ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 221
“จริงหรือ?” ซ่งรั่วเจินประหลาดใจ “เช่นนั้นข้าก็จะไม่เกรงใจแล้วนะ!”
“ไป๋โหวสมควรโดนอยู่แล้ว” ฉู่จวินถิงแววตาเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง “ทำร้ายสตรีบริสุทธิ์เพื่อผลประโยชน์ส่วนตน เขาอยากรับอนุภรรยาให้กำเนิดทายาท มีคนมากมายที่ยินดี แต่กลับมาทำร้ายคนอื่นเช่นนี้”
“ข้าคิดว่าอวี้เยว่หลิงไม่ควรให้อภัยเขา ไป๋ฮูหยินย่อมน่าแค้นใจ แต่คนที่ทำทุกอย่างคือไป๋โหว”
“เจ้าให้ไป๋โหวไปคืนนี้ เพราะคิดว่าอวี้เยว่หลิงจะยอมพบเขางั้นหรือ?”
“พูดยากเพคะ” ซ่งรั่วเจินมีท่าทางครุ่นคิด “อวี้เยว่หลิงแค้นเคืองไป๋โหว แต่คนที่นางเป็นห่วงคือคุณชายไป๋”
“ส่วนไป๋โหว ชั่วชีวิตนี้ไม่ต้องพบกันอีก ปล่อยให้เขาสำนึกเสียใจไปตลอดกาลก็ดีเหมือนกัน”
“แต่ท่านอาจไม่ทราบ ผีบางตนตอนยังมีชีวิตก็มีนิสัยตรงไปตรงมา ผีบางตนพอตายไปแล้วถึงค่อยปลงตก”
“ถ้านางเจอคุณชายไป๋แล้วเกิดปลงตก อยากด่าไป๋โหวหนักๆ สักครั้ง หรือข่มขู่ให้ไป๋โหวดูแลคุณชายไป๋ดีๆ มิฉะนั้นแล้วจะเอาชีวิตเขาเล่า?”
“เรื่องนี้ใช่ว่าจะทำไม่ได้ ถึงอย่างไรก็เกิดเรื่องกับหลี่ว์เหวินซิ่วแล้ว ไป๋โหวจะต้องหวาดกลัวจนเสียขวัญอย่างแน่นอน พวกไป๋จวิ้นอวี่สองคนนั้นคิดจะก้าวข้ามคุณชายไป๋ย่อมเป็นไปไม่ได้เลย”
ฉู่จวินถิง “...เจ้าคิดจะช่วยคนจนถึงที่สุด ส่งพระส่งถึงชมพูทวีปเช่นนั้นหรือ?”
“หม่อมฉันเห็นว่าคุณชายไป๋น่าสงสาร ไม่ควรได้รับการปฏิบัติเช่นนี้ นอกจากนี้เขายังรูปงาม หากถูกคนในบ้านทำร้ายก็ออกจะน่าเสียดาย”
ซ่งรั่วเจินยิ้มบาง การช่วยเหลือคนก็ต้องดูด้วยว่ารื่นตาหรือไม่!
ฉู่จวินถิงได้ยินซ่งรั่วเจินชมไป๋จื่อมู่ก็ขมวดคิ้วเอ่ย “เขารูปงาม?”
ซ่งรั่วเจินพยักหน้า “ไม่รูปงามหรือ? หม่อมฉันได้ยินว่าคุณชายไป๋ขึ้นชื่อว่าเป็นชายงามเลยนะเพคะ”
เห็นท่าทางจริงใจของหญิงสาว ฉู่จวินถิงก็ยิ่งหงุดหงิดใจกว่าเดิม
“แค่รูปงามมีประโยชน์ตรงไหน? เกิดเป็นชายก็ต้องปกป้องตัวเองให้ดีก่อนจึงจะสามารถมาปกป้องคนในครอบครัวได้”
“นั่นก็ถูกเพคะ คุณชายไป๋ยังบกพร่องอยู่บ้างในเรื่องนี้”
ณ จวนตระกูลลั่ว
ซ่งรั่วเจินกับฉู่จวินถิงเพิ่งเข้าไปได้ไม่ทันไรก็ได้ยินเสียงเอะอะดังมาจากข้างใน
“ลั่วฮูหยิน คราวนี้ตกลงกันไว้แล้วว่าให้ชิงอินกับจิ่นเฉิงดูตัวกัน เรื่องมงคลเกือบจะแน่นอนแล้ว แล้วตอนนี้นับเป็นเรื่องอะไรกัน?”
สวี่ซืออี้มารดาของเหยาจิ่นเฉิงมีสีหน้าไม่พอใจ “ตอนนั้นตระกูลซ่งทำอะไรลงไปท่านทราบแก่ใจดี ถ้าไม่ใช่เพราะผู้ชายใจโลเลพรรค์นี้ ชิงอินก็คงไม่เสียเวลามานานขนาดนี้”
“ตอนนี้คนก็พิการไปแล้ว แค่อธิบายง่ายๆ ว่าเรื่องปีนั้นเป็นความเข้าใจผิดก็จะปล่อยให้ผ่านเลยไป จะมีเรื่องง่ายดายขนาดนี้ได้อย่างไร?”
“เหยาฮูหยิน ท่านอย่าเพิ่งโกรธเลย” ลั่วฮูหยินรีบเอ่ย
“ข้าจะไม่โกรธได้อย่างไร? ลูกชายข้าชอบพอชิงอิน เมื่อวานนี้ไม่ง่ายเลยกว่าที่เด็กสองคนนี้จะได้เจอหน้ากัน แต่กลับถูกคนทำให้เสียเรื่องแบบนี้”
“ซ่งฮูหยินมาวันนี้ อ้างว่ามาเยี่ยม คงไม่ได้มีเจตนาอยากเป็นดองกับตระกูลลั่วหรอกนะ?”
บทใหม่
ตอนฟรี
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
ทำไมยังไม่สามารถอ่านได้ ใช้ดหรียญไม่ได้...
ระบบเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้ว ทำไมไม่มีการติดจ่อกลับมา...
ทำไมอ่านต่อไม่ได้ เติมเงินแล้วก็ไม่ได้...
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่การเติมเงินใช้เป็นเพียงบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น...