"ตุ่บ......"
กู้ชูหน่วนสะดุดก้อนหินและคุกเข่าลงไปที่พื้นทันที จากนั้นเข่าทั้งสองข้างก็มีเลือดไหลออกมา
ทว่านางกลับลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็วและลากเถาวัลย์เดินต่อไปอย่างยากลำบาก
"เจ้าทำเช่นนี้เพื่ออะไร ข้าช่วยเจ้าก็เพียงเพราะในร่างกายของเจ้ามีดวงวิญญาณของอาหน่วนอยู่เท่านั้นเอง หากเจ้ายังฝืนลากข้าไปเช่นนี้ก็มีแต่เสียแรงเปล่า"
"เจ้าคิดเช่นนี้ก็ดีแล้ว อย่างน้อยเจ้าก็ยอมรับว่าเจ้าอ้วน รอให้ออกไปจากภูเขาหินให้ได้ เจ้าควรจะลดน้ำหนักเสียบ้าง"
เยี่ยจิ่งหานกลอกตา
สำหรับคำพูดแทงใจดำของนางนั้น เขาได้คุ้นชินและเห็นเป็นเรื่องธรรมดาไปนานแล้ว
เยี่ยจิ่งหานมองไปยังภูเขาหินที่อยู่ไกลออกไปอย่างเหม่อลอยและไม่พูดอะไร
กู้ชูหน่วนหันไปมองและเห็นเขากำลังนั่งเหม่อลอยเพียงลำพัง และคิดว่าเขากำลังกังวลใจจึงพูดปลอบใจขึ้นมา "ดวงวิญญาณทั้งหมดเจ็ดดวง ตอนนี้เจ้าก็รู้แล้วสี่ดวง ดวงที่ห้าอยู่ที่จักรพรรดินีตัวปลอม มีโอกาสเราแย่งแย่งชิงกลับคืนมา ส่วนอีกสองดวงที่เหลืออีกไม่นานก็หาเจอ ชิงเฟิงและเจี้ยงเสวี่ยก็ยังมีชีวิตอยู่ พวกเขาอยู่ด้วยกันกับเซี่ยวอวี่เซวียน ข้าเชื่อว่าพวกเขาไม่มีทางตายง่ายๆ"
"ข้ารู้ว่าดวงที่ห้าอยู่ในมือของจักรพรรดินีตัวปลอม"
และนี่ก็คือเหตุผลสำคัญที่เขาอยากทำให้ขาทั้งสองข้างหายดี
เมื่อเห็นว่ากู้ชูหน่วนไม่ยอมปล่อยทิ้งเขาไว้
เยี่ยจิ่งหานพูดขึ้นมาด้วยแววตาที่แน่วแน่ "ข้าติดหนี้บุญคุณของเจ้า หากในอนาคตเจ้าต้องการอะไร ข้าสามารถทำตามความต้องการของเจ้าได้"
"ถึงตอนนั้นเอาดวงวิญญาณคืนไปแล้วก็อย่าฆ่าข้าก็แล้วกัน"
เยี่ยจิ่งหานหัวเราะ ราวกับหิมะที่หลอมละลาย
และตอนนี้เขาก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจกู้ชูหน่วนอีกต่อไป
ในทางกลับกัน ความรู้สึกพิเศษบางอย่างกลับกำลังผลิบานออกมา
หากอาหน่วนอยู่ที่นี่ จะต้องพูดจาทิ่มแทงใจดำเช่นนี้เหมือนกัน ทว่าการกระทำของนางกลับทำให้เขาซึ้งใจขึ้นมา
เยี่ยจิ่งหานหลับตาลงและกระตุ้นกำลังภายในเพื่อรักษาบาดแผล
ไม่นานกำลังภายในของเขาก็ฟื้นฟูกลับมา
แต่สองขาของเขา......
เดิมทีก็ยังไม่หายดีและยังถูกหินก้อนใหญ่ถล่มทับลงมา หากคิดจะรักษาให้หายเป็นปกติ เกรงว่าคงต้องใช้เวลาไม่น้อย
เยี่ยจิ่งหานยื่นผ้าไหมออกไปเช็ดเหงื่อบนหน้าผากให้นาง และรับรู้ได้ถึงเสียงหายใจหอบของนาง
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: กู้ชูหน่วนสตรีอัปลักษณ์
ไม่อัพจบเหรอคะ...
เป็นนางเอกที่นิสัยแย่ที่สุดตั้งแต่เคยอ่านมา...
คือตัวเองไม่มีเงิน แต่คิดจะเอาทุกอย่างด้วยราคาสูงเสียดฟ้า แล้วก็หาคำพูดให้คนอื่นจ่ายแทน ตัวเองหาประโยชน์จากคนใกล้ตัวแต่กลับเอาใจให้คนอื่นตลอดเนี่ยนะ...
แม่นางกู้เกินเยียวยาแล้วเด้อ 555...
เยี่ยเฟิงเป็นคนดีมาก แต่เขาทนงตัวเกินไป ชีวิตที่ผู้อื่นฝ่าฟันเพื่อแย่งชิงลมหายใจเขาไว้ แต่เขาก็ดิ้นรนกลับไปหาความตายอยู่เรื่อย...
ท่านอาจารย์พูดให้คิดดีมากเลย แต่อาหน่วนจะเข้าใจไหม นางดูมั่นหน้า มั่นใจเกิตเหตุแบบไม่สนสี่สนแปดใดใดเลย...
อยากให้กลับมาอัพเดทไวๆนะคะ ขอบคุณมากค่ะ...
สรุปเรื่องนี้มีตอนจบมั้ยค่ะ...
รอตอนจบอยู่นะคะ ใจบางไม่ไหวแล้วทรมาน...
รออัพเดทอยู่นะคะ...