หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์ นิยาย บท 776

สรุปบท ตอนที่ 776: หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์

อ่านสรุป ตอนที่ 776 จาก หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์ โดย Jaroen

บทที่ ตอนที่ 776 คืออีกหนึ่งตอนเด่นในนิยายโรแมนติกโบราณ หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์ ที่นักอ่านห้ามพลาด การดำเนินเรื่องในตอนนี้จะทำให้คุณเข้าใจตัวละครมากขึ้น พร้อมกับพลิกสถานการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิด เขียนโดย Jaroen อย่างเฉียบคมและลึกซึ้ง

ฮ่องเต้เฒ่าถลึงตาใส่หนานเฟิ่งอวี่ ก่อนจะพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มว่า “เจาเจา ทำไมเราจะไม่อยากให้นางได้สถานะจริงจังล่ะ”

“แต่หนึ่งแคว้นสองราชินี ไม่ใช่เรื่องที่ข้าจะตัดสินใจได้”

“ต้องได้รับความเห็นชอบจากขุนนางทั้งราชสำนักด้วย”

“เจ้าลองถามพวกเขาสิว่าพวกเขาเห็นด้วยหรือไม่”

ฮ่องเต้โยนความยุ่งเหยิงให้พวกขุนนางแทน แต่เหล่าขุนนางทั้งราชสำนักล้วนมีความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับตระกูลซู ย่อมไม่อาจไม่เห็นด้วยได้

ลู่เจาเจาชี้ไปที่ขุนนางชราที่อยู่ข้างหน้าสุด แล้วเอ่ยถามว่า “ท่านปู่ ท่านเห็นด้วยไหม”

ใต้เท้าซูหัวเราะเบาๆ นัยน์ตาที่มองลู่เจาเจาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและดูแคลน

“องค์หญิงเจาหยาง ที่นี่ไม่ใช่เป่ยเจาหรอกนะ ไม่ใช่ที่ที่ท่านจะมาทำตัวเกกมะเหรกเกเรได้”

“แม้ว่าฮองเฮาองค์ปัจจุบันจะเป็นท่านอาของกระหม่อม แต่กระหม่อมก็ขอพูดตามความเป็นจริง ฮองเฮาทรงเป็นผู้มีจริยธรรมอันดีงาม เก่งกาจมีความสามารถ ทั้งยังให้กำเนิดทายาทที่มีพรสวรรค์กับแคว้นใต้อีก ฮูหยินหนิงมีสิทธิ์อะไรจะมามีสถานะเทียบเท่ากับพระนางได้”

“แม้ว่านางจะเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามประเพณีข้างนอกนั้น แล้วจะยังไง ในเมื่อสถานะของนางไม่เหมาะสม”

ใต้เท้าซูยิ้มเยาะในใจ จะเทียบเท่ากับพระนางน่ะหรือ

ในตอนนั้นนางหนีรอดจากเปลวเพลิงไปได้ ถือว่านางโชคดีแค่ไหนแล้ว

แต่แล้วจะยังไง ในเมื่อนางก็หนีไม่พ้นความตายอยู่ดี!

จะเอาไม้ซีกมางัดไม้ซุงได้เสียที่ไหน

“กระหม่อมไม่เห็นด้วย เต่าดำ บรรพชนของกระหม่อมก็ไม่เห็นด้วยเช่นกัน”

ลู่เจาเจาหันไปมองขุนนางเฒ่าอีกคน

“ตระกูลเย่ว์ก็ไม่เห็นด้วยเช่นกัน บรรพชนของตระกูลเย่ว์ก็ไม่เห็นด้วย”

“ตระกูลโหลวก็ไม่เห็นด้วย บรรพชนของตระกูลโหลวก็เช่นกัน”

“ตระกูลหมิงก็ไม่เห็นด้วย บรรพชนของเราก็ไม่เห็นด้วย”

“ตระกูลเสิ่นก็ไม่ยอม บรรพชนของตระกูลเสิ่นก็เหมือนกัน”

“ข้าไม่ร้องไห้หรอก ท่านก็อย่างร้องไห้ล่ะ”

ลู่เจาเจาหันไปหาฮ่องเต้เฒ่าอีกครั้ง “เสด็จตา ถ้าเจาเจาสามารถโน้มน้าวท่านลุงๆ ได้ ท่านยายหนิงจะเป็นฮองเฮาตำหนักประจิมได้ไหม”

ดวงตาของฮ่องเต้เฒ่าหรี่ลง เจ้าตัวน้อยรู้ตัวหรือเปล่าว่าตัวเองกำลังจะเจอกับอะไร

สิ่งที่นางจะต้องเจอคือพละกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในแคว้นใต้ทั้งหมด

แม้แต่ฮ่องเต้เฒ่าก็ไม่สามารถชี้บอกความต้องการของเขาได้

ฮ่องเต้เฒ่าไม่ใส่ใจ “ก็ได้ เราอนุญาต ถ้าขุนนางมากกว่าครึ่งเห็นพ้องต้องกันว่าฮูหยินหนิงคู่ควรกับตำแหน่งฮองเฮาตำหนักประจิมแล้วละก็ เรื่องนี้ก็ตกลงตามที่เจ้าว่าก็แล้วกัน”

จู่ๆ ลู่เจาเจาก็แสดงรอยยิ้มที่สดใส

“ขอบพระทัยเสด็จตา” เสียงสดใสราวกับสำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่ง

บรรดาขุนนางต่างอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมา เด็กน้อยเอ๋ย ความคิดความอ่านยังอ่อนด้อยเกินไป

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: หนูน้อยจอมอิทธิฤทธิ์