กู้ชูหน่วนสตรีอัปลักษณ์ บทที่ 794

sprite

ไป๋หลี่เจิ้นอดทนไม่ได้อีกต่อไปแล้วและหัวเราะออกมาเสียงดัง

เมื่อเขาหัวเราะ สายตาของทุกคนก็จับจ้องไปที่เขา

กู้ชูหน่วนก็เช่นกัน

นางเดินเข้าหาไป๋หลี่เจิ้นอย่างช้าๆ

เมื่อมองไปที่ไป๋หลี่เจิ้นและเมื่อมองไปที่ซั่งกวนชิง จากนั้นหยิบดาบสั้นขึ้นมาและกรีดชุดของไป๋หลี่เจิ้นจนขาด เพื่อมาปกปิดไว้บนร่างกายของซั่งกวนชิงให้มิดชิด

ครั้งนี้กลับกลายเป็นไป๋หลี่เจิ้นที่ตกตะลึง

รอยยิ้มของเขาเลือนหายไปทันทีและจ้องมองไปที่กู้ชูหน่วนด้วยความโมโห จากนั้นกล่าวตักเตือนว่า

"เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าคือใคร?"

"รู้สิ ก็สุนัขรับใช้แห่งตระกูลไป๋หลี่ตัวหนึ่ง"

"บังอาจ ข้าเป็นถึงผู้อาวุโสยอดฝีมือระดับสี่แห่งตระกูลไป๋หลี่ เจ้ามีเพียงเส้นชีพจรขั้นที่สามกลับกล้าทำเช่นนี้......"

"พอได้แล้ว ข้าก็มาดูแลเจ้าแล้วไม่ใช่หรือ รีบร้อนอะไร ตระกูลซั่งกวนมีการต้อนรับที่ดี เช่นนั้นตระกูลไป๋หลี่ของพวกเจ้าก็คงไม่น้อยหน้าไปกว่านี้หรอก"

กู้ชูหน่วนตัดบทเขาอย่างเย็นชา จากนั้นเริ่มทำการค้นหาสมบัติบนร่างกายของพวกเขา

อดพูดไม่ได้ว่า สมบัติของตระกูลไป๋หลี่นั้นมีมากกว่าของตระกูลซั่งกวนอยู่มาก

นอกจากยาอายุวัฒนะ เงินตำลึง อาวุธชั้นเยี่ยมแล้ว ยังมีสมบัติจากสวรรค์ที่พวกเขาได้มาจากหุบเขาเจียงเจ๋อซานอีกจำนวนมาก รวมไปถึงขวดเล็กๆ จำนวนหนึ่ง

กู้ชูหน่วนเปิดขวดออก จากนั้นอสุรกายก็ออกมาทีละหนึ่งตัว

"อย่าเปิด......"

ไป๋หลี่เจิ้นและคนอื่นต่างพากันตะโกนห้าม

แต่น่าเสียดายที่ช้าไปเพียงนิดเดียว

อสุรกายนับสิบตัวต่างพากันออกมาหมดแล้วและมองไม่เห็นแม้แต่เงา

เขาโกรธจนอยากจะฆ่ากู้ชูหน่วนให้ตาย

"เจ้ารู้หรือไม่ว่าพวกข้าใช้เวลาและใช้พลังมากเพียงใดในการจับอสุรกายร้ายเหล่านั้น อีกทั้งยังต้องสละเลือดเนื้อไปเท่าไร"

กู้ชูหน่วนผายมือออก

"เจ้าไม่พูดข้าจะรู้ได้อย่างไร ข้าไม่ได้เป็นพยาธิในท้องของเจ้าเสียหน่อย"

"เจ้า......ดี ดีมาก ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าคือศัตรูตัวฉกาจของตระกูลไป๋หลี่ของพวกข้า"

กู้ชูหน่วนหัวเราะเยาะเย้ย

ต่อให้ไม่เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น

นางก็เป็นคนที่ตระกูลไป๋หลี่ต้องการกำจัดเช่นกัน

ไม่ว่าอย่างไรก็ผิด เช่นนั้นก็แตกหักกันไปเลยแล้วกัน

กู้ชูหน่วนเพียงแค่หาขวดเล็กๆ ให้เจอ จากนั้นเปิดออกเพื่อปล่อยให้อสุรกายที่อยู่ข้างในต่างพากันออกมา

คนของตระกูลไป๋หลี่ต่างพากันเหงื่อตก

อสุรกายแต่ละตัวที่นี่นั้น พวกเขาต้องใช้ความพยายามและลำบากอย่างมากในการได้มาครอบครอง และเตรียมไว้เพื่อใช้ในการชุมนุมควบคุมสัตว์ร้าย

