“ปีนั้นฝานซืออิ๋งจ้างวานพวกข้า ให้พวกข้าเปิดประตูห้องนั้นในวันรุ่งขึ้น จะได้จับได้ว่าพวกเขาอยู่ด้วยกันอย่างคาหนังคาเขา”
“นางยังบอกให้พวกข้าพาคนไปด้วยหลายคน ยิ่งเยอะยิ่งดี ถึงตอนนั้นคุณชายใหญ่ตระกูลซ่งก็ต้องแต่งงานกับนางเท่านั้น”
“ตอนนั้นพวกข้าหวาดกลัวอยู่บ้าง ไม่กล้าให้คนรู้เรื่องมากเกินไป ดัง...ดังนั้นจึงพาคนไปแค่ไม่กี่คน...”
หลังจากสองคนนั้นค่อยๆ บอกกล่าวเรื่องราวออกมา จ้าวหงก็พูดขึ้นทันที “ใช่แล้ว ตอนนั้นก็เป็นพวกเขาสองคนนี่แหละ พวกเขาเป็นญาติห่างๆ ของตระกูลฝาน ข้าเป็นพยานได้!”
ฝานซืออิ๋งโมโหจ้าวหงจนแทบลมจับไปเลยทีเดียว!
ผ้ากันอายทั้งหมดถูกกระชากออกไปแล้ว โฉมหน้าที่แสนอัปลักษณ์และเจ้าแผนการของนางถูกเปิดโปงออกมาต่อหน้าทุกคน
“พวกเจ้าต้องบีบให้ข้าตายถึงจะพอใจงั้นรึ!”
นางกรีดร้องออกมาสุดเสียง คาดคั้นซ่งเยี่ยนโจวเสียงแหลม “ดีชั่วอย่างไรข้าก็เป็นภรรยาท่าน ถึงระหว่างข้ากับท่านจะไม่มีความรู้สึกอยู่เลย แต่ข้าก็อยู่ในตระกูลซ่งมาสองปีเชียวนะ!”
“ถึงไม่มีความชอบก็มีความเหนื่อยยาก ตอนนี้ท่านกลับมาทำลายข้าเพื่อลั่วชิงอิน!”
“คนเราย่อมไม่อาจรอดพ้นจากกรรมที่ตนก่อ คนที่บีบคั้นทุกย่างก้าวคือเจ้า ไม่เคยเป็นข้า”
ดวงตาซ่งเยี่ยนโจวฉายแววเย็นชา ไม่สะทกสะเทือนจากอารมณ์เสียสติของฝานซืออิ๋งแม้แต่น้อย เขาประดุจจันทราเย็นยะเยือกบนฟากฟ้า โดดเดี่ยวเย็นชา ไม่อาจดูหมิ่นดูแคลน
“ปีนั้นข้าไม่ระวังตัวหลงเชื่อคนอื่น เดิมทีนึกว่าเจ้าเป็นสตรีบริสุทธิ์ที่ต้องพลอยเดือดร้อนเพราะข้า คิดว่าหลังจากเจ้าแต่งเข้ามาแล้ว ถึงจะไม่มีความรู้สึกใดให้เจ้า แต่ก็จะไม่ปฏิบัติไม่ดีต่อเจ้า”
“หลังแต่งงาน เขาถึงได้รู้โฉมหน้าที่แท้จริงของเจ้า รู้ว่าทุกอย่างเป็นแผนการที่เจ้าวางไว้”
“เจ้าบอกว่าเจ้าไม่ต้องการสิ่งใด แต่เพราะชีวิตที่บ้านเดิมลำบากเกินไป จึงอยากแต่งเข้ามาใช้ชีวิตอย่างสงบในตระกูลซ่ง”
“เจ้าโกหกคนอื่นครั้งแล้วครั้งเล่า รังแกน้องสาวข้า หลอกใช้แม่ข้า ให้ท้ายคนในครอบครัวมาเรียกร้องเงินทอง พฤติกรรมปราศจากความเคารพต่อคนในครอบครัวข้า”


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...