“อย่ากังวลไปเลยคุณโจว ผมจะให้คนของผมโอนเงินไปให้คุณเดี๋ยวนี้...”
ฉินเสี่ยวเทียนดูจะพอใจมาก
“รอเดี๋ยว...”
จู่ๆ ไป๋เสี่ยวซานก็ลุกขึ้น ในขณะที่ฉินเสี่ยวเทียนกำลังจะโอนเงิน
เขาไม่สามารถจะอยู่เฉยและปล่อยให้ตระกูลฉินได้เครื่องรางไปครองเพราะมันจะยิ่งทำให้ตระกูลไป๋ไล่ตามตระกูลฉินได้ยากขึ้น แม้ตระกูลไป๋จะมีเฉินผิงที่บำเพ็ญเพียรพลังชี่ แต่ชายหนุ่มก็ยังเด็กเกินไป และมันอาจจะใช้เวลานานกว่าที่เขาจะบำเพ็ญเพียรสำเร็จ
“มีอะไรหรือเปล่าครับคุณไป๋”
ดวงตาของโจวจ้าวหลงเป็นประกายเมื่อไป๋เสี่ยวซานลุกขึ้น
“ผมอยากได้ปากัว ผมเสนอราคา 3.1 พันล้าน” ไป๋เสี่ยวซานตะโกนใส่โจวจ้าวหลง
ไป๋เสี่ยวซานไม่สนใจเฉินผิงอีกต่อไปแล้ว เขาคิดว่าเขาต้องได้ปากัวมาครอบครองไม่ว่าอย่างไรก็ตาม
โจวจ้าวหลงยิ้มเมื่อเขาหันไปมองฉินเสี่ยวเทียน “คุณฉินครับ คุณไป๋เสนอราคามาคุณจะเกทับไหมครับ”
ฉินเสี่ยวเทียนมองไป๋เสี่ยวซานด้วยใบหน้าบูดบึ้ง
“3.2 พันล้าน” ฉินเสี่ยวเทียนกัดฟันแล้วตะโกนออกมาด้วยความโกรธ
“3.3 พันล้าน” ไป๋เสี่ยวซานเกทับทันทีหลังจากที่ฉินเสี่ยวเทียนอ้าปากพูด
โจ้วจ้าวหลงฉีกยิ้มเมื่อเห็นว่าฉินเสี่ยวเทียนและไป๋เสี่ยวซานสู้กันอย่างดุเดือด เหมือนว่าฉันจะได้เงินเพิ่มสินะ
คนที่เหลือมองทั้งสองด้วยความตื่นเต้น อย่างไรเสียพวกเขาก็ได้ประโยชน์ไม่ว่าใครจะชนะการประมูลก็ตาม
จิงตูมีทรัพยากรมากมาย มีตระกูลร่ำรวยเพิ่มขึ้นตระกูลหนึ่งก็คือการมีคู่แข่งเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่ง ตระกูลอื่นๆ จะได้ประโยชน์มากกว่าหากการเงินของตระกูลมั่งคั่งสองตระกูลนี้ชะงักไปสักพักจากการต่อสู้อันดุเดือดนี้
“คุณไป๋ คุณกำลังจะทำตัวเป็นปรปักษ์กับตระกูลฉินเหรอ” ฉินเสี่ยวเทียนโมโหจนเลือดขึ้นหน้า
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หัตถ์เทวะราชันมังกร
ยิ่งอ่านตอนก็ยิ่งสั้นลงๆ ของฟรีไม่มีในโลกจริงๆ เลิกอ่านกันเถอะเสียอารม...
เริ่มตั้งแต่ตอนที่ 1886 ตอนเริ่มสั้นลงๆ ต้องทำไง...
ไม่มีระบบจ่ายเงินผ่านหักบัญชีธนาคารหรือจ่ายผ่านทรูฯ บ้างหรือผมไม่ได้ใช้บัตรเครดิต...
3065-3074 ไม่มี...
อ่านมาถึงตอนที่ 136 แล้วแต่ต้องอ่านแบบผ่านๆเพราะแต่ละฉากวนอยู่ที่พระเอกโดนดูถูกตลอด จากคนทั้งเรื่องรวมทั้งพ่อแม่ด้วยเลยมั้ง พระเอกต้องเป็นโรคจิตอ่อนๆแน่เลย ไม่ได้คิดจะทำอะไรให้ดีขึ้นนอกจากคิดในใจว่าฉันเก่ง รอให้เขาดูถูกก่อนแล้วนิ่งๆ ยอมรับแล้วผ่านไป พยายามหาเรื่องที่พระเอกเก่ง หรือสู้ชีวิตแล้วดีขึ้น แต่แบบเหมือนฉันเก่งอยู่ในใจคนเดียว มันน่าอึดอัดมาก...
ทำไมพระเอกเก่งต้องทนให้คนดูถูกตัวเองดูถูกพ่อแม่แบบไม่คิดจะทำอะไรเลย แบบตามน้ำไปวันทั้งที่มีฝีมือ ทนลำบากกันไป...
หน้าด้านจังอีกู่หลิงเอ๋อร์ หลงรักแฟนเพื่อน แล้วเสือกเสนอตัวออกนอกหน้าเกิ๊น นิสัยแบบนี้เขาเรียกดอกทอง คนเขียนไม่เข้าใจหรอว่านิสัย ผู้หญิงสันดานแบบนี่ น่าขยะแขยง...
ชักจะเบื่อ หายอีกแล้ว หมดไปเกือบ 2 พัน แล้วนะ...
มีเรื่องอื่นที่จบแล้วบ้างไหมจะหาซื้ออ่าน...
มีหนังสือขายมั้ยครับ รอวันละ 20 ตอน ไมทันใจ...