ตอนนี้พวกมันได้ถูกปล่อยออกไปหมดแล้ว การเดินทางมายังหุบเขาเจียงเจ๋อซานในครั้งนี้ พวกเขาต้องสูญเสียทั้งฮูหยินและลูกน้องไปจำนวนหนึ่ง

ตอนนี้ตระกูลซั่งกวนจึงรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาเล็กน้อย

วิญญาณทั้งในรัฐปิงนี้ ตระกูลไป๋หลี่มีปรมาจารย์ควบคุมสัตว์ร้ายมากที่สุดและในมือก็มีอสุรกายในครอบครองมากที่สุด

การชุมนุมควบคุมสัตว์ร้ายอะไรกัน หากจะพูดไปก็คือการให้นักเรียนเข้าไปสู่หุบเขาอสุรกาย เพื่อสัมผัสประสบการณ์ หากโชคดีก็สามารถพิชิตอสุรกายได้ หรือแม้แต่อาจได้กลายเป็นปรมาจารย์ควบคุมสัตว์ร้าย

อันที่จริง มีตระกูลดังและสำนักศึกษาไม่น้อยต่างก็จับอสุรกายร้ายไปฝึกควบคุมก่อน เมื่อรอให้ถึงงานการชุมนุมควบคุมสัตว์ร้าย พวกเขาค่อยแอบให้ลูกศิษย์ของพวกเขาเอง

หนึ่งในนั้นคือตระกูลไป๋หลี่ที่ไร้ยางอาย

การแข่งขันทุกครั้งล้วนเป็นพวกเขาที่เป็นแกนนำในการคดโกง

"หยุดเดี๋ยวนี้ ข้าบอกใ้หเจ้าหยุดเดี๋ยวนี้ ไม่ได้ยินหรือ" ไป๋หลี่เจิ้นคำรามออกไป

กู้ชูหน่วนแสร้งทำเป็นตกใจและทำให้ขวดทั้งหมดตกลงพื้น

นางกล่าวอย่างลำบากใจ "ปล่อยไปหมดแล้ว เหลือเพียงตัวเดียวเท่านั้น ทำเช่นไรดีล่ะ?"

"เจ้า......นังผู้หญิงบ้า เจ้าเป็นใครกันแน่"

"อาจจะยังมีเหลืออยู่บ้าง ถึงอย่างไรเสีย ข้าก็ยังไม่ค้นตัวของเจ้าเลย"

พูดจบ กู้ชูหน่วนก็เริ่มค้นตัวของไป๋หลี่เจิ้นอย่างไม่เกรงใจ

"ยาสูบสีน้ำเงิน? ยาสมุนไพรนี้ไม่เลวเลย ข้าจะเก็บเอาไว้แทนเจ้าเอง"

"ผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ อันนี้ดีกว่า น่าเสียดาย ข้าเก็บเอาไว้แทนเจ้าเอง"

"โอ้ ตรงนี้ยังมีอีกหนึ่งขวดนี่ แต่ไม่รู้ว่าข้างในจะมีอสุรกายร้ายอยู่หรือไม่"

"เจ้าห้ามทำอะไรกับขวดนี้เด็ดขาด ได้ยินหรือไม่? หากเจ้ากล้าทำอะไร เช่นนั้นข้าจะตามไล่ล่าเจ้าให้ได้ ไม่ว่าจะขึ้นสวรรค์หรือลงนรก"

"จริงจังเช่นนั้นเลยหรือ คาดว่าของที่อยู่ในขวดจะต้องเป็นของดีแน่ๆ"

เขาไม่ให้นางเปิดออก

แต่นางกลับอยากเปิด

หลังจากที่เปิดออกมา ข้างในนั้นมีเสือตัวน้อยกลายพันธุ์ที่มีความสามารถระดับสาม

เมื่อเสือตัวน้อยได้รับอิสระ จู่ๆ มันก็ดูโกรธเคืองขึ้นมาก

กรงเล็บเสืออันแหลมคมพุ่งกระโจนใส่คนของตระกูลไป๋หลี่

ทุกครั้งที่อุ้มเท้าเสือกระโจนใส่ คนของตระกูลไป๋หลี่ก็ล้มตายลงเป็นจำนวนมาก

แม้แต่ไป๋หลี่เจิ้นก็ถูกเจ้าเสือน้อยทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสด้วยเช่นกัน

ซั่งกวนชิงกล่าวด้วยความตกใจ "เจ้าเสือขาวนี้น่าจะเป็นลูกเสือ แต่เหตุใดถึงแข็งแกร่งเช่นนี้?"

