ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง นิยาย บท 242

“พี่หญิง หรือตอนที่ท่านไปก็ให้เราไปพร้อมกับท่านดีหรือไม่?”

หลิ่วเฟยเยี่ยนเอ่ยขึ้นด้วยความไม่ไว้วางใจ หากเป็นเมื่อก่อนนางคงไม่กังวลอะไรนัก แต่ระยะนี้นางเพิ่งจะสังเกตเห็นว่าซ่งรั่วเจินเด็กคนนี้ช่างมีเล่ห์เหลี่ยมนัก

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของพวกนักต้มตุ๋น หรือครั้งก่อนที่มาจวน นางล้วนไม่ได้ผลประโยชน์เลยสักนิด

พวกนักต้มตุ๋นยังหลอกเอาเงินจากหลิ่วหรูเยียนไปถึงหนึ่งแสนตำลึง ส่วนตัวนางเองก็ได้มาห้าหมื่นตำลึง ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไม่รู้จะเพลิดเพลินขนาดไหน ของประดับที่เคยเล็งไว้ก็ซื้อมาได้หมด

ใครจะไปคิดว่าหลังจากที่ซ่งรั่วเจินเปิดโปงแผนการ อย่าว่าแต่นักต้มตุ๋นเหล่านั้นถูกจับเข้าคุก พวกเขายังถูกบีบให้คืนเงินทั้งหมดอีกด้วย

นางตกใจกลัวจนต้องรีบขายเครื่องประดับออกไป ซ้ำยังต้องเพิ่มเงินของตัวเองเข้าไปอีก ทำให้ระยะนี้นางอยู่ในสภาพค่อนข้างลำบาก

ตั๋วเงินเมื่อครู่นั้นก็หยิบมาเพื่อช่วยฮั่นเฟยเท่านั้น เดิมทีคิดไว้ว่ามารดาก็มาด้วย ถ้าร้องไห้บีบน้ำตาเรียกคะแนนสงสารสักหน่อย คงพอจะรีดเงินจากหลิ่วหรูเยียนมาได้บ้าง

ใครจะไปคิด...ว่าจะถูกซ่งจืออวี้และซ่งรั่วเจินสองพี่น้องบีบบังคับจนต้องเอาตั๋วเงินออกมา นับว่าขาดทุนหนักจริงๆ!

“เรื่องนี้คงจะไม่เหมาะ เพราะคนที่มาส่งเทียบเชิญบอกไว้แล้วว่า มีเพียงผู้ที่ได้รับเชิญเท่านั้นจึงจะไปได้”

หลิ่วหรูเยียนกล่าวด้วยท่าทางจนใจ แต่ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

“การไปครั้งนี้ก็เพื่อช่วยพูดให้พวกท่าน หากข้าพาพวกท่านไปด้วยโดยไม่บอกกล่าว อาจทำให้จวนเซียงอ๋องไม่พอใจได้ อย่าว่าแต่เรื่องขอให้หานเฟยพ้นโทษเลย เกรงว่าเราคงจะพาลทำให้เซียงอ๋องไม่พอใจไปด้วย”

หลิ่วเฟยเยี่ยนรู้สึกไม่ยอม “แต่ข้า...”

“เฟยเยี่ยน พี่หญิงของเจ้าพูดถูกแล้ว งานเลี้ยงที่จวนเซียงอ๋อง เจ้าไม่ต้องไปเข้าร่วมหรอก”

หลิ่วเฟยเยี่ยนชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะแก้ตัวว่า “ข้าก็แค่เล่าตามที่ได้ยินมา แต่ว่าหากไม่ได้ทำผิดจริง ก็ไม่มีผู้ใดสามารถเอาผิดเจ้าได้หรอก”

“เยี่ยนโจวเคยหมั้นหมายกับคุณหนูรองตระกูลลั่วมาก่อน ต่อมาก็แต่งกับฝานซืออิ๋ง บัดนี้เพิ่งหย่าขาดกันไป ก็กลับไปพัวพันกับนางอีก เรื่องเช่นนี้แพร่ออกไปแล้วย่อมไม่น่าฟัง ข้าก็เพียงเตือนด้วยความหวังดี”

“เฟยเยี่ยนพูดถูกแล้ว เยี่ยนโจวเพิ่งหย่าไป แม้ว่าตระกูลฝานจะมีความผิดจริง แต่ครั้นเคยเป็นสามีภรรยากันแล้ว แม้เพียงชั่วข้ามคืนแต่ผูกพันร้อยวัน เมื่อหย่ากันแล้วก็แล้วไปเถิด”

“ตระกูลเหยาเองก็มีฐานะไม่ต่ำต้อย จะทำให้พวกเขาไม่พอใจเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่องได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้นทั้งสองตระกูลมีใจจะแต่งงานดองญาติกัน เยี่ยนโจวเข้าไปแทรกเช่นนี้ เล่าลือออกไปก็มีแต่จะกลายเป็นเรื่องขบขัน”

นายหญิงหลิ่วขมวดคิ้วด้วยความเคร่งเครียด “อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ ช่วงนี้เยี่ยนโจวแทบไม่ออกไปไหน แต่พอคุณหนูรองตระกูลลั่วไปร่วมงานเลี้ยง เขาก็ไปด้วย เห็นได้ชัดว่าเขายังไม่ตัดใจ”

“พวกเด็ก ๆ อาจแยกแยะไม่ออกก็พอเข้าใจได้ แต่เจ้าในฐานะมารดา ต้องควบคุมดูแลให้เข้มงวด จะปล่อยให้พวกเขาทำตามใจได้อย่างไร?”