หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5576

เขาไม่รู้ว่าเฉินผิงออกมาจากช่องว่างมิติได้ยังไง แต่เขารู้ว่าต่อให้เหลือมือข้างเดียวก็จัดการเซียนโลกาได้

เฉินผิงยิ้มน้อยๆ เขาแบมือ จิตดาบในตัวแผ่ออกมา ทันใดนั้นร่างของเขาก็หายไป

สำหรับเจ้าตำหนักซาน เขาไม่จำเป็นต้องใช้กระบี่พิฆาตมังกร ใช้แค่อาวุธที่สร้างจากจิตดาบ

เจ้าตำหนักซานหุบยิ้มพร้อมขมวดคิ้ว รู้สึกได้ถึงความไม่สบายใจที่ก่อตัว

การใช้จิตสร้างคมดาบ ไม่ใช่สิ่งที่เซียนโลกาทั่วไปทำได้

ฝ่ามือข้างขวาของเจ้าตำหนักซานฟาดออกไป ปลดปล่อยคลื่นพลังทำลายล้าง

ลำแสงกระบี่ฟันใส่เจ้าตำหนักซานด้วยความแม่นยำ

แต่เมื่อลำแสงสัมผัสรัศมีของเขา มันก็ถูกพลังที่เหนือกว่าทำลายให้สลายไป

เฉินผิงสะบัดข้อมือ จิตดาบก็กระพริบ ฟันใส่แรงกดดันที่ขวางมันเอาไว้ด้วยพลังอันน่าเกรงขาม

แรงปะทะดังลั่น เจ้าตำหนักซานถอยไปข้างหลัง เท้าครูดพื้นหินไปหลายร้อยก้าวกว่าจะทรงตัวได้

ทุกคนที่ได้เห็นต่างอ้าปากค้างด้วยความคาดไม่ถึง

จังหวะที่จิตดาบของเฉินผิงผลักเจ้าตำหนักซานให้ถอยไป เสียงอุทานก็ดังไปทั่ว กระทั่งเจ้าตำหนักซื่อที่ไม่ค่อยแสดงอารมณ์ยังมองเฉินผิงด้วยสายตาเกรงขาม ราวกับเพิ่งเห็นฟ้าผ่าลงมาตรงหน้า

องค์ชายหวู่หน้าแดงด้วยความอับอาย เขาเพิ่งดูถูกฝีมือเฉินผิงก่อนเริ่มต่อสู้ ตอนนี้ดูเหมือนว่าความโอหังของเขาจะย้อนกลับมาตบหน้าเจ้าของ

เขารู้ว่าต่อให้เอาจริง เขาก็ไม่มีทางผลักเจ้าตำหนักซานให้ถอยไปได้ ในตอนนั้นองค์ชายรู้สึกว่าตัวเองช่างอ่อนด้อย

เฉินผิงลดจิตดาบที่เปล่งแสงลง แววตาของเขาดูผิดหวัง "แกยังยืนได้อยู่อีก ฉันคงต้องซ้อมให้หนักกว่านี้"

"โอหังนัก!"

โทสะของเจ้าตำหนักซานปะทุ คำพูดของเฉินผิงหยามเกียรติเขา การที่เซียนโลกาคิดจะโค่นเขาในกระบวนท่าเดียวนั้นยากจะยอมรับได้

ก่อนที่เขาจะพุ่งเข้าไป ดาบเล่มใหม่ที่สร้างจากจิตก็ปรากฎอีกครั้ง ผุดขึ้นมากลางอากาศและแทงใส่อกของเจ้าตำหนักซาน

ไม่มีประกายคมดาบ ไม่มีจังหวะให้ตั้งตัว เจตจำนงของเฉินผิงสร้างดาบจากอากาศธาตุ คมดาบสีเงินผุดขึ้นมาตามที่เขาต้องการ