ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 1045

“เจ้าหัวเราะอะไร? เจ้าคือพี่ชายของจิ่งเซิน อย่างน้อยเขาก็เคยชอบสตรีมาบ้าง แต่หลายปีที่ผ่านมา เจ้ากลับไม่มีแม้แต่สตรีที่ชอบเลยสักคน ข้าชักสงสัยแล้วว่าเจ้ามีสติปัญญาหรือไม่!” ซ่งหลินกล่าวด้วยความหงุดหงิด

ซ่งจืออวี้ “??? ข้ากับเขาเกิดวันเดียวกัน”

“เกิดออกจากท้องแม่เร็วกว่านี้ก็ยังดี ใครใช้ให้เจ้าอยู่อันดับที่สามล่ะ?”

ซ่งจืออวี้ “...” ข้ายอมแล้ว ใครใช้ให้ท่านเป็นพ่อข้าล่ะ?

ซ่งอี้อันยืนอยู่ข้าง ๆ เงียบ ๆ หวังเพียงว่าไฟนี้จะไม่ลามมาถึงหัวของตน

แต่แล้วสายตาของซ่งหลินก็หันไปมองที่เขา และกล่าวว่า “เจ้าแม้จะสอบติดจอหงวน แต่ก็ถึงวัยที่ควรแต่งงานนานแล้ว เจ้ายังคิดจะรอถึงเมื่อใด?”

“ตอนนี้ผู้ที่อยากจะให้เจ้าสู่ขอในเมืองหลวงมีไม่น้อย แต่เจ้ากลับไม่ยอมพบปะใครเลย เจ้ารู้หรือไม่ว่าตอนนี้ทุกคนพูดกันว่าอย่างไร?”

“พูดว่าอย่างไร?” ซ่งอี้อันถามด้วยความสงสัย

ซ่งหลินมีสีหน้าเอือมระอา “บอกว่าพี่รองอย่างเจ้ายังคิดถึงจ้าวซูหว่านคนก่อน ได้รับความเจ็บปวดจากความรัก ถ้าเป็นสตรีดี ๆ ก็ยังพอรับได้ นี่...เจ้าลองไปฟัง จะฟังต่อได้หรือไม่?”

เขาก็ออกไปทำศึกหลายปี ใครจะคิดว่าสายตาของลูกชายเขาแต่ละคนจะใช้ไม่ได้ขนาดนี้

ทั้ง ๆ ที่สายตาของเขาก็ดีเพียงนี้ เลือกฮูหยินที่ดีมาได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าสายตาของเจ้าเด็กพวกนี้เหมือนใครกัน?

ซ่งอี้อัน “...ฟังไม่ค่อยรื่นหูเท่าใดจริง ๆ”

ขณะกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ข้างนอกก็มีเสียงอึกทึกดังลอยมา ซ่งหลินจึงละความสนใจจากลูกชายของตนทันทั ก่อนจะรีบก้าวไปข้างนอก

“เจินเอ๋อร์กลับมาแล้ว!”

“คุณหนูและท่านอ๋องกลับมาแล้ว!” เสียงที่ทั้งอึกทึกและเบิกบานใจดังมาจากข้างนอก

“ข้าอยู่ในจวนอ๋อง ทุกอย่างเป็นไปได้ดี ท่านแม่จงวางใจเถิด”

ดวงตาของซ่งรั่วเจินปรากฏรอยยิ้ม ฉู่จวินถิงได้จัดเรือนใหม่ โดยอิงตามความชอบของนางทั้งหมด ของที่เลือกมิเพียงแต่เป็นของที่นางชอบ แม้แต่หมอนที่ใช้นอนก็จัดตามความเคยชินของนาง

ในเรือนมีชิงช้าที่นางชอบ ดอกไม้ที่ปลูกก็ล้วนเป็นดอกไม้ที่นางชื่นชอบ อีกทั้งยังมีเฉินเซียงตามไปด้วย ความจริงแล้ว นางรู้สึกสบายใจจริง ๆ

“ส่วนเรื่องของตวนเฟย ย่อมไม่เกี่ยวข้องกับข้า ข้าแค่ได้ชมเหตุการณ์ที่น่าตื่นเต้นเท่านั้น”

ซ่งรั่วเจินคิดไปคิดมา ก็รู้สึกว่าจงเฟยอาจจะเกลียดนางเพราะเรื่องนี้ แต่ในขณะเดียวกัน เพราะเรื่องนี้ทำให้นางได้รับความสนใจจากฮ่องเต้และไทเฮา

เมื่อวานตอนอยู่ในวัง ฮ่องเต้มิได้ตรัสอะไรมาก แต่หลังจากที่พวกเขากลับมา กลับส่งรางวัลมาให้ด้วย ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการชื่นชมจากนาง

“ความขัดแย้งในวังหลังนั้นน่าสะพรึงกลัวเป็นที่สุดมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ข้าเคยปรารถนาให้เจ้าแต่งงานกับบุรุษที่ดีสักคน และคิดว่าเรื่องยุ่งยากจะน้อยลงบ้าง”