ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 1048

ซ่งจิ่งเซิน “...” ไม่ยอมปล่อยผ่านเรื่องนี้ใช่หรือไม่!

“ในอดีตเป็นสมองข้าถูกประตูหนีบเอง หร่วนหลิงเฟิงในตอนนี้คือตัวอย่าง โชคดีสมองข้ายังแจ่มชัด ไม่มีวันทำเรื่องโง่งม!”

ซ่งรั่วเจินได้ยินเสียงพูดคุยของพี่ชายตน นางเคยพบหร่วนอวี้เฉิงคุณชายใหญ่สกุลหร่วนมาก่อน ตอนนั้นเป็นเขานำข่าวบิดาอยู่ภายนอกกลับมา ทว่าคุณชายใหญ่สกุลหร่วนเดินทางอยู่ภายนอกมาโดยตลอด จนกระทั่งตอนนี้ก็ยังไม่แต่งงาน

คุณชายรองสกุลหร่วนแต่งงานเร็วกว่ามากนัก นางไม่เคยพบหน้ามาก่อน

ทว่า บัดนี้ความสนใจทั้งหมดของนางล้วนตกอยู่ที่พลังงานมืดบนสีหน้าของหร่วนเนี่ยนถัง

นี่คือ...ถูกไอมรณะครอบงำ?

ปกติหร่วนเนี่ยนถึงอยู่ภายในบ้าน ยังไม่แต่งงาน อีกทั้งยังไม่เคยล่วงเกินผู้ใด ย่อมไม่มีคนจงใจใช้วิธีเช่นนี้มาทำร้ายนาง หรือว่าจะแปดเปื้อนโดยไม่ตั้งใจ?

“ตอนนี้พี่รองย้ายออกไปแล้ว ไปอยู่ที่พี่สะใภ้รองบอกแห่งนั้น เมื่อวานข้าไปเยี่ยมพี่รอง ยังค้างแรมที่นั่นหนึ่งคืนด้วยเจ้าค่ะ”

“ไม่รู้เพราะเหตุใด ข้ามักคิดว่าอาศัยที่เรือนแห่งนั้นยามค่ำคืนช่างมืดมิดเสียจนทำให้ตกใจไปหลายครั้ง ต่อมาข้าก็ไม่กล้านอนอีกเจ้าค่ะ”

หร่วนเนี่ยนถังนึกถึงความรู้สึกยามนอนขึ้นมา นางเองก็ไม่รู้ว่าเข้าใจผิดไปหรือไม่ มักเกิดความรู้สึกกระวนกระวายบางอย่าง

เช้าวันนี้ยามส่องกระจก ตนเองรู้สึกอิดโรยอยู่บ้าง แต่คิดได้ว่าใกล้ถึงวันเกิดคุณชายรองซ่งแล้ว ยังตั้งใจนำของขวัญมามอบให้เป็นพิเศษ

“ทำให้ท่านได้เห็นเรื่องน่าขันแล้ว”

หร่วนเนี่ยนถังพูดจบก็รู้สึกตัวว่าเมื่อครู่ตนเองคล้ายพูดเรื่องที่ไม่สมควรพูดมากมาย รู้สึกเก้อกระดากอย่างอดไม่ได้

ซ่งอี้อันหัวเราะเบาๆ หยิบกล่องเล็กใบหนึ่งออกมาและส่งให้ “น้องหญิงห้าพูดว่าหญิงสาวกินสิ่งนี้แล้วมีประโยชน์ ข้าจึงเก็บไว้ให้เจ้า”

“ดีๆๆ ตอนนี้มองดูแล้วไม่ต้องกังวลอีก รอครั้งหน้าจัดงานเลี้ยง ข้าจะหาทางพูดคุยกับหร่วนฮูหยินดีๆ”

ซ่งรั่วเจินหัวเราะเบาๆ เห็นทีจะมีเรื่องมงคลภายในบ้านอีกแล้ว

ทว่า มองเห็นไอมรณะจางๆ บนใบหน้าของว่าที่พี่สะใภ้รองของตน นางจะต้องทำให้กระจ่างว่าตกลงเกิดเรื่องใดขึ้นกันแน่

ครู่ต่อมา ซ่งรั่วเจินเดินเนิบนาบออกไป

กู้หรูเยียนเห็นลูกสาวของตนออกไปเช่นนี้ ครู่ต่อมาอยากจับนางไว้ นี่ไม่ใช่กำลังบอกซ่งอี้อันว่าพวกเขาล้วนอยู่ที่นี่หรอกหรือ?

“เนี่ยนถัง ไม่ได้พบกันนานเลย” ซ่งรั่วเจินกล่าวทักทายด้วยสีหน้าเป็นปกติ คล้ายบังเอิญเดินออกมา ไม่มีท่าทีรู้สึกผิดที่ลอบฟังเลยสักนิด

หร่วนเนี่ยนถังได้พบซ่งรั่วเจินก็ตกใจ ใบหน้าเผยรอยยิ้มอย่างรวดเร็ว “รั่วเจิน วันนี้เป็นวันกลับบ้านของเจ้ากระมัง? ข้าได้ไปงานแต่งของเจ้าแล้ว ครึกครื้นยิ่งนัก!”