ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 1039

ทุกคนล้วนรู้ว่าหลังจากที่จงเฟยและตวนเฟยบูชาเซียนโบตั๋น คนทั้งสองก็เปลี่ยนเป็นงดงามมากขึ้นเรื่อยๆ

ทว่าความเปลี่ยนแปลงนั้นเป็นการค่อยๆ เปลี่ยนไปทีละวัน หากชั่วขณะนี้ พวกเขาได้เห็นความแตกต่างระหว่างคนทั้งสองด้วยตาตัวเอง ดวงตาต่างก็ฉายแววตกใจออกมา

ผลลัพธ์ที่น่ากลัวถึงเพียงนี้ ฝ่ายหนึ่งได้ฝ่ายหนึ่งเสีย หากไม่ใช่คุณไสยแล้วจะเป็นอันใดได้อีก?

วิถีธรรมะไม่มีทางดูดกลืนของของคนอื่นมาเสริมของของตัวเอง ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าความงามของตวนเฟยก็คือของบำรุงของจงเฟย!

อาการของตวนเฟยเลวร้ายลงทุกขณะ จงเฟยกลับงดงามมากขึ้นเรื่อยๆ!

“คุณพระช่วย จงเฟยช่างอำมหิตจริงๆ บูชาเซียนโบตั๋นอะไรกัน เห็นได้ชัดว่าใช้ความงามของคนอื่นมาเป็นของบำรุงของตัวเองชัดๆ!”

“ไม่แปลกเลยที่จงเฟยไม่ให้ทุบเซียนโบตั๋นนี่ หากทุบก็ทำให้พวกเราได้เห็นความจริงแล้วไม่ใช่รึ?”

“จงเฟยช่างโหดร้ายโดยแท้ ผู้ใดไม่รู้ว่าในวังหลังฮองเฮาเป็นคนงามที่สุดแล้ว ถ้าฮองเฮาหลงกลบูชาเซียนโบตั๋น เช่นนั้นคนที่เกิดเรื่องในตอนนี้ก็คงเป็นฮองเฮาแล้ว!” หลิ่วกุ้ยเฟยอุทานด้วยความตกใจ

ฮองเฮามองหลิ่วกุ้ยเฟยด้วยความประหลาดใจ นางประเมินสถานการณ์เป็นด้วย เห็นว่าสถานการณ์ไม่ถูกต้องก็พลิกลิ้นทันควัน

“ฝ่าบาท การกระทำนี้ของจงเฟยชั่วร้ายเกินไปแล้วเพคะ เห็นได้ชัดว่านางหมายจะทำลายหม่อมฉัน ต้องการเหยียบหม่อมฉันเพื่อขึ้นมาแทนที่!”

ฮ่องเต้มีสีหน้าเขียวคล้ำ มองจงเฟยด้วยสายตาเย็นชา “ตอนนี้เจ้ามีอันใดจะพูดหรือไม่?”

“ฝ่าบาท หม่อมฉันบูชาด้วยความเลื่อมใสจริงๆ นะเพคะ ไม่รู้เลยว่าเบื้องหลังจะมีอะไรแบบนี้อยู่ด้วย!”

จงเฟยลนลาน ใครเลยจะคิดว่าเรื่องจะถูกเปิดโปงออกมาเช่นนี้ หากยอมรับความผิด นั่นก็ไร้หนทางกอบกู้จริงๆ แล้ว!

“หม่อมฉันเข้าวังมานานหลายปี ท่านรู้นิสัยของหม่อมฉันดีว่าไม่เคยทำเรื่องโหดร้ายเช่นนี้มาก่อน คราวนี้หม่อมฉันก็ถูกคนหลอกลวงมาเหมือนกันนะเพคะ ไม่รู้ว่าใครกันที่วางแผนใส่ร้ายหม่อมฉัน!”

“ถ่ายทอดคำสั่งลงไป จงเฟยวางแผนทำร้ายตวนเฟย ทั้งยังวางแผนทำร้ายฮองเฮา เพิ่มโทษไปอีกขั้น!”

“ลดขั้นจงเฟยเป็นจงผิน ขับออกจากตำหนักจงชิง นางไม่เหมาะสมกับตำแหน่งเจ้านายอีกต่อไปแล้ว วันหน้าหากเราไม่อนุญาต ห้ามก้าวออกมาแม้ครึ่งก้าว!”

จงเฟยได้ยินดังนั้น ใบหน้าก็พลันซีดเผือด หลายปีที่ผ่านมานางมีตำแหน่งขั้นเฟยมาโดยตลอด หลายวันก่อนฝ่าบาทยังรับปากนางว่าจะแต่งตั้งนางเป็นกุ้ยเฟยเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมอยู่เลย แต่ยามนี้กลับถูกลดขั้นเป็นผินเสียแล้ว

สูญเสียตำแหน่งเจ้านายของตำหนักไป แม้แต่สนมขั้นผินคนอื่นก็ยังเทียบไม่ได้

บัดนี้นางอายุไม่น้อยแล้ว ทั้งยังเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น วันหน้าเกรงว่ายากกลับไปมีตำแหน่งขั้นเฟยอีกครั้งคงยากยิ่งกว่าปีนป่ายขึ้นสวรรค์เสียอีก!

เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร!

ตวนเฟยเห็นว่าจงเฟยเพียงแต่ถูกลดขั้นเป็นผินก็รู้สึกไม่ยินยอมพร้อมใจ ทำไมกัน!