลังขึ้น ผิวหนังทุกส่วนเปล่งแสง

ชายคนนั้นที่มองอยู่ไกลๆ พยักหน้าอย่างพอใจ "ยอดเยี่ยม กายหยาบของเจ้าคงกระพัน แต่แค่นี้ยังไม่พอ ทำต่อไป!"

เฉินผิงไม่หยุด ราวกับร่างกายของเขาเป็นหลุมดำที่ไม่เคยรู้จักพอ

พลังของอุกกาบาตเพลิงไหลเข้าร่างไม่หยุด กลายเป็นพลังที่ยิ่งทำให้เขาทนทาน

เฉินผิงไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว หลังเพลิงอุกกาบาตถูกดูดกลืนหมดสิ้น เขาก็ลืมตา

เขาคือทายาทแห่งตำหนักวิถีมาร ตำแหน่งสูงยิ่งกว่าเซี่ยหวู่หยิงเสียอีก

เป็นเหตุผลที่เจ้าตำหนักซานต้องมารอเขาด้วยตัวเอง

องค์ชายหวู่สีหน้าเรียบเฉย ไม่สนใจคำเยินยอของเจ้าตำหนักซาน

"เจ้าอยากปลดเจ้าตำหนักซื่อจากตำแหน่งและยึดครองวังราชาสูงสุดใช่ไหม?" องค์ชายหวู่ถามเจ้าตำหนักซาน

เจ้าตำหนักซานพยักหน้า "ถูกต้อง ข้าร่วมมือกับตำหนักวิถีมารมานาน จึงหวังว่าตำหนักวิถีมารจะช่วยข้าได้!"

"ข้าจะช่วยเจ้า" องค์ชายหวู่พยักหน้า

เมื่อได้ฟังคำถาม องค์ชายหวู่ก็ยิ้มเยือกเย็น "ไม่ต้องห่วง ทุกอย่างอยู่ในความควบคุมของข้า..."