เซี่ยวอวี่เซวียนมองไปที่การกระทำของกู้ชูหน่วน จากนั้นมุมปากของเขาก็ยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ผู้หญิงคนนี้สร้างความบาดหมาง ทำให้ตระกูลใหญ่ทั้งสองต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

อีกทั้งยังใช้พญาเสือมาดึงดูดความสนใจของพวกเขา

ในท้ายที่สุดก็ใช้ธูปพิษเป็นอาวุธลับในการทำให้พวกเขาล้มลง

ธูปพิษ......

พิษชนิดนี้ แม้แต่ชาวหุบเขาตันหุยของพวกเขาก็ทำขึ้นได้ยาก

แต่นางกลับทำธูปพิษขึ้นมาได้ในระยะเวลาอันสั้นนี้

หากได้สั่งสอนละก็ เช่นนั้นจะต้องได้เป็นปรมาจารย์ยอดนักปรุงกลั่นยาคนหนึ่งอย่างแน่นอน

เมื่อมองไปที่เจ้าเสือขาวตัวน้อย เซี่ยวอวี่เซวียนอดไม่ได้ที่จะยืนตัวตรงโดยไม่รู้ตัว

เจ้าเสือน้อยตัวนี้มีรูปร่างอ้วนกลมและน่ารัก

มันเดินบิดไปมา ไม่รู้ว่าเพราะเพิ่งเกิดออกมาหรือไม่รู้จักเดิน

แต่ความสามารถของมันกลับไต่ระดับไปถึงขั้นที่สาม

เพิ่งเกิดออกมาก็มีความสามารถระดับสาม?

หางเสือมีสีขาวบริสุทธิ์ ไม่มีสิ่งสกปรกเลยแม้แต่นิดเดียว เมื่อมองแวบแรกแทบไม่รู้ว่าเป็นเสือ

เสือตัวนี้คือเสือกลายพันธ์ุ?

ไม่......

นอกจากการกลายพันธุ์แล้ว เกรงว่ามันจะมีสายเลือดที่สูงส่งด้วย ไม่เช่นนั้นมันจะเกิดมาด้วยความสามารถระดับสามได้อย่างไร

เสือตัวน้อยอ้าปากและพ่นลูกไฟออกมา ไป๋หลี่เจิ้นถูกเผาจนไหม้ดำเป็นเถ้าถ่านไปทั้งตัว แม้แต่เสื้อผ้าก็ถูกเผาจนไม่เหลือ ซึ่งน่าอนาถกว่าซั่งกวนชิงเสียอีก

ครั้งนี้กู้ชูหน่วนผายมือออกอย่างไร้เดียงสาจริงๆ

"ครั้งนี้ข้าไม่ได้เป็นคนทำจริงๆ กรรมเกิดจากเหตุ มีเหตุจึงมีผลตามมา หากเจ้าจะหาเรื่องก็หาเรื่องมันสิ หรือว่าหาเรื่องแม่เสือที่เกิดมันออกมา"

"ชู่วๆ......"

หลังจากเจ้าเสือน้อยคลุ้มคลั่งเสร็จมันก็เดินบิดไปมาเข้าไปยังกู้ชูหน่วน หัวของเจ้าเสือน้อยถูไถไปมาที่อ้อมแขนของนาง

แม้แต่ลำตัวของมันก็เบียดเข้าไปในอ้อมแขนของกู้ชูหน่วนโดยไม่ออกไปไหน

นี่......

นี่เกิดอะไรขึ้น?

เจ้าเสือขาวคิดว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นแม่ของมันอย่างนั้นหรือ?

ไม่มีความดุร้ายอยู่เลย

[ร้อน] อ่านนวนิยาย กู้ชูหน่วนสตรีอัปลักษณ์ บทที่ 794

นวนิยาย กู้ชูหน่วนสตรีอัปลักษณ์ ได้รับการเผยแพร่ไปยัง บทที่ 794 พร้อมรายละเอียดใหม่ที่ไม่คาดคิด อาจกล่าวได้ว่าผู้แต่ง อี้หมิง ลงทุนใน กู้ชูหน่วนสตรีอัปลักษณ์ อย่างจริงใจเกินไป หลังจากอ่าน บทที่ 794 ฉันก็ทิ้งความเศร้า แต่อ่อนโยน แต่ลึกซึ้งมาก มาอ่านตอนนี้ บทที่ 794 และตอนต่อไปของซีรี่ส์ กู้ชูหน่วนสตรีอัปลักษณ์ ที่ Good Novel Online ตอนนี้