ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 1043

“เช่ออ๋องเข้าวังไปในยามนี้ก็มิอาจเปลี่ยนแปลงสิ่งใดได้ แต่คราวก่อนในเทศกาลโคมไฟ ข้าเห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างเช่ออ๋องกับเหลียงอ๋องดูจะดีไม่น้อย บัดนี้เรื่องกลายมาเป็นเช่นนี้ คาดว่าระหว่างพวกเขาคงจะเกิดความหมางเมินแล้วกระมัง?”

ซ่งรั่วเจินจำถ้อยคำบรรยายในตำราเดิม เหลียงอ๋องแทบไม่ปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนเลยในยามปกติ ดูเหมือนอ่อนแอ ไม่แก่งแย่งชิงชัง แต่แท้จริงแล้วภายในกลับเย็นชา อำมหิต และจดจำทุกสิ่งทุกอย่างไว้ในใจ

ตวนเฟยคือมารดาผู้ให้กำเนิดของเขาอย่างแท้จริง บัดนี้เพราะเรื่องวุ่นวายถึงเพียงนี้ ย่อมไม่พอใจอย่างแน่นอน

ฉู่จวินถิงมองฮูหยินของตนที่มีท่าทีใคร่รู้ไม่น้อย จึงเอ่ยว่า “เหลียงอ๋องมิใช่ผู้ที่ควรคบหาด้วย ต่อไปพยายามหลีกเลี่ยงการข้องเกี่ยวกับเขาให้น้อยที่สุด”

ซ่งรั่วเจินอดรู้สึกแปลกใจมิได้ นางจำได้ว่าในตำราเดิม ยามนี้แม้แต่ฉู่จวินถิงเองก็มิได้ระแวงเหลียงอ๋อง

อย่างไรเสีย ไม่มีใครจะใส่ใจองค์ชายที่เจ็บออดแอดอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยว่า ปกติแล้ว องค์ชายผู้นี้ปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนน้อยมาก จึงถูกผู้คนลืมเลือนไปโดยไม่รู้ตัว

หากแต่ในยามนี้จวินถิงกลับเตือนนางโดยเฉพาะ หรือว่าเขาล่วงรู้สิ่งใดเข้าแล้ว?

“หม่อมฉันเข้าใจแล้ว ท่านอ๋องวางใจเถิด ต่อแต่นี้ไม่ว่ามีสิ่งใดเกิดขึ้น หม่อมฉันจะบอกท่านอ๋องทุกประการ”

ซ่งรั่วเจินยิ้มเบา ๆ บัดนี้นางคือพระชายาฉู่อ๋องแล้ว สถานะแตกต่างจากเดิม และในขณะเดียวกันนางเองก็จะกลายเป็นจุดอ่อนของจวินถิงเช่นกัน

ในฐานะสามีภรรยา ระหว่างเขาทั้งสองมิควรมีสิ่งใดปิดบังต่อกัน หากเกิดอะไรขึ้นจริง นางก็จะบอกกล่าวแก่อีกฝ่ายในทันที เช่นนี้จึงจะสามารถทำให้เขาตัดสินใจได้อย่างดีที่สุด

ได้ยินดังนั้น ฉู่จวินถิงก็เผยรอยยิ้มออกมา เขาจูงมือเล็ก ๆ ของซ่งรั่วเจินมุ่งตรงไปยังคลังของจวนอ๋อง

“พรุ่งนี้ก็ต้องกลับไปเยี่ยมบิดามารดาแล้ว เจ้าจงเลือกดูเถิด ว่าอยากนำสิ่งใดเป็นของกำนัลกลับไปด้วย”

“เจ้าค่ะ!”

......

นับตั้งแต่ที่เรื่องแดงขึ้นมา นางก็อยู่เพียงลำพังในห้องคิดอยู่นานสองนาน รู้สึกได้เพียงว่าตัวเองผิดมาตั้งแต่แรก ถ้าหากไม่เลือกทำร้ายนางสนมคนอื่น นางในตอนนี้ย่อมได้รับความโปรดปรานที่สุดในวังหลัง

ขอเพียงหาสตรีวัยเยาว์ผู้มีรูปโฉมงดงามนางหนึ่ง มารับผลแห่งการย้อนกลับก็พอแล้ว ทว่ายามนี้ตวนเฟยเสียโฉม นางเองก็ถูกจองจำ แต่ฮองเฮากลับปลอดภัยไร้มลทิน กลับกัน นางยังได้รับความเอ็นดูจากองค์ฮ่องเต้เพราะเรื่องนี้ด้วย!

เช่ออ๋องเมื่อได้ฟัง สีหน้าก็มืดหม่นลงทันที “เป็นเพราะนางอีกแล้วหรือ?”

“เช่ออ๋อง พระชายาฉู่อ๋องผู้นี้เป็นศัตรูที่แข็งแกร่ง ก่อนหน้านี้เพียงแค่ฉู่จวินถิงผู้เดียวก็รับมือได้ยากยิ่งแล้ว บัดนี้เมื่อแต่งงานกับซ่งรั่วเจิน หากทั้งสองร่วมมือกัน เล่ห์กลอันมิชอบธรรมที่อยู่เบื้องหลังนี้ เกรงว่าเจ้าเองก็มิอาจสู้ได้”

จงเฟยจับมือฉู่เทียนเช่อไว้แน่นด้วยสีหน้าตึงเครียด “ เจ้าฟังเสด็จแม่นะ แต่งงานกับหลิงเชี่ยนเอ๋อร์ เล่ห์กลของสกุลหลิงไม่ธรรมดา!”

“ผู้อื่นล้วนมิคู่ควรที่จะต่อกรกับซ่งรั่วเจิน แต่สกุลหลิงทำได้!”

“เสด็จแม่ หากมิใช่เพราะท่านเชื่อคำของพวกเขา บัดนี้คงมิได้ตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ดอก